تومور مثانه

تومور مثانه عبارت است از رشد یک بافت غیر طبیعی در مثانه که در آن تقسیم سلول ها به طور مهار گسیخته ای انجام می گیرد و کنترلی بر آن وجود ندارد. تومور ممکن است خوش خیم یا بدخیم باشد.

 اگر تومور بدخیم باشد، امکان دارد به گره های لنفاوی ، استخوان ، کبد، و ریه ها گسترش یابد.

 تومورهای مثانه در افراد بالای ۵۰ سال شایع تر است و ضمناً شیوع آن در مردان بیشتر از زنان است .

علایم شایع

در مراحل اولیه ، معمولاً علامتی وجود ندارد.
وجود خون در ادرار
سوزش ادرار
تعداد دفعات ادرار زیاد می شود، اما در هر بار حجم ادرار کم است .
درد در ناحیه لگنی
کاهش وزن بدون توجیه (علامتی که در مراحل آخر ظاهر می شود).

علل

ناشناخته است . در برخی موارد، حدس زده می شود که مواجهه با عوامل سرطانزای محیطی عامل ایجاد تومور باشد.

عوامل افزایش دهنده خطر

کشیدن سیگار
سابقه خانوادگی تومور مثانه
مواجهه با نفتیل آمین ها (رنگ های حاوی آنیلین ) یا مواد شیمیایی مورد استفاده در ساخت لاستیک

پیشگیری

از مواجهه با مواد خطرناک شیمیایی یا عوامل خطرناک محیطی خودداری کنید. با انجام اقدامات حفاظتی در این گونه صنایع و بررسی منظم کسانی که در گذشته با این خطرات مواجه بوده اند، بروز تومور مثانه کمتر شده است .
اگر سیگار می کشید، آن را ترک کنید.

عواقب مورد انتظار

درمان تومور مثانه ، زمانی که زود تشخیص داده شود، اغلب موفقیت آمیز است ، اما عود آن شایع و بنابراین بررسی های منظم ، بعد از درمان ضروری است .
چنانچه از عمر تومور مدتی طولانی گذشته باشد، درمان نتیجه خوبی ندارد.
عوارض احتمالی
عفونت در مثانه یا کلیه ها. علایم در این حالت عبارتند از کمردرد، تب و استفراغ
انسداد ادراری

درمان
اصول کلی

آزمایشات پزشکی که برای تأیید تشخیص انجام می گیرند عبارتند از: آزمایش ادرار، سیستوسکپی (بررسی داخل مثانه با کمک لوله ای که سر آن منبع نوری و دوربین ویدیویی قرار دارد)، و عکس برداری از مثانه و مجاری ادراری
جراحی برای برداشتن تومور. اگر تومور بدخیم باشد، امکان دارد به هنگام جراحی ، داروهای ضد سرطان در مثانه ریخته می شوند. عمل جراحی ممکن است شامل تغییر مسیر ادرار نیز باشد.
رادیوتراپی (اشعه درمانی )
داروها
داروهای ضد درد در صورت نیاز
امکان دارد داروهای ضد سرطان خوراکی نیز تجویز شوند.

فعالیت

پس از جراحی یا سایر روش های درمانی و با موافقت پزشک خود، فعالیت های عادی خود را از سر گیرید (از جمله فعالیت جنسی ).
رژیم غذایی
هیچ رژیم خاصی توصیه نمی شود.
در این شرایط به پزشک خود مراجعه نمایید
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم تومور مثانه دارید.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.

این بیماری چگونه درمان می شود؟
درمان تومور مثانه به مهاجم یا غیر مهاجم بودن آن بستگی دارد. برای تومور های غیر مهاجمی که زود تشخیص داده می شوند پزشک سعی می کند تومور را از طریق یک اشعه الکتریکی شدید که به وسیله سیستوسکوپ وارد مثانه می شود تخریب کند,این روش درمانی فولگوریشن نامیده می شود؛برای تومور های کوچک این روش تنها روش لازم است و نیاز به سایر اقدامات نمی باشد.یک روش درمانی دیگر شامل ریختن داروهای شیمی درمانی در درون مثانه است. این روش درمانی هیچ عارضه خاصی را برای شما ایجاد نمی کند.

تومورهای بزرگتر که به درون عضلات دیواره مثانه راه یافته اند باید به وسیله عمل جراحی برداشته شوند. بعضی اوقات قسمتی از مثانه یا تمام آن برداشته می شود,این عمل جراحی سیستکتومی نام دارد .اگر کل مثانه برداشته شود تحت بیهوشی, عمل صورت می گیرد. حالب ( مجرایی که ادرار را از کلیه به مثانه هدایت می کند )به قسمتی از روده کوچک که ایلئوم نامیده می شود, متصل می شود تا ادرار از کلیه به ایلئوم هدایت شود. سپس سوراخی بر روی شکم ایجاد می شود تا ادرارازطریق این مجرااز روده خارج شود.یک کیسه پلاستیکی مخصوص نیز به این سوراخ متصل می شود.

سایر اقدامات درمانی برای تومور های مهاجم شامل رادیو تراپی وشیمی درمانی برای تومور هایی است که سلول های آن ها به خارج مثانه دست اندازی کرده اند.
ممکن است درمان شما ترکیبی از درمان های ذکر شده باشد.
درمان تا چه زمانی ادامه دارد؟
مانند سایر فرم های سرطان ,درمان سرطان مثانه نیز زمانی موفقیت آمیز خواهد بود که قبل از انتشار آن به سایر قسمت های بدن درمان شروع شود وبه همین دلیل است که سرطان باید هرچه زود تر تشخیص داده شود؛ بنابراین اگر علائمی از سرطان مثانه را دارید هرچه زود تر به دکتر خود مراجعه کنید. اگر تومور شما غیر مهاجم است شانس درمان شما بسیار عالی است,اگرچه باید به صورت منظم تست سیستوسکوپی را انجام دهید چون تومور های کوچک اغلب اوقات برگشت پذیرند و احتمال گسترش و دست اندازی تومور جدید وجود دارد.
برداشتن تومور مهاجم به همراه قسمتی از مثانه باعث کوچک شدن سایز آن می شود.و این به این معنی است که حفره مثانه مفدار کمتری از ادرار را می تواند در خود جای دهد بنابرین دفعات رفتن به دستشویی افزایش پیدا می کند.
دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک