skin2.jpg1

شاید برجستگی و فرم صورت برخی هنرپیشه های سینما ، شما را برای تزریق ژل در صورت و برجسته سازی بخش های متفاوت چهره تان وسوسه کند . شاید هم شنیده باشید که پروتزهایی این روزها در بازار هستند که می توان با کار گذاشتن آنها در صورت ، گونه یا چانه ، این بخش های صورت را بر جسته تر کرد و به آن فرم دلخواه دست یافت . نتایج مطالعات دانشمندان نشان می دهد ، چانه برجسته و گونه های برجسته یکی از معیارهای زیبایی صورت هستند . به صورت طبیعی قوس گونه ای که بخشی از استخوان گونه است ، موجب برجستگی گونه ها می شود . در حقیقت کسانی که گونه های برجسته دارند ، به صورت ارثی ، اسکلت صورتشان به این شکل فرم گرفته است . در بعضی افراد استخوان های گونه به میزان کافی رشد نکرده و بنابراین گونه های پهن و بی حالتی دارند.برجسته سازی گونه،این روزها زیادی پیدا کرده است و روش های متفاوتی مانند تزریق ژل و چربی ، گذاشتن پروتز در گونه برای زیباتر کردن صورت وجود دارند .

انواع فیلرها

فیلرهای قابل جذب

این مواد بتدریج در بدن تجزیه شده و جذب بدن می شوند و معمولاً از جنس مولکولهای خود بدن هستند .در ابتدا شایعترین فیلر قابل جذب کلاژن بود که از حیوانات گرفته می شد اما بعدها کلاژن انسانی هم استفاده شد.علت آنکه مدتی بعد کلاژن جای خود را به فیلر قابل جذب دیگری به نام اسیدهیالورونیک داد و خود بتدریج از رواج افتاد سه مسئله بود:

۱-کلاژن در ۱%واکنشهای حساسیتی شدیدی داد و نیاز به تست کردن داشت (مثل تست پنی سیلین)اما در هیالورونیک اسید عوارض حساسیتی بسیار بسیار نادر است.

۲-طول مدت ماندگاری کلاژن در بهترین حالت ۶ماه بود اما ترکیبات معروف هیالورونیک اسید یعنی جوویدرم حدود یکسال ماندگاری دارد.

۳-در کلاژن هر میلی متر مکعب از ژل یک میلی متر مکعب حجم ایجاد می کرد اما در هیالورونیک اسید به علت قابلیت جذب آب زیادی که وجود دارد هر میلی متر مکعب ژل چندین میلی متر حجم ایجاد می کند یعنی با مقدار کمتری هیالورونیک اسید حجم بیشتری پر می شود سپس نتیجه چشمگیر تر و درمان ارزانتر است.

فیلرهای دیر جذب

 مثل رادیس که اولین ساختمانی شبیه استخوان دارد و دومی از ترکیبات اسید لاکتیک است . هردوی این فیلرها باعث تحریک بافت سازی می شوند و پس از مدتی اثرات خود را نشان می دهند و معمولاً طول اثری حدود ۵/۱سال دارند.اشکال هردوی این مواد آنست که می تواند ایجاد گلوله های زیر پوستیکنند.

فیلرهای غیر قابل جذب

که معمولاً حاوی ترکیبات آکریلیک هستند مثل آرتکل،آکوآمید . این ترکیبات اگرچه در بعضی از انواع تائید سازمان دارویی آمریکا را هم دارند اما باز هم به علت آنکه پتانسیل گلوله شدن دارند و نمی توان آنها را در خود پوست تزریق کرد کم مصرف تر از فیلرهای قابل جذب هستند باید توجه داشت که تنها قسمتی از حجم این فیلرها را آکریلیک تشکیل می دهد و مابقیرا مواد قابل جذبی مثل کلاژن و پروتیین تشکیل می دهند . بنابراین حتی دراین انواع قسمتی از فیلر به سرعت جذب می شود.

همین مسئله هم باعث می شود که بسیاری از بیماران تصور کنند که چون حجم فیلری که تزریق کرده اند رفته رفته کم می شود بنابراین حتماً قابل جذب است اما اصلاً اینطور نیست بلکه بخش غیر قابل جذب فیلر زیر پوست می ماند و با گذشت زمان به شکل توده هایی قابل لمس می شود .طول متوسط اثر پر کردنی این فیلرها ۵-۳سال است.باید توجه داشت که ژل پاژ که تقریباً تمامی عوارضی که از ژلها می شنوید در حقیقت مربوط به این نوع ژل است .ساخت کشور اوکراین بوده و ارزانترین ژل تاریخ است که متاسفانه عوارضی چون جابجایی،تورم ،گلوله شدن  و عفونتهای فاجعه انگیز دارد و مصرف آن از سال۸۳ توسط وزارت بهداشت منع شده است اما متاسفانه هنوزهم گهگاه بیمارانی دیده می شوند که توسط این ژل همین اواخر درمان شده اند .درظرف چند سال گذشته، فیلرها یا پر کننده ها (ژل ها)  قابل جذب عملا رقبای غیرقابل جذب و طولانی اثر خود را از میدان خارج کرد ه اند  و خود تبدیل به حاکم بلامنازع عرصه زیبایی شد ه اند. علت این امر ۲  مسئله است:

بنابراین چناچه می بینیدعملا فیلر های قابل جذب و عمدتا اسید هیالورونیک تبدیل به حاکمان بازار زیبایی شده اند ,که بهترین مارک آن جوویدرم است باید توجه داشت که از سال ۱۹۶۲ اسید هیالورونیک جهت استفاده در چشم  پزشکی  توسط سازمان دارویی امریکا تایید شد و سپس جهت تزریق داخل مفصل در بیماران دچار آرتروز مورد استفاده قرار گرفت که سبب ایجاد لایه های بین دو سطح استخوان و بهبود حرکت مفصل و کاهش درد می شود. در ظرف سال های پس از دهه ۸۰ بسرعت نسل های بعدی هیالورونیک اسید که مولکول های بزرگتری داشته و برخلاف نسلهای قبلی از حیوانات تهیه نمی شوند بلکه در آزمایشگاه ساحته می شدند،وارد بازار شدند که شناخته شده ترین آنها چنانچه گفته شد  جوویدرم است.در طی این نسلهای مختلف به تدریج مولکول بزرگتر شده و بنابراین ماندگاری بهتری پیدا کرده است و غلظت دارو هم به تدریج بیشتر شده است . در عین حال دارو از شکل ترکیبی حاوی ذرات ریز به سمت یک ترکیب یکنواخت رفته است. به قسمی که این تغییرات به ما اجازه می دهد که در نسل آخر، دارو  را کاملا سطحی تزریق کنیم بدون آنکه از ایجاد گلوله های سطحی نگران باشیم .

موارد منع مصرف تزریق ژل

- حاملگی یا شیر دهی

- عفونت در ناحیه درمان (مثل تب خال یا آکنه)

- استعداد بیمار برای تشکیل گوشت اضافه – اختلالات خونریزی دهنده (مثل کمبود پلاکت های خونی یا استفاده از داروهای ضد انعقاد)

- مصرف داروی اکوتان در ۶ماه گذشته

- آتروفی پوست (نازکی پوست ناشی از مصرف طولانی مدت کورتون یا بیماری ژنتیک مثل سندروم اهلرز-دانلوس)

- اختلال در ترمیم (مثل ضعف ایمنی)

- بیماریهای پوستی در ناحیه درمان (مثل ویتلیگو، پسوریازیس، اگزما)

- بیماری کنترل نشده سیستمیک

عوارض

کبودی و به ندرت هماتوم ،  برجستگی ناحیه تزریق ژل، غیر قرینگی، ماندگاری ژل بیش از زمان انتظار ،مهاجرت ژل

تورم طولانی مدت ،پررنگی یا کمرنگ شدن پوست ناحیه تزریق

عفونت ، گرانولوم ، واکنش های حساسیتی

اگرچه ممکن است که استفاده از ژل ها در برخی از موارد با عوارضی همراه باشد که این عوارض از یک کبودی و قرمزی مختصر تا عوارض جدی همانند نکروز بافتی متغییرند اگرچه عوارض خطرناک نادرند ولی در صورت تبحر کامل پزشک در صورت بروز قابل کنترل و درمان می باشند.

مراقبت های بعد ازعمل

- رمزی و تورم در ناحیه درمان شایع است و در طی چند روز از بین می رود.

- نواحی تزریق ژل را ماساژ ندهید.

- از گرم کردن محل درمان تا از بین رفتن کامل تورم یا کبودی خوداری کنید. دوش گرفتن یا شستشوی معمولی اشکالی ندارد.

- از فعالیتهایی که باعث سرخ شدن صورت می شوند مثل مصرف الکل، ورژش یا برنزه کردن در روز درمان خود داری کنید.

 - برای کاهش تورم یا کبودی تا چند روز هر چند ساعت به مدت ۱۵ دقیقه از کمپرس سرد استفاده کنید.اگر کبودی ایجادشود معمولا” در عرض ۷-۱۰ روز از بین می رود.

- در صورت نیاز می توانید ۲-۴ هفته بعد از درمان برای روتوش مراجعه نمایید.

از سری مطالب پزشکی عمومی و غیر تخصصی سایت (اطلاعات  عمومی و غیر تخصصی پزشکی برای افزایش دانش سلامت  و اطلاعات عمومی پزشکی بازدیدکنندگان)