بررسی‌های  بی اختیاری ادرار

همه بیمارانی که با بی‌اختیاری ادرار مراجعه می‌کنند باید  آزمایش ادرار، اندازه‌گیری حجم باقیمانده در مثانه بعد از ادرار کردن و تکمیل یادداشت‌های روزانه مربوط به تخلیه مثانه را پشت سر بگذارند. آزمایش ادرار برای پیدا کردن عفونت ادرار احتمالی انجام میشود.ایراداتی چون وجود پروتئین در ادرار، خون در ادرار یا قند در ادرار به بررسی‌های بیشتر نیاز دارد. با یک دستگاه سونوگرافی حجم باقی مانده بعد از ادرار کردن را می‌توان اندازه‌گیری کرد.حجم بالاتر از ۱۰۰ میلی‌لیتر غیر طبیعی در نظر گرفته می‌شود و نشانه‌ای از تخلیه ناکافی مثانه و انسداد خروجی مثانه است.

باید طی یک دوره سه روزه یادداشت‌های روزانه مربوط به تخلیه مثانه با ثبت جزئیات مربوط به دریافت مایعات، حجم‌ادرار و دفعات ادرار کردن توسط بیمار تکمیل شود تا بتوان بهتر به علت بی‌اختیاری ادرار پی برد.

بررسی‌های تخصصی بی اختیاری ادرار:
 آزمون‌های اورودینامیک بی اختیاری ادرار

آزمون‌های اورودینامیک با هدف آشکار ساختن اختلال موجود در ذخیره یا تخلیه ادرار انجام می‌شوند. در سیستومتری چند کاناله، جهت اندازه‌گیری فشار دترسور، کاتترهایی در داخل مثانه و رکتوم یا واژن قرار داده می‌شوند. در این آزمون، با پر کردن مثانه و مشاهده تغییرات فشار و نشت ادرار با آزمون‌ها تخریبی نظیر دویدن درجا، علایم بیمار شبیه‌سازی می‌شوند. جهت انجام این آزمون بیمار باید تحرک کافی داشته باشد.

آزمون‌های اورودینامیک برای همه بیماران مناسب نیست چون بی‌اختیاری ادراری را اغلب بر اساس شرح حال، معاینه و بررسی‌های پایه‌ای طبقه‌بندی میکنیم. قبل از انجام درمان محافظه‌کارانه آزمون‌های اورودینامیک توصیه نمی‌شوند. ولی اگر شک به بیش فعالی مثانه،علایم تخلیه ناکافی مثانه،سابقه جراحی قبلی برای بی اختیاری وجود داشته باشد ممکن است قبل از انجام جراحی برای بی‌اختیاری استرسی توسط اورولوژیست درخواست شوند. زیرا اگر فعالیت دترسور یا انسداد خروجی مثانه نیز وجود داشته باشند، احتمال دارد جراحی برای بی‌اختیاری استرسی، باعث بهبود اختیار ادرار نشود.

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک