داروی درمان عفونت مثانه

برای درمان عفونت مثانه، آنتی‌بیوتیک تجویز می‌شود. اگر فونت مثانه تکرار شود و شدید باشد، آنتی بیوتیک به صورت طولانی مدت تجویز می‌گردد. نوشیدن آب به مقدار زیاد برای درمان عفونت مثانه توصیه می‌شود. حداقل نوشیدن ۲ لیتر آب در روز برای سلامتی مفید خواهد بود هر چند شواهد کافی برای آن در دسترس نیست. برای کاهش علایم، سیترات سدیم و سیترات پتاسیم تجویز می‌گردد. اگر عفونت مثانه ناشی از عفونت قسمتهای دیگر باشد آنگاه درمان عفونتهای قسمتهای دیگر نیز ضروری خواهد بود. برای مثال اگر عفونت مثانه ناشی از عفونت ویروسی هرپس باشد آنگاه درمان ضد ویروسی مانند تجویز آسیکلویر (Acyclovir) مفید خواهد بود.

درمان سیستیت حاد مثانه

این بیماران را می توان با یکی از راهکارهای زیر درمان کرد:
-درمان پیشگیری که در اصطلاح پزشکی به آن «پروفیلاکسی»می گویند؛ یعنی بیمار به طور مداوم و هر روز مقدار کمی دارو بخورد تا عفونت دوباره عود نکند.
-بیمار پس از هر بار رابطه جنسی دارو بخورد.
-هر بار که بیمار دوباره علائم را پیدا کرد، خودش درمان را شروع کند.

علت ورم مثانه

این بیماری دارای علایمی همچون عفونت ادراری است و بیمار معمولاً از تکرار ادرار، احساس درد در مثانه و قسمت های تحتانی شکم و سوزش ادرار رنج می برد که در بسیاری از مواقع در زنان جوان و میانسال به چشم می خورد.
این بیماری ممکن است به شکل حاد شروع شده و به صورت مزمن هفته ها و حتی ماه ها به درازا بینجامد.

علت خاصی برای این بیماری مشخص نشده است و فقط چند فرضیه برای ایجاد این نوع ورم وجود دارد که مهم ترین آن مشکلات و نقصان مخاط مثانه و پوشش داخل مثانه است که باعث ورم می شود. علت دیگر را مربوط به اعصاب جدار مثانه نسبت به فشاری که در اثر پری مثانه ایجاد می شود، می دانند.

درمان ورم مثانه

این بیماری درمان مشخصی ندارد و می توان درمان های مختلفی را بر آن پیاده کرد ولی از آنجایی که این بیماری دارای تست تشخیصی دقیقی نیست، این علائم می توانند با علائم عفونت های ادراری، عفونت های سیستم تناسلی یا سنگ مثانه و مثانه عصبی وجه مشترکی داشته باشد.
نکته: عفونت ادراری در کودکان زیر ۵ سال بسیار حائز اهمیت است زیرا امکان دارد عفونت از مثانه به کلیه ها برسد و بعدها فرد را دچار فشار خون و مشکلات کلیوی نماید. بنابراین باید در این کودکان بررسی ها کامل باشد و عوارض آن جدی تلقی شود.
توصیه: عفونت ادراری در زنان باردار خیلی سریع به عفونت کلیه تبدیل می شود و شانس ابتلای انتقال عفونت از مثانه به کلیه بیشتر از افراد معمولی می شود، پس زنان باردار باید آگاهی داشته باشند که در ابتدای بارداری و ماه های ۳ تا ۴ ماهگی، آزمایش و کشت ادرار را فراموش نکنند، چرا که عفونت در ماه های اول باعث سقط جنین و در ماه های آخر، خطر زایمان زودرس را به همراه خواهد داشت.

عفونت مثانه، شرایط مزمن دردناکی است که در آن، مثانه ملتهب و تحریک می‌شود و در نتیجه فرد مجبور می‌شود که به طور مکرر ادرار کند و ادرار کردنش دردناک می‌باشد. عفونت مثانه علایمی شبیه سیستیت (عفونت باکتریایی مثانه) دارد، اما کشت ادرار از نظر باکتری منفی است و دادن آنتی‌بیوتیک معمولاً کمکی نمی‌کند. این عارضه درزنان شایع‌تر از مردان است.

داروهای عفونت‌ مثانه‌

آنتی‌هیستامین‌ها، آنتی‌کولینرژیک‌ها، داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌، و داروهای‌ ضدافسردگی‌ همگی‌ موفقیت‌ محدودی‌ در کاهش‌ علایم‌ دارند.

داروی‌ پنتوزان‌ پلی‌ سولفات‌ سدیم‌ در تخفیف‌ علایم‌ بعضی‌ از خانم‌ها مؤثر بوده‌ است‌.

دی‌متیل‌ سولفوکساید یا سایر داروها را می‌توان‌ مستقیماً به‌ درون‌ مثانه‌ وارد کرد. *دی‌متیل‌ سولفوکساید به‌ مدت‌ ۱۵ دقیقه‌ در مثانه‌ نگاه‌ داشته‌ و سپس‌ تخلیه‌ می‌شود. این‌ درمان‌ هر دو هفته‌ تکرار می‌شود، یا تا زمانی‌ که‌ علایم‌ تخفیف‌ یابند و سپس‌ برحسب‌ نیاز تکرار می‌شود. مصرف‌ دی‌متیل‌ سولفوکساید باعث‌ وجود آمدن‌ یک‌ بوی‌ شبیه‌ سیر در پوست‌ و تنفس‌ می‌شود که‌ تا ۷۲ ساعت‌ ادامه‌ می‌یابد.

برای‌ این‌ بیماری‌ راه‌ درمانی‌ قطعاً مؤثر وجود ندارد. انتخاب‌های‌ درمانی‌ عبارتند از داروهای‌ خوراکی‌ مختلف‌، داروهایی‌ که‌ به‌ داخل‌ مثانه‌ وارد می‌شوند، کارهای‌ مخصوص‌ برای‌ اتساع‌ مثانه‌، تغییر در رژیم‌ غذایی‌، تمرینات‌ مخصوص‌ مثانه‌، و تحریک‌ الکتریکی‌ رشته‌های‌ عصب‌ از راه‌ پوست‌ انجام‌ مشاوره‌، بازخورد زیستی‌ (بیوفیدبک‌)، یا هیپنوتیسم‌ یا آرام‌سازی‌ توسط‌ خود فرد جهت‌ کمک‌ به‌ کنترل‌ استرس‌، عصبانیت‌، اضطراب‌ و گاهی‌، افسردگی‌ همراه‌ با اختلالات‌ درد مزمن‌ توصیه‌ می‌شود.

روش‌های‌ جراحی‌ به‌ ندرت‌ مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند (تنها به‌ عنوان‌ حربه‌ آخر و هنگامی‌ که‌ سایر روش‌های‌ درمانی‌ شکست‌ خورده‌ باشند و برای‌ بهبود کیفیت‌ زندگی‌ پایین‌ فرد انجام‌ اقدامات‌ غیرمحافظه‌کارانه‌ جایز باشد).

آنتی‌بیوتیک‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌

داروهای‌ ضداسپاسم‌ برای‌ تخفیف‌ درد

گاهی‌ استفاده‌ از ضد دردهای‌ ادراری‌ برای‌ تخفیف‌ درد

به‌ هنگام‌ درمان‌ و تا دو هفته‌ پس‌ از رفع‌ علایم‌ از نزدیکی‌ خودداری‌ کنید تا التهاب‌ کاملاً برطرف‌ شود.

منبع : متخصص کلیه و مجاری ادرار

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: