post_image

بیماری پیرونی

در بیماری پیرونی، بخشی از بافت همبند رشته ای آلت تناسلی ضخیم تر می شود و خمیدگی غیر طبیعی به هنگام نعوظ ایجاد می کند. در برخی موارد، آلت تناسلی چنان از شکل طبیعی خارج می شود که آمیزش جنسی دردناک یا حتی غیر ممکن می شود. علت این بیماری، که معمولاً افراد بالای چهل ساله را گرفتار می کند به درستی شناخته نیست. حتی اگر بیماری ادامه یابد، درد نعوظ معمولاً ظرف ۱۲ تا ۱۸ ماه کمتر می شود.

درمان بیماری پیرونی

معمولاً داروهای کورتیکواستروئید برای تسکین درد تجویز می شود. اگر مشکل ادامه یابد، ممکن است عمل جراحی لازم شود.

پارافیموز

کشیدگی بیش از حد پوست سر آلت تناسلی (حشفه) که به راحتی کنار نمی رود و باعث نعوظ دردناک و ناراحتی به هنگام آمیزش جنسی می شود. در پارافیموز، پوست حشفه چنان سفت است که درد ناحیه ی پایین پاره و باعث تورم و درد می شود.

تورم را با گذاشتن کیسه ی یخ می توان کاهش داد. پوست حشفه را می توان با فشردن آلت به حالت عادی بازگرداند. در برخی موارد، یک جراحی کوچک برای برداشتن پوت حشفه لازم می شود. این مشکل در افراد ختنه شده روی نمی دهد.

پر نعوظی (پریاپیسم)

به ندرت ممکن است نعوظ بدون تحریک جنسی روی دهد و از بین نرود. این یک گرفتاری دردناک ناشی از بیماری یا آسیب دیدگی رگ های خونی تامین کننده ی خون آلت تناسلی است.

اگر نعوظ از بین نرود، درمان فوری برای جلوگیری از آسیب دیدگی دائمی آلت تناسلی ضروری است. درمان عموماً خارج کردن خون از آلت تناسلی برای برطرف شدن نعوظ است.

التهاب حشفه(بالانیت)

آلت تناسلی ختنه نشده ممکن است دچار عفونت زیر حشفه شده و قرمز، مرطوب، و دچار خارش شود. این گرفتاری می تواند به دلیل تحریک لباس یا واکنش به صابون یا کاندوم باشد.

التهاب حشفه معمولاً با پمادهای دارای آنتی بیوتیک بر طرف می شود. مالیدن ژل صبر زرد به ناحیه ی مبتلا بعد از شستن و خشک کردن آن هم می تواند موثر باشد.

منبع : متخصص اورولوژی تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک