اختلالات آلت تناسلى مردانه

 

اختلالات آلت تناسلى

اختلالات آلت تناسلى مردانه شامل :التهاب آلت تناسلی،التهاب پیشابراه،نعوظ پایدار و دردناک (priapism)،انزال زودرس،عقیمی در مردان،علل عضوی ناتوانی جنسی میباشد که به بررسی آن میپردازیم.

التهاب آلت تناسلى

التهاب آلت تناسلى التهاب پوست ختنه‌گاه و نوک آلت تناسلى است. التهاب آلت تناسلى علل بسیارى دارد که عبارتند از:

 عفونت، تبخال دستگاه تناسلى. شانکروئید. و قارچ‌هاى تک‌سلولى گوناگون. پوشیدن لباس زیر مرطوب، عدم توانائى در پاک کردن ترشحات پنیرى شکل غدد چربى (Smegma) زیرپوست ختنه‌گاه، و واکنش حساسیتى نسبت به کاندوم یا کرم‌هاى پیشگیرى از حاملگی.

درمان التهاب آلت تناسلى

اکثر موارد التهاب آلت تناسلى با کشف علت و برطرف کردن آن خودبه‌خود برطرف مى‌شود. رعایت بهداشت اهمیت دارد. اگر ختنه نشده‌اید هنگام رفتن به حمام یا زیر دوش پوست ختنه‌گاه خود را به عقب بکشید و آن را با صابون و آب گرم براى پاک کردن ترشحات پنیرى شکل غدد چربی، بشوئید. اگر در به عقب کشیدن پوست ختنه‌گاه دچار مشکل هستید (تنگى سوارخ پوست ختنه‌گاه) در مورد انجام ختنه با پزشک مشورت کنید. در صورت بروز قرمزی، تورم، درد، چروک، فوراً براى درمان آنتى‌بیوتیکى به پزشکى مراجعه کنید.

براى جلوگیرى از تحریک پوست به‌وسیلهٔ تعریق پودر تالک (طلق) طبّى (مثل پودر دکتر آمون) روى کشالهٔ ران خود بپاشید و در فصول گرم لباس زیر و شلوار گشاد بپوشید. لباس زیر خود را روزانه و بعد از ورزش عوض کنید.

التهاب پیشابراه

التهاب پیشابراه در مردان معمولاً در اثر یکى از بیمارى‌هاى مقاربتى ایجاد مى‌شود.

علائم التهاب پیشابراه

ترشح از آلت تناسلی، سوزش ادرار و تکرر ادرار. شایع‌ترین علل آن التهاب غیراختصاصى پیشابراه  و سوزاک است.

نعوظ پایدار و دردناک (priapism)

در بیماری پریاپیسم نعوظ پایدار و دردناک در غیاب تمایل یا تحریک جنسى به‌وجود مى‌آید. علل بیماری پریاپیسم متنوع است و شامل ایجاد لخته‌هاى خونى در لگن، تومورها، اختلالات عصبى و واکنش به برخى از داروها، مى‌شود. اغلب علت بیماری پریاپیسم هرگز کشف نمى‌شود.

درمان بیماری پریاپیسم

این عارضهٔ جنبهٔ فوریتى دارد. وقت را تلف نکنید، از کمپرس سرد استفاده کنید و با پزشک تماس بگیرید، یا بى‌درنگ به مرکز اورژانس مراجعه کنید. عدم موفقیت در درمان فورى این عارضه ممکن است فوراً منجربه ناتوانى جنسى شود. درمان ممکن است مستلزم انجام بى‌حسى نخاعی، کاهش فشار از طریق جراحی، و مصرف داروهائى کاهش‌دهندهٔ فشار خون باشد.

انزال زودرس

انزال زودرس یکى از شایع‌ترین مشکلات جنسى مردان به‌ویژه در مردان جوان است. علل بروز انزال زودرس متنوع است و اغلب از اضطراب (ترس از حاملگى ناخواسته، ترس از سرایت بیمارى‌هاى مقاربتی، ترس از مرد حساب نشدن، یا حتى صرفاً ترس از غیراخلاقى بودن عمل) ناشى مى‌شود. این نکته نیز باید مورد توجه قرار گیرد که اکثر مردان قادر هستند ظرف حدود دو دقیقه بعد از شروع آمیزش به اوج لذت جنسى و حالت انزال (ارگاسم) برسند، در حالى‌که زنان ندرتاً به این زودى به این حالت مى‌رسند. بنابراین آمیزش جنسى مطلوب تقریباً همیشه بستگى به مردان دارد که یاد بگیرند چگونه رسیدن به این نقطه اوج را به تأخیر بیندازند تا با همسر خود هماهنگ شوند.

درمان انزال زودرس

روش‌هاى متعددى وجود دارد که مردان مى‌توانند با فراگیرى آنها مانع رسیدن خود به اوج لذت جنسى و حالت انزال شوند. نیازى به ذکر نیست که در تمرین این روش‌ها باید همسر فرد نیز نسبت به این مسئله احساس همدردى کند، بنابراین ارتباط شخصى خوب اهمیت دارد.

روش ”توقف و شروع“ مستلزم تحریک آلت تناسلى با دست یا از طریق آمیزش جنسى تا رسیدن به اوج لذت و حالت انزال است. سپس تحریک به مدت ۲۰ تا ۳۰ ثانیه متوقف مى‌شود (حتى اگر عقب کشیدن لازم باشد) و بعد دوباره شروع مى‌شود. این عمل سه یا چهار بار تکرار مى‌شود و بعد از آن اجازه داده مى‌شود که انزال روى دهد. با تجربه مکرر و وجود یک همسر فهیم، مرد فرا مى‌گیرد که دورهٔ آمیزش را بدون مختل کردن آن، طولانى کند.

با روش ”اعمال فشار“ نیز مى‌توان از تحریک آلت تناسلى جلوگیرى کرد. در این روش محل اتصال سر به تنه آلت ۳ تا ۴ ثانیه فشرده مى‌شود. این عمل از رسیدن به اوج لذت جنسى و حالت انزال جلوگیرى مى‌کند و کمى حالت نعوظ را کاهش مى‌دهد. بعد از مدت کوتاهى ممکن است آمیزش جنسى از سر گرفته شود.

مواد بى‌حس‌کنندهٔ متنوعى را مى‌توان در آلت تناسلى براى به تأخیر انداختن حالت انزال، به‌کار برد. این مواد معمولاً همراه با کاندوم استفاده مى‌شوند تا از بى‌حس کردن هم‌زمان همسر شخص جلوگیرى شود. تمرین این روش‌ها قبل از آمیزش جنسى احتمالاً اقدام معقولى است.

عقیمى در مردان

حدود نیمى از موارد نابارورى در اثر مشکلات مردان به‌وجود مى‌آید. در برخى موارد ناتوانى جنسى که در بالا توضیح داده شد مسبب این عارضه است، ولى اغلب تعداد کم اسپرم باعث آن مى‌شود. موارد زیر از علل شایع تعداد کم اسپرم است:

- عقیمى و عفونت‌هاى قبلی:

 التهاب بیضهٔ ناشى از اوریون ممکن است با تأثیر نامطلوب روى بیضه‌ها باعث کاهش تعداد اسپرم شود. بیمارى‌هاى مقاربتى به‌ویژه سوزاک به‌طور شایع‌تر باعث این تأثیر نامطلوب روى مجارى اسپرم مى‌گردند. براى اصلاح این عوارض کار زیادى نمى‌توان کرد، اگرچه در موارد مسدود شدن مجراى منی، جراحى میکروسکوپى ممکن است قدرت بارورى را دوباره برقرار کند.

- عقیمى و داروها:

داروهاى با نسخه مثل سولفاسالازین (که در درمان التهاب زخمى‌شوندهٔ روده بزرگ مصرف مى‌شود) و برخى استروئیدها ممکن است تعداد اسپرم را کاهش دهند. مارى‌جوآنا نیز مى‌تواند این اثر را ایجاد کند.

- عقیمى و واریکوسل:

در بیماری واریکوسل برداشتن وریدهاى متسع شده تعداد اسپرم را افزایش مى‌دهد.

-عقیمى و حرارت

تولید اسپرم به درجه حرارت حساس است. در برخى موارد لباس تنگ مى‌تواند درجه حرارت بیضه‌ها را به‌‌قدرى افزایش دهد که باعث کاهش تعداد اسپرم شود. پوشیدن شورت مشت‌زنى و زیرشلوار گشادتر ممکن است مشکل را برطرف کند.

-عقیمى و آسیب‌دیدگی:

سابقهٔ ضربه قبلى یا پرتوتابى مى‌تواند باعث آسیب غیرقابل برگشت بیضه شود.

- عقیمى و کمبود هورمون:

در موارد نادر کاهش تولید تستوسترون مى‌تواند باعث کاهش تعداد اسپرم شود. گاهى مى‌توان این عارضه را با تزریق تستوسترون اصلاح کرد

ناتوانى جنسى

ناتوانى جنسى در مردان به‌صورت عدم توانائى در ایجاد یا حفظ حالت نعوظ مطلوب براى آمیزش جنسی، تعریف مى‌شود. تصور مى‌شد که ۹۰ درصد این مشکلات منشاء فراوانى دارند یعنى ناتوانى جنسى در اثر افسردگی، اضطراب، عدم اعتماد به نفس، یا در بسیارى موارد خستگى از شریک جنسی، ایجاد مى‌شود. در حال حاضر تصور مى‌شود که حدود نیمى از این موارد منشاء روانى دارند، و بقیه در اثر مشکلات عضوى ایجاد مى‌شوند. با مسن شدن جمعیت مردان این درصد بدون شک بیشتر خواهد شد.

علت ناتوانى جنسى

عوامل عضوى مسبب ناتوانى جنسى شامل تعدادى بیمارى عمومى مى‌شود که عبارتند از: بیمارى قند، سیفلیس، اعتیاد به الکل، بیمارى‌هاى تیروئید و هیپوفیز، وابستگى داروئی. هر عارضه‌اى که باعث کاهش سطح خونى هورمون مردانه (تستوسترون) شود، مى‌تواند منجر به ناتوانى جنسى گردد.

اختلالات عروقى که به بروز ناتوانى جنسى کمک مى‌کنند عبارتند از:

 اتساع موضعى (آنوریسم) آئورت و ترومبوز لگنی.

اختلالات عصبى‌اى که باعث بروز این عارضه مى‌شوند عبارتند از:

تصلب متعدد (مالتیپل اسکلروز) و ضایعات نخاعی.

داروهاى متعددى نیز در بروز ناتوانى جنسى مؤثر هستند که شایع‌ترین آنها عبارتند از:

داروهاى ضدفشار خون، آرام‌بخش‌ها، ضداضطراب‌ها، و محرک‌هاى دستگاه عصبى مرکزى مثل آمفتامین‌ها.

ناتوانى جنسى بعد از برداشتن پروستات از طریق پیشابراه (TURP) شایع نیست، ولى انزال رو به عقب (انزال به سمت مثانه) بروز مى‌کند. بالا رفتن سن به تنهائى باعث ناتوانى جنسى نمى‌شود اگرچه شدت انزال و تمایل جنسى در اواخر عمر کاهش مى‌یابد.

درمان ناتوانى جنسى

درمان بیمارى زمینه‌اى به‌ویژه اگر بیمارى قند باشد، ممکن است باعث درمان ناتوانى جنسى شود. اگر یک دارو مثل داروهاى ضد فشارخون مسبب آن باشد، تغییر آن اغلب مشکل را برطرف مى‌کند. به‌عنوان مثال داروهاى تحت عنوان ”مهارکنندهٔ آنزیم تبدیل‌کنندهٔ آنژیونانسین“ احتمالاً کمتر از اکثر داروهاى ضد فشارخون دیگر در عملکرد جنسى تأثیر مى‌کنند. در صورت ناتوانى جنسى طولانى مدت، انجام مشاوره با هر دو همسر ممکن است ضرورى باشد، زیرا اختلالات روانى جنسى مى‌توانند به مرور زمان بروز کنند. در موارد نادر تزریق تستوسترون ممکن است ناتوانى جنسى را معالجه کند.

اخیراً داروى یوهیمبین (yohimbine)، که اغلب در میان داروهاى عامیانه براى مداواى بیمارى‌هاى مختلف یافت مى‌شود، به‌عنوان داروى مؤثر در برخى از موارد ناتوانى جنسى مورد تبلیغ قرار گرفته است. یوهیمبین یک محرک جنسى نیست ولى باعث اتساع عضلات برخى از عروق خونى مى‌شود. یوهیمبین ممکن است از همین طریق باعث نعوظ مطلوب آلت تناسلى گردد. در مورد استفاده از این دارو براى حل مشکل خود از پزشک نظرخواهى کنید. لطفاً از داروهاى آزمایش نشده‌اى که در برخى فهرست‌هاى راهنما ارائه شده‌اند (مثل عاج کرگدن، یا عصارهٔ بیضه‌هاى نهنگ)، پرهیز کنید. هیچ دلیل قاطعى براى مؤثر بودن این مواد وجود ندارد و استفاده از آنها لزوماً باعث کشتار غیرضرورى این حیوانات به خطر افتاده مى‌شود.

منبع : aftabir

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک