ارولوژی

ارولوژی یک تخصص پزشکی و جراحی است که روی مشکلات اداری زنان و مردان و ناباروری مردان فعالیت می‌کند. اعضایی از بدن که در حوزه ارولوژی مورد بررسی قرار می‌گیرد شامل کلیه ها، غدد فوق کلیوی، حالب، مثانه، مجرای ادراری و اندام های باروری مردان می‌باشد.همچنین در ارولوژی به مدیریت مشکلات پزشکی (غیر جراحی) مانند عفونت مجاری ادراری و بزرگی خوش‌خیم پروستات و مشکلات نیازمند به جراحی مانند سرطان‌ها، و اصلاح نابهنجاری های مادرزادی و رفع بی اختیاری عصبی پرداخته می شود. این رشته با حوزه هایی نظیر نفرولوژی، ژنیکولوژی، آندرولوژی، آنکولوژی، جراحی اطفال، گاستروانترولوژی و اندوکرینولوژی ارتباط تنگاتنگی دارد.به عنوان یک رشته تخصصی که به مطالعه سیستم های فیزیولوژیکی و اندام های بدن می پردازد، ارولوژی را می توان به چند زیربخش تقسیم کرد.

اندویورولوژی

اندویورولوژی یک زیرشاخه ارولوژی است که در آن از روش های جراحی کمتر تهاجمی استفاده می شود. بر خلاف جراحی های باز، اندویورولوژی از دوربین های کوچک و ابزارهایی برای ورود به مجاری ادرار استفاده می کند.از طریق مجرای ادراری، می توان به کل مجرای ادرار راه یافت و از این طریق جراحی پروستات، جراحی تومورهای یوروتلیوم و جراحی سنگ را می توان از طریق تجهیزات پیشرفته درمان کرد. همچنین از طریق برش کوچک روی پهلوی بیمار می‌توان به کلیه دسترسی پیدا کرد و سنگ‌ها را از طریق آن خرد و خارج نمود.

لاپاروسکوپی:

لاپاروسکوپی یکی از زیرمجموعه های ارولوژی است که گاهاً جایگزین اعمال باز شده است. گرچه لاپاروسکوپی نیازمند استفاده از تجهیزات پیشرفته پزشکی، تیم متخصص جراحی است، با این وجود مزایای حاصل از استفاده از این روش بر این هزینه‌ها غالب گشته است.

ارولوژی کودکان:  

ارولوژی کودکان به مشکلات ارولوژی کودکان می پردازد. شایعترین این مشکلات شامل تنگی حالب، بیضه نزول نکرده، مشکلات مادرزادی دستگاه تناسلی مانند هیپوسپادیازیس، شب ادراری و برگشت ادراری می پردازد.

ارولوژی زنان:

ارولوژی زنان بیشتر به مشکلات افتادگی لگن، و بی اختیاری ادرار می پردازد. بسته به نوع مشکل و شرایط بیمار، درمان های دارویی یا جراحی توصیه می شود. در جراحی‌های ارولوژی زنان از تکنیک‌های مختلف شامل استفاده از Tape و تزریق‌های داخل مثانه‌ای استفاده می‌شود.

 علائم بیماری ارولوژی :

وجود خون در ادرار، سوزش ادرار، تکرر ادرار، کاهش جریان ادرار، بی اختیاری ادرار در افراد مسن، زنان، اطفال، بی اختیاری در اثر بیماری های نخاعی و عصبی، بی اختیاری در اثر اعمال جراحی یا در اثر مصرف بعضی داروها، درد کلیوی، دردهای مثانه، درد، تورم و احساس توده در اندام های باروری مردان و مشکلات مربوطه، قطع جریان ادرار و کاهش حجم ادرار

 سنگ کلیه،بیماری ارولوژی

تقسیم بندی سنگ های سیستم ادراری میتواند بر اساس جنس، نوع سنگ، سن بیمار و نیز محل سنگ باشد. شایع ترین نوع سنگ های سیستم ادراری شامل اگزالات کلسیم،‌ فسفات کلسیم، اسید اوریکی،‌ عفونی و سیستئینی است. به طور معمول محل تشکیل و ایجاد سنگ در کلیه ها بوده و سپس این سنگ در صورتیکه راهی برای خارج شدن از کلیه داشته باشد،‌ وارد حالب شده که مجرای بین کلیه مثانه بوده و معمولا در این هنگام است که دردهای شدید ایجاد شده و بیمار به پزشک مراجعه می کند و معمولا سنگ موقعی که در کلیه است درد زیادی تولید نمی کند.

در بیمارانیکه راه خروج ادرار از مثانه مشکل داشته باشد مثل افراد مبتلا به بزرگی پروستات،‌ سنگ می تواند در مثانه تولید شود.معمولا سنگ های سیستم ادراری در افراد بالغ تظاهر می کنند، هر چند در تمام سنین می تواند دیده شود. درمان سنگ های سیستم ادراری بستگی تام به محل سنگ،‌ اندازه،‌ جنس سنگ، و مشخصات بیمار دارد. امروزه اکثر این بیماران بدون عمل جراحی باز درمان می شوند. درمان رایج و برتر در سنگ های کلیه زیر ۲ سانتی متر سنگ شکنی برون اندامی بوده که به صورت سرپائی و بدون بیهوشی انجام می شود.

برای درمان سنگ‌های بزرگتر از دو سانتی‌متر یا سنگ‌هایی که به سنگ شکن برون اندامی پاسخ نداده‌اند از جراحی (PCNL) یا خارج کردن سنگ‌های کلیه به صورت بسته از طریق پوست استفاده می‌شود.در صورتیکه سنگ های حالب (مجرای بین کلیه و مثانه) در طی دوره زمانی مشخص که توسط پزشک معالج تعیین می شود،‌ دفع نشود، شامل سنگ شکنی برون اندامی (ESWL) و یا درون اندامی (TUL) و به صورت نادر جراحی لاپاروسکوپی است.اکثر افرادیکه یک بار دچار سنگ کلیه می شوند مجددا دچار آن در طول عمر خود خواهند شد. درمان پیشگیری وابسته به جنس سنگ می باشد، ولی یک اصل مهم مصرف مایعات به خصوص آب می باشد.

 منبع : محب

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک