بی‌اختیاری ادرار را چگونه می‌توان درمان کرد؟

نوع بی‌اختیاری ادراری را می‌توان با معاینه و شرح حال و بررسی‌های پایه‌ای معین کرد. می‌توان درمان محافظه کارانه را (بدون بررسی‌های بیشتر) شروع کرد. گزینه‌های درمان بی اختیار ادرار محافظه کارانه که در بزرگسالان جوان به کار گرفته می‌شوند، در افراد سالمند نیز، قابل استفاده خواهند بود.

اصلاح شیوه زندگی و کمک‌های عملی

چاقی با افزایش خطر بی‌اختیاری ادراری استرسی و فوریتی ارتباط دارد پس کاهش وزن به بیمارانی که اضافه وزن دارند، توصیه می‌شوند. چاقی در ناحیه شکم از عوامل بروز بی‌اختیاری ادراری در افراد مسن شناخته میشود.

درمان یبوست

درمان یبوست می‌تواند اثر فشار بر روی عضلات کف لگن را کاهش دهد.

میزان مصرف مایعات

اگر دریافت مایعات بیش از حد و یا اندک باشد، اصلاح دریافت مایع توصیه می‌شود، چرا که غلظت ادرار  نیز می‌تواند باعث تحریک مثانه و تشدید بی‌اختیاری شود.مصرف چای ارتباط مثبتی با بی‌اختیاری دارد،کاهش کافئین در زنان دچار بی‌اختیاری فوریتی توصیه می‌شود.

لوازم جذب کننده ادرار

وسایل کمکی جهت تخلیه ادرار نظیر ظروف مخصوص ادرار که با دست نگهداشته می‌شوند و غلاف‌های مخصوص آلت را می‌توان به عنوان درمان کمکی برای مراقبت‌های طولانی‌مدت علایم مقاوم در نظر گرفت. این وسایل بیماران را قادر می‌سازند تا علایم خود را کنترل کنند و به زندگی طبیعی روزمره خود ادامه دهند.

کاتترگذاری

کاتترگذاری را می‌توان برای زنان و مردانی که دچار بی‌اختیاری ثانویه منجر به احتباس ادراری مزمن هستند، در نظر گرفت.

کتتر متناوب خیلی بیشتر از کتتر دایم پیشنهاد میشود زیرا خطر ابتلا به عفونت‌های مجاری ادراری را کاهش میدهد. اگر کاتتر‌گذاری متناوب مناسب نباشد، می‌توان کاتتر‌های پیشا‌براهی یا سوپراپوبیک مستقر برای مدت طولانی را مد نظر قرار داد. اگر چه کاتتر‌های پیشا‌براهی به راحتی در محل قرار داده می‌شوند، شاید کاتتر‌های سوپراپوبیک با مزایای طولانی‌مدتی همچون کاهش تاثیر بر عملکرد جنسی و کاهش خطر عفونت همراه باشند. عفونت، خروج تصادفی کاتتر، انسداد مکرر و ترومای پیشابراه از جمله عوارض کاتترگذاری طولانی‌مدت هستند.

انتخاب روش مورد استفاده به سلیقه بیمار (و یا مراقب) و عوارض آن بستگی دارد.

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک