بزرگ کردن آلت تناسلی (برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

افزایش میل جنسی(برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

بیماری پیرونی
بیماری پیرونی،مشکل جنسی در آقایان

تنها بعد از مشاوره‌های روان است که مشخص می‌شود برخی از افراد به بیماری خاصی مبتلا هستند که رابطه زناشویی را برای آنها مشکل‌ساز و دردناک کرده است و علت آن هم شاید ضربه و آسیبی باشد که ممکن است در حافظه‌شان جایی نداشته باشد. نام این بیماری، پیرونی است…

روند بیماری پیرونی چگونه است؟
بیماری پیرونی دارای سه مرحله است:
 مرحلۀ حاد بیماری پیرونی

علامت مرحلۀ حاد، احساس درد در آلت تناسلی بویژه در حین نعوظ می باشد. اگر در این مرحله بیمار به پزشک اورولوژی مراجعه کند، احتمال اینکه با درمان جلوی پیشرفت بیماری را بگیریم زیاد است، ولی صددرصد نیست. این مرحله حدود ۱۲-۶ ماه طول می کشد و اکثر مردان مبتلا نیز یا به آن اهمیت نمی دهند و یا اینکه بعلت خجالت به پزشک مراجعه نمی کنند.

 مرحلۀ مزمن زودرس بیماری پیرونی

پس از سپری شدن مرحلۀ حاد بیماری پیرونی ، بیمار وارد فاز مزمن زودرس می گردد که در آن کم‌کم بافت فیبری در اجسام غاری ایجاد شده و پلاک تشکیل می شود و بتدریج آلت تناسلی در حین نعوظ بطرف پلاک کج می شود. اندازه و تعداد پلاک بسته به شدت بیماری و مدت زمانیکه از آن سپری شده است، متغیر است. گاهاً اندازۀ پلاک مثلاً ۵×۵ میلیمتر می باشد و منفرد است، و گاهاً بیمار مثلاً دو عدد پلاک ۲×۲ سانتیمتری در روی آلت‌تناسلی خود دارد. این پلاکها به راحتی با دست قابل لمس هستند. این پلاکها ضمن کج کردن و کوتاه کردن آلت‌تناسلی، به توانائی نعوظ بیمار نیز آسیب می زنند. مرحلۀ مزمن زودرس بیماری پیرونی حدود ۶ ماه طول می کشد، و پس از آن بیمار وارد مرحلۀ مزمن دیررس بیماری پیرونی می شود.

 مرحلۀ مزمن دیررس بیماری پیرونی

در مرحلۀ مزمن دیررس بیماری پیرونی یک اتفاق مهم می افتد و آن رسوب کلسیم در روی پلاک است که در اصطلاح به آن کلسیفیه شدن می گویند. در این مرحله کجی آلت‌تناسلی شدت یافته، و بیمار مبتلا به اختلال در نعوظ می شود. در حالت نعوظ ممکن است آلت تناسلی تا محل پلاک سفت شود و بعد از آن آلت‌تناسلی شل باقی می‌ماند و یک حالت شبیه ساعت شنی ایجاد می شود. یعنی آلت‌تناسلی در یک قسمت باریک می شود. گاهاً شدت کجی آنقدر زیاد است که نزدیکی امکانپذیر نیست. تنها درمان در این مرحله جراحی است که همیشه مشکل بیمار را حل نمی کند.

تشخیص بیماری پیرونی

تشخیص بیماری پیرونی در مرحلۀ حاد اهمیت خیلی زیادی دارد، چون کمک زیادی می توان به بیمار کرد. اکثراً سیر بیماری پیرونی اگر کنترل نشود بطرف ناباروری می باشد.برخلاف تصور،پیرونی فقط موجب انحنا نمی‌شود؛بلکه موجب برجستگی و دندانه‌دار شدن بافت آلت و باریک‌شدگی و کوتاهی آن نیز می‌شود.دردی که در ابتدای بیماری پیرونی وجود دارد،حدود ۱۲ تا ۱۸ ماه بعد از شروع بیماری پیرونی از بین می‌رود.اختلال در نعوظ و سفتی آلت در پاسخ به تحریک جهت فعالیت زناشویی به درجات گوناگونی وجود دارد و در مراحل پیشرفته‌تر بیماری پیرونی بروز می‌یابد و موجب دردناک و مشکل شدن فعالیت زناشویی می‌شود.

اگر چه بیماری پیرونی در هر سن و نژادی مشاهده می‌شود،مردان ۴۰ سال به بالای نژاد قفقازی بیشتر به این عارضه دچار می‌شوند.این بیماری نه مسری است و نه خطر بروز سرطان در اندام تناسلی (سرطان بیضه ، سرطان پروستات و…) را افزایش می‌دهد. بیماری پیرونی فقط مردان را مبتلا می‌کند و فقط محدود به آلت تناسلی است،اگرچه عده چشمگیری از افراد به بیماری بافت همبند در ناحیه دست و به میزان کمتر در پا نیز مبتلا می‌شوند؛مانند بیماری دوپویترن.احتمال بروز این بیماری به صورت ژنتیکی نیز وجود دارد.

علت بیماری پیرونی چیست؟

علت بیماری پیرونی هنوز شناخته شده نیست اما تصور بر این است که سابقه ضربه و آسیب به آلت طی فعالیت زناشویی علت عمده بروز چنین عارضه‌ای است؛حتی اگر خود فرد از چنین سابقه‌ای آگاهی نداشته باشد.اگرچه هنوز تایید شده نیست،گفته می‌شود برخی داروهای فشار خون مانند پروپرانولول نیز ممکن است از عوامل بروز این بیماری باشند. یکی دیگر از مواردیکه سبب تشکیل بافت فیبری و کجی بعدی آلت تناسلی می شود، شکستگی آلت‌تناسلی است، که پدیدۀ نادری هم نیست. در شکستگی، آلت‌تناسلی در حالت نعوظ به یک باره تا می شود، که بدنبال آن درد شدید همراه با تورم شدید و کبودی شدید آلت‌تناسلی و نواحی اطراف ایجاد می شود. این افراد نیاز به عمل جراحی اورژانس دارند، و اگر عمل نشوند ممکن است برای همیشه دچار ناتوانی جنسی شوند.

درمان بیماری پیرونی

پزشکان مسوول تشخیص و درمان این گونه بیماران،جراحان و متخصصان بیماری کلیه و مجاری ادراری و تناسلی یا اورولوژیست‌ها هستند و پزشکان دیگر کمتر می‌توانند دست به اقدام درمانی،حتی در صورت تشخیص درست بزنند.بدون درمان،حدود ۱۲ تا ۱۳ درصد از بیماران،خود به خود بهبود می‌یابند و ۴۰ تا ۵۰ درصد بدتر شده و بقیه نیز بدون تغییر باقی می‌مانند.

بسیاری از روش‌های درمانی با استفاده از مکمل‌های دارویی و ویتامینی مانند ویتامین E آزمایش شده‌اند اما نتایج قطعی نبوده‌اند،اگرچه تاثیرات پراکنده‌ای هم نشان داده‌اند.ترکیب ویتامین E و کلشیسین هم آثار درمانی و تاخیر در پیشرفت بیماری را نشان داده است.

ترکیبات جدیدتر شامل داروهای ضد التهاب است که کما بیش موثر بوده است.از ترکیباتی چون پارا آمینوبنزوات پتاسیم، استیل ال-کارنیتین، پروپیونیل ال-کارنیتین، ال-آرژینین و سیلدنافیل یا وایاگرا و پنتوکسی‌فیلین نیز به طور معمول استفاده می‌شود. اینترفرون آلفا-۲ب و فرمول سوپراکسید دیسموتاز نیز با تاثیر مثبت همراه بوده‌اند. تزریق وراپامیل به داخل پلاک‌های فیبروز آلت در برخی بیماران موثر بوده است.

درمان جراحی با تکنیک‌های گوناگون از جمله روش نسبیت Nesbit به ویژه اگر یک جراح با تجربه در زمینه جراحی‌های ترمیمی انجام دهد و پروتزهای آلت نیز به ویژه در موارد پیشرفته موثر واقع می‌شود.

در زمینه طب فیزیکی و وسایل توانبخشی،روش‌های کششی توسط خود بیمار و تعدادی از وسایلی که نیروی طولی ایجاد می‌کنند و همچنین استفاده از وسایلی مانند وکیوم یا پمپ آلت برای اصلاح اختلال نعوظ در دست تحقیق و بررسی است.

در پایان باید گفت که بیماری پیرونی،یک بیماری جسمی است اما بر روان فرد بیمار تاثیر بسیاری می‌گذارد و باید به یاد داشته باشیم که مشاوره روانی برای این‌گونه افراد که شاید با همسر و پزشک‌شان هم در این باره صحبت نمی‌کنند،لازم و ضروری است.

منبع : ۷سیب و بیتوته

بزرگ کردن آلت تناسلی (برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

افزایش میل جنسی(برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک