post_image

استنت حالب وسیله‌ای لوله‌ای است که درون پیشابراه قرار می‌گیرد و باعث صلبیت پیشابراه می‌شود تا امکان حرکت ادرار فراهم گردد. برای قرارگیری وسیله در محل، شکل استنت بصورت شبه انگشتی و یا قلاب مانند تبدیل می‌شود. از این وسیله برای درمان آسیب‌های پیشابراه و یا رفع انسداد پیشابراه استفاده می‌گردد. این استنت‌ها ممکن است دارای نوک بازیاب مغناطیسی باشند.

مطالعات نشان می دهد که می توان از گذاشتن روتین استنت حالب به دنبال اورتروسکوپی و لیتوتریپسی خودداری کرد. هدف این مطالعه بررسی گذاشتن روتین استنت بعد از انجام اورتروسکوپی و لیتوتریپسی بدون عارضه بوده است.
این مطالعه شبه تجربی روی تعداد ۱۰۰ بیمار با سنگ حالب تحت اورتروسکوپی و لیتوتریپسی اینتراکورپورال با پنوماتیک و با یورتروسکوپ۸-۹٫۸fr  تحت بیهوشی عمومی انجام شد. در پایان عمل و بعد از سنگ شکنی موفق و در صورت عدم وجود صدمه به حالب بیماران به طور تصادفی در دو گروه بدون استنت (۵۰ نفر) و با استنت (۵۰ نفر) قرار گرفتند. در گروه استنت دار کاتتر حالبی شماره ۵fr برای ۴۸ ساعت گذاشته شد. در طول بستری بیمار در صورت درد از مرفین استفاده شد و تعداد دفعات تجویز یادداشت گردید. در هنگام ترخیص قرص ایبوپروفن چهار صد میلی گرم تجویز شد که در صورت درد مصرف نمایند و تعداد قرص مصرفی را نیز یادداشت کنند. علائم تحریکی ناشی از استنت، درد فلانک و میزان رضایت بیمار با استفاده از جدول ده شماره ای ثبت گردید. پیگیری بیماران یک هفته بعد با KUB، یکماه بعد با سونوگرافی و کشت ادرار و سه ماه بعد با IVP صورت گرفت.
مقایسه میانگین بزرگترین اندازه سنگ و میانگین زمان عمل جراحی در دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود (P=0.71, P=0.621) در گروه بدون استنت و با استنت به ترتیب در ۳۴ و ۳۵ بیمار سنگ در حالب تحتانی، ۶ و ۷ بیمار سنگ در حالب میانی، ۱۰ و ۸ بیمار سنگ در حالب فوقانی بود. در طول بستری در ۳۰% بیماران در گروه بدون استنت و در ۲۲% بیماران در گروه استنت دار از مرفین استفاده شد. مقایسه این دو گروه از نظر آماری معنی دار نبود (P=0.087)
همه بیماران به جز سه بیمار در گروه بدون استنت و ۲ بیمار در گروه استنت دار، ۲۴ ساعت اول بعد از عمل از بیمارستان مرخص شدند. ۱۶% بیماران در گروه استنت دار از علائم تحریکی و یا درد سوپراپوبیک شاکی بودند. هیچ یک از بیماران در گروه بدون استنت نیازمند بازگشت به اتاق عمل جهت گذاشتن استنت یا مراجع به اورژانس جهت تسکین درد بعد از ترخیص از بیمارستان نبودند. میزان عاری شدن از سنگ در هر دو گروه ۱۰۰% بود. مقایسه تعداد ایبوپروفن مصرفی در دو گروه تفاوت معنی داری را نشان نداد (P=0.085) 92 و ۹۰ درصد بیماران به ترتیب در گروه بدون استنت و با استنت رضایت کامل از عمل جراحی داشتند. در IVP انجام شده سه ماه بعد از عمل هیچ گونه اتساع یا تنگی در سیستم پیلوکالیسیل و حالب مشاهده نگردید. هیچگونه عارضه دیگری در دو گروه مشاهده نشد.
با توجه به اینکه از نظر عبور قطعات سنگ، درصد عاری شدن از سنگ، میزان ایجاد تنگی در حالب و اختلال فونکسیون کلیه و میزان درد در بین دو گروه بیماران با و بدون استنت تفاوتی وجود نداشت و از طرفی هزینه استنت و وجود علائم تحریکی ادرار و یا درد سوپراپوبیک تنها در بیماران با استنت مشاهده شد، لذا پیشنهاد می شود استنت به صورت روتین بعد از انجام اورتروسکوپی و پنوماتیک لیتوتریپسی بدون عارضه، گذاشته نشود

منبع : medicalequipmentو sid

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک