دیابت و بیماری مثانه

تنها با کنترل قند خون‌تان می‌توانید از پدید آمدن این روند تخریبی و افتادن در این چرخه معیوب پیشگیری کنید.
وقتی که فردی به دیابت مبتلا می‌شود به مرور زمان این بیماری روی سیستم عصبی خودکار که به مثانه و مجاری ادرار عصب‌دهی می‌کند و احساس پر شدن و یا تخلیه ادرار را به وجود می‌آورد، تاثیر می‌گذارد. برای همین فرد احساس ادرار کمتری می‌کند، یعنی با اینکه مثانه‌اش پر است اما برای تخلیه ادرار نمی‌رود. حتی با گذشت زمان تخلیه مثانه هم دچار مشکل می‌شود و عضلات مثانه به خوبی نمی‌توانند منقبض شوند و ادرار را تخلیه کنند. به همین دلیل ادرار در مثانه باقی می‌ماند. موضوع ناراحت‌کننده دیگری که در پی این باقی ماندن ادرار در مثانه پیش می‌آید، بالا رفتن احتمال عفونت ادراری است.
افراد دیابتی (به خصوص آنها که کنترل مناسبی روی قند خون‌شان ندارند) بدون اینکه هیچ علامتی را گزارش کنند مبتلا به عفونت ادراری هستند، البته در بعضی از آنها نیز علامت‌های سوزش ادرار و تکرر ادرار و تب دیده می‌شود. اتفاق دیگری که در اثر تخریب سیستم عصب‌رسانی مثانه می‌افتد آن است که به تدریج و در اثر باقی ماندن ادرار در مثانه، حجم آن زیاد می‌شود و نوعی بی‌اختیاری ادرار ایجاد می‌شود. مثانه آن قدر پر می‌شود که به صورت سرریز، نشت ادرار دارد و این در حالی است که فرد مشکلی را احساس نمی‌کند و مراجعه به پزشک ندارد.
حتما پس از مطالعه این مطلب می‌پرسید حالا که داستان تخریب به اینجا رسیده است و یک فرد دیابتی قادر به تخلیه کامل ادرار نیست چه باید بکند؟ در مراحل اولیه با برخی آموزش‌ها به فرد توصیه می‌کنیم هر ۳،۴ ساعت یک بار حتی اگر هم حس ادرار ندارد به دست‌شویی برود و با تحریک قسمت‌های تحتانی شکم مثانه را تحریک به تخلیه کند. البته برخی داروها نیز تجویز می‌شود که به مثانه کمک می‌کند تخلیه انجام دهد. اما باز هم نکته‌ای که باید مدام به خود یادآوری کنید کنترل مرتب قند خون است، چراکه هم در پیشگیری و هم در درمان بسیار موثر واقع می‌شود. شما با این اقدام حتی می‌توانید به بدن‌تان کمک کنید که از عوارض تدریجی دیابت رها شود.

 التهاب مثانه (سیستیت)

التهاب مثانه در اثر عفونت ایجاد مى‌شود. باکترى معمولاً از طریق پیشابراه وارد مثانه مى‌شود. در نتیجه عفونت مثانه به علت کوتاه‌تر بودن پیشابراه در زنان بیسیار شایع‌تر است. بنابراین تعجبى ندارد که عفونت مثانه و معمولاً در اثر آمیزش جنسى و به‌دلیل وارد شدن فشار به پیشابراه که ممکن است باکترى‌ها را به‌طرف بالا و مثانه براند، ایجاد شود. این عارضه اغلب هنگام حاملگى به‌دلیل فشار جنین روى مثانه و ایجاد انسداد موقتى نیز بروز مى‌کند.

تومور مثانه

مثانه عضوی است تو خالی که درون حفره لکن خاصره وجود دارد و دیواره های ماهیچه ای و قابلیت انعطاف آن موجب می شود تا حدود ۲ پیمانه ادرار در آن جمع آوری گردد.
ادرار در کلیه ها ساخته شده و توسط دو لوله باریک (حالب) وارد مثانه شده ، دیواره مثانه چندین لایه دارد که بر اساس درگیری هر کدام از این لایه ها تومور مثانه را مرحله بندی می کنند . تومور مثانه به علت رشد سلولهای سرطانی در دیواره مثانه بوجود می آید که بیشتر موارد به شکل یک توده گل کلمی پایه دار است.
رشد سلولهای سرطانی می تواند به خارج مثانه نیز گسترش یابد و یا حتی به اعضا دور دست ، دست اندازی کند.

علائم تومور مثانه

- وجود خون در ادرار
- سوزش و درد هنگام دفع ادرار
- احساس نیاز به دفع ادرار علیرغم نداشتن ادرار
- اشکال در دفع ادرار
-
و در صورت عدم تشخیص به موقع تومور مثانه

- کاهش وزن
- کاهش اشتها
- تب
- دردهای استخوانی ودردهای ناحیه مقعد و یا ناحیه لگن

علل تومور مثانه

- سیگار یکی از مهمترین عوامل خطر برای تومور مثانه می باشد ( به میزان ۵-۴ برابر افراد عادی ) حتی در کسانیکه در معرض دود سیگارهستند نیز احتمال خطر بالاست.
- قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی صنعتی ( مانندلاستیک ، صنایع رنگ، صنایع چاپ ، تولیدات گاز و قیر، صنایع پردازش آلومینیوم و آهن )
- عفونت طولانی مدت با کرم انگلی “شیستوزما هماتوبیوم”
- عفونتهای طولانی مدت یا مکرر در ناحیه مثانه
- افزایش سن ( این بیماری در افراد زیر ۴۰ سال نادر است)
- جنسیت : این بیماری در مردان حدود ۳ برابر بیشتر از زنان اتفاق می افتد
- نژاد: در افراد سفید پوست بیشتر از سیاهپوستان اتفاق می افتد.
- مصرف میوه و سبزیجات احتمال خطر را کاهش می دهد و بر عکس نوشیدن قهوه زیاد احتمال خطر را افزایش می دهد.
- سابقه رادیوتراپی یا شیمی درمانی باعث افزایش خطر می شود.

درمان سرطان مثانه

درمان سرطان مثانه به مهاجم یا غیر مهاجم بودن آن بستگی دارد. برای سرطان های غیر مهاجمی که زود تشخیص داده می شوند پزشک سعی می کند سرطان را از طریق یک اشعه الکتریکی شدید که به وسیله سیستوسکوپ وارد مثانه می شود تخریب کند,این روش درمانی فولگوریشن نامیده می شود؛برای سرطان های کوچک این روش تنها روش لازم است و نیاز به سایر اقدامات نمی باشد.یک روش درمانی دیگر شامل ریختن داروهای شیمی درمانی در درون مثانه است. این روش درمانی هیچ عارضه خاصی را برای شما ایجاد نمی کند.
سرطان های بزرگتر که به درون عضلات دیواره مثانه راه یافته اند باید به وسیله عمل جراحی برداشته شوند. بعضی اوقات قسمتی از مثانه یا تمام آن برداشته می شود,این عمل جراحی سیستکتومی نام دارد .اگر کل مثانه برداشته شود تحت بیهوشی, عمل صورت می گیرد. حالب ( مجرایی که ادرار را از کلیه به مثانه هدایت می کند )به قسمتی از روده کوچک که ایلئوم نامیده می شود, متصل می شود تا ادرار از کلیه به ایلئوم هدایت شود. سپس سوراخی بر روی شکم ایجاد می شود تا ادرارازطریق این مجرااز روده خارج شود.یک کیسه پلاستیکی مخصوص نیز به این سوراخ متصل می شود.
سایر اقدامات درمانی برای سرطان های مهاجم شامل رادیو تراپی وشیمی درمانی برای سرطان هایی است که سلول های آن ها به خارج مثانه دست اندازی کرده اند.
ممکن است درمان شما ترکیبی از درمان های ذکر شده باشد.

منبع : پزشک مثانه تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: