زگیل تناسلی یک بیماری آمیزشی به شدت مسری است که توسط زیر گونه هایی از ویروس پاپیلومای انسانی Virus (HPV) Human Papilloma ایجاد می شود. انتشار آن از طریق تماس مستقیم پوست به پوست می باشد و با هر روش آمیزشی قابل انتقال است.

تمام بیمارانی که مبتلا به این ویروس هستند، دارای زگیل قابل رویت نمی باشند، فقط یک تا ۵ درصد افراد آلوده به این ویروس دچار زگیل های قابل مشاهده می شوند. چون آلودگی به این ویروس علامت خاص به غیر از ایجاد زگیل ندارد، اکثر زنان و مردان مبتلا به این ویروس، سبب انتقال آن در جامعه می شوند. سازمان غذا و دارو واکسن زگیل تناسلی برای دختران را در سال ۲۰۰۶ و واکسن زگیل تناسلی برای پسران را در سال ۲۰۰۹ مورد تایید قرار داد. بدین دلیل واکسیناسیون دختران در سن ۱۳ سالگی و پسران در سن ۱۲-۱۱ سالگی بر علیه این ویروس در آمریکا و اروپا جزو برنامه واکسیناسیون ملی گنجانده شده است. توصیه می شود واکسیناسیون زیر ۲۶ سال باشد. هر قدر سن واکسیناسیون پایین تر باشد، اثرات آن بهتر است.

این ویروس بیش از ۴۰ نوع دارد عامل ۹۰ درصد زگیل های تناسلی ویروس نوع ۶ و ۱۱ است. این ویروس عامل سرطان دهانه رحم، سرطان مقعد، سرطان داخل حفره دهان و سرطان دستگاه تناسلی می باشد. متاسفانه وقتی فردی میتلا به این ویروس شد، غیر قابل درمان می شود و با علم پزشکی امروز این ویروس در بدن وی باقی می ماند. در اینجا درمان های زگیل تناسلی بیان می شوند، همان ضایعاتی که زگیل مانند بوده و قابل رویت هستند، وگرنه درمانی برای ویروس داخل خون وجود ندارد. از بین بردن زگیل ها خطر انتقال بیماری را کم می کند، ولی صفر نمی کند. همچنین استفاده از کاندوم خطر انتقال بیماری را کم می کند ولی باز صفر نمی کند. اگر ناحیه دهان با دستگاه تناسلی تماس پیدا کند، زگیل ها می توانند در اطراف لب ها، داخل حفره دهان و حلق ایجاد شوند.

برای درمان ضایعات زگیل

مانند در ناحیه تناسلی، روش های درمانی مختلف وجود دارند، معمولا ظرف چند ماه پس از درمان ضایعات مجددا ظاهر می شوند، بنابراین نیاز به درمان های مکرر پیدا می شود. هیچ درمانی وجود ندارد که صد در صد از عود زگیل ها جلوگیری کند. برای از بین بردن زگیل ها روش های درمانی مختلفی وجود دارند، ولی هر کدام دارای مزایا و معایب مخصوص به خود هستند که در زیر توضیح داده می شوند:
درمان ها کلا به دو دسته بزرگ تقسیم می شوند:
• درمان هاییکه توسط خود بیمار انجام می شوند.
• درمان هاییکه توسط پزشک انجام می شوند.

درمان زگیل تناسلی

هدف اولیه درمان زگیل های تناسلی قابل رویت، بر طرف کردن زگیلهای علامت دار است. در بیشتر بیماران، درمان می تواند باعث دوره های بدون زگیل شود. بدون درمان، زگیلها خودبخود فروکش می کنند (۳۰-۱۰% بهبودی کامل طی ۳ ماه در مقایسه با بیماران درمان شده با پلاسبو)، بدون تغییر می مانند یا بیشتر شده و اندازه آنها بزرگتر می شود. (Perry and Lamb, 1999; Stone, K.M 1995)

بیماران مبتلا به نقص ایمنی، احتمال علامت دارشدن عفونت بیشتر است و زگیلهای بزرگتر ودوره ابتلای طولانی تری را نسبت به افراد با ایمنی نرمال تجربه می کنند. سیستم ایمنی نقش کلیدی در کنترل عفونت HPV دارد. (Coleman et al 1994). در دفاع بدن علیه HPV هم سیستم ایمنی اختصاصی (هومورال یا وابسته به سلولی) و هم غیر اختصاصی (Natural killer cell) درگیر می شوند.

IgG سرم و IgA ترشحی، اتصال ویروس به سلولهای اپی تلیال را مهار می کند. با این حال، هنگام بروز عفونت آنتی بادیهامعمولا نمی توانندویروس را از بین ببرند. ایمنی سلولی در این مرحله ضروری است. بدین ترتیب که سلولهای لنفوسیت CD8+,CD4+ فعال شده و سلولهای عفونی را تخریب می کند و سیتوکینهایی مثل اینترفرون ایجاد می کنند که اثرات ضد ویروس دارد.وقایع دخیل در از بین بردن زگیل با واکنش افزایش حساسیت تاخیری نسبت به یک آنتی ژن خارجی همراه است. زگیلهای در حال اضمحلال لنفوسیتها و ماکروفاژهای بیشتری نسبت به زگیلهای کنترل نشده دارند. (Coleman et al, 1994).

منبع:هفت سیب  دکتر علی نیلفروش زاده

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک