post_image

بیمارى‌هاى آنورکتال

هموروئیدها به‌دلیل افزایش فشار هیدروستاتیک شبکه عروقى هموروئیدى (زورزدن حین اجابت مزاج، حاملگی) ایجاد مى‌گردند. مى‌تواند خارجی، داخلی، ترومبوزه، حاد (دچار پرولاپس افتادگی اندام لگنی یا استرانگوله) یا خونریزى‌دهنده باشد. درد را با ملین‌هاى حجمى و نرم‌کننده‌هاى مدفوع (عصاره پسیلیوم، دى‌اکتیل سدیم سولفوسوکسینات ۲۰۰-۱۰۰ mg/d)، وان آب گرم ۴-۱ /d کمپرس یا گیاه عنبر سایل (Witch Hazel) و در صورت نیاز داروهاى ضدٌ درد درمان مى‌کنند. ممکن است خونریزى به بستن با باند لاستیکى یا اسکلروتراپى تزریقى نیاز پیدا کند. در موارد شدید یا مقاوم به درمان هموروئیدکتومى از طریق جراحى انجام مى‌شود.

فیشرآنال

فیشرآنال درمان طبى آن مانند هموروئید است. در موارد مقاوم به درمان اسفنکتروتومى داخل آنال انجام مى‌شود.

خارش آنال

خارش آنال (Pruritus ani) علت آن اغلب نامعلوم است. ممکن است به‌دلیل بهداشت ضعیف و عفونت‌هاى قارچى و انگلى باشد. درمان شامل تمیز کردن ناحیه پس از اجابت مزاج، گلوکوکورتیکوئید موضعى و اگر لازم باشد داروهاى ضدٌ قارچ است.

کوندیلوماهاى آنال (زگیل ژنیتال)

کوندیلوماهاى آنال (زگیل ژنیتال) پاپیلوماهاى شبه ‌زگیل به‌دلیل پاپیلوماویروس منتقله از راه جنسى هستند. درمان آن شامل استعمال با احتیاط نیتروژن مایع یا پودوفیلوتوکسین و یا تزریق اینترفرون – α داخل ضایعه است. این بیمارى تمایل به عود دارد.

مکانیسم‌هاى ایسکمى مزانتر

۱. انسدادی: آمبولى (فیبریلاسیون دهلیزی، بیمارى دریچه‌اى قلب). ترومبوز شریانى (آترواسکلروز). ترومبوز وریدى (تروما، نئوپلاسم، عفونت، سیروز، ضدٌ حاملگى‌هاى خوراکی، کمبود آنتى‌ترومبین III، کمبود پروتئین S یا C، ضدٌ انعقادى لوپوسی، جهش فاکتور V لیدن، ایدیوپاتیک). واسکولیت (SLE، پلى‌آرتریت (Polyarteritis)، آرتریت روماتوئید، پوپوراى هنوخ – شوئن‌لاین).

۲. غیرانسدادی: هیپرتانسیون، نارسائى قلبی، آریتمی، دیژیتال (منقبض‌کننده عروقى).

ایسکمى حاد مزانتر

ایسکمى حاد مزانتر درد دور ناف که تناسبى با تندرس ندارد، تهوع، استفراغ، اتساع شکم، خونریزى GI، تغییر عادات روده‌ای. در عکس شکم اتساع روده، سطح هوا – مایع، اثر انگشت شست (ادم زیرمخاطی) مشاهده مى‌گردد ولى ممکن است در ابتداى بیمارى طبیعى باشد. علائم صفاقى نشان‌دهنده روده انفارکته‌اى مى‌باشد که نیاز به رزکسیون جراحى دارد. در تمام موارد پس از احیاء همودینامیک آرتریوگرافى زودرس سلیاک و مزانتر توصیه مى‌شود (از مصرف منقبض‌کننده‌هاى عروقى و دیژیتال اجتناب گردد). براى برگشت انقباض عروقى مى‌توان متسع‌کننده‌هاى داخل شریانى (مثل پاپاورین) یا ترومبوز مسدود شده است یا براى رزکسیون روده نکروزشده لاپاراتومى توصیه مى‌گردد. در ترمبوز ورسید مزانتر پس از جراحى داروهاى ضدٌ انعقادى توصیه مى‌شود ولى این عمل در انسداد شریانى مورد بحث است.

نارسائى مزمن مزانتر

نارسائى مزمن مزانتر ‘آنژین شکمی’ : درد کرامپى و مبهم دور ناف ۳۰-۱۵ دقیقه‌ پس از خوردن غذا که براى چند ساعت طول مى‌کشد. گه‌گاه اسهال وجود دارد. به‌دلیل احتمال انجام باى‌پس گرافت عروقى با آرتریوگرافى مزانتر یک بیمارى را ارزیابى کنید.

کولیت ایسکمیک

کولیت ایسکمیک معمولاً به‌دلیل بیمارى غیر انسدادى در مبتلایان به آترواسکلروز است. درد شدید قسمت تحتانى شکم، خونریزى رکتال و هیپوتانسیون از علائم آن هستند. اتساع کولون و اثر انگشت شست دیده مى‌شود. در سیگموئیدوسکوپى خونریزى زیرمخاطی، شکنندگى مخاطى و زخم مشاهده مى‌گردد. اغلب رکتوم درگیر نیست. درمان آن محافظه‌کارانه است (NPO، مایعات وریدی). در صورت انفارکتوس یا تنگى‌ بعد از ایسکمى رزکسیون جراحى انجام مى‌شود.

آنژیودیسپلازى کولون

آنژیودیسپلازى کولون نوعى اکتازى عروقى است که در افراد بالاى ۶۰ سال دیده مى‌شود و معمولاً در کولون راست است. تا ۴۰% موارد خونریزى مزمن یا راجعه GI تحتانى را در بر مى‌گیرد. ممکن است با تنگى آئورت همراه باشد. با آرتریوگرافى (دسته‌هاى عروق کوچک و حاجب شدن زودرس و طولانى‌مدت ورید تخلیه‌ای) یا کولونوسکوپى (ضایعات مسطح، قرمز روشن و سرخسى‌شکل) تشخیص داده مى‌شود. خونریزى با الکتروکوآگولاسیون یا کوآگولاسیون لیزرى از طریق کولونوسکوپ، بستن با باند، آمیولیزاسیون از طریق آرتریوگرافى یا اگر لازم شد با همى‌کولکتومى راست درمان مى‌شود.

انسداد کاذب روده

حملات راجعه تهوع، استفراغ و اتساع شکمى که انسداد مکانیکى روده را تقلید مى‌کند ممکن است بیماران به‌دلیل رشد بیش از حد باکترى‌ها دچار استئاتوره گردند.
علل اولیه: نوروپاتى احشائى خانوادگی، میوپاتى احشائى خانوادگی، ایدیوپاتیک. ثانویه: اسکلرودرمی، آمیلوئیدوز، دیابت قندی، بیمارى سلیاک، پارکینسون، دیستروفى عضلانی، داروها، عدم تعادل الکترولیتی، پس از جراحى.

درمان اختلالات کولون

در حملات حاد: رفع فشار روده با لوله بلند آنتى‌بیوتیک‌هاى خوراکى براى رشد بیش از حد باکترى‌ها (مترونیدازول ۲۵۰mg روزى ۳ بار خوراکی، تتراسایکلین ۵۰۰mg روزى ۴ بار خوراکى یا سیپروفلوکساسین ۵۰۰mg روزى ۲ بار به‌مدت یک هفته در هر ماه. معمولاً حداقل ۲ عدد از آنتى‌بیوتیک‌هاى ذکر شده به‌طور گردشى استفاده مى‌گردد). از جراحى اجتناب شود. در موارد مقاوم به درمان هیپرالمانتاسیون وریدى طولانى‌مدت را در نظر داشته باشید.

برگرفته از سایت دکتر فریدی

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک