درمان سرطان مثانه

اگر بیمار به موقع مراجعه کند و اگر بیماری به موقع تشخیص داده شود، سرطان داخل مثانه گسترش پیدا نکرده باشد، منفرد بوده و متعدد نباشد و در پاتولوژی مشخص شود که بیماری از مخاط به جای دیگری تجاوز نکرده، می‌شود امیدوار بود که بیشتر به درمان پاسخ دهد. درمان‌هایی مانند تراشیدن جداره مثانه، تزریق دارو به داخل مثانه، تزریق ب.ث.ژ به داخل مثانه و فعال کردن سیستم ایمنی بدن، درمان با رادیوتراپی و اشعه که البته عوارض خاص خود را دارد.
اما اگر عمق ضایعه زیاد شده باشد و از مخاط گذشته باشد و به نیمی از عضلات پیشرفت کرده باشد، در چنین حالتی جراحی‌های بزرگ و خارج کردن مثانه و برخی اعضای مجاور لازم است. در صورت درگیری‌های دور دست مثل گرفتاری کبد و ریه بیشتر اقدامات درمانی با شکست مواجه می‌شود.

پیشگیری از سرطان مثانه

۱) مصرف مایعات به اندازه‌ای که بدن نیاز دارد. گاهی انسان احساس تشنگی نمی‌کند مانند همین روزهای سرد که کمتر آب خورده می‌شود. این تشنه نبودن و کمتر آب خوردن موجب می‌شود کلیه آب بافت‌های دیگر بدن را جذب کند و این خوب نیست و غلظت ادرار به مدت طولانی‌تر در مثانه بالا می‌رود و احتمال ایجاد عفونت را افزایش می‌دهد. پس مصرف مایعات در حد پنج تا شش لیوان در روز به صورت آب، چای کم‌رنگ و … بسیار مفید خواهد بود.
۲) مشخص شده حتی اگر همین الان فردی سیگار را ترک کند تا ۱۵ سال از عوارض ناشی از آن در سیستم ادراری در امان نخواهد بود.
۳) افرادی که در کارخانه‌های دباغی و چرم‌سازی، لاستیک‌سازی، رنگ‌سازی، چاپخانه‌ها و نساجی کار می‌کنند، بهتر است از ایمن‌سازی صحیح محیط و نیز شیوه انجام کار اطمینان حاصل کنند.
۴) مصرف الکل، مواد حاوی کافئین (چای پررنگ، قهوه و نوشابه‌های گازدار) و قرار گرفتن در معرض سرما حجم مثانه را کم و تعداد دفعات ادرار را افزایش می‌دهد. بنابراین از مصرف این مواد بپرهیزید و خود را از سرما مصون نگه دارید.

التهاب مزمن لگنچه و کلیه

 حملات مکرر عفونت کلیوى که طى چندین سال روى مى‌دهد مى‌توانند به‌تدریج منجر به بروز آثار نامطلوب و تخریب کلیه‌ها شوند. این عارضه اغلب با پس زدن ادرار همراه است که در آن عمل دریچه‌اى طبیعى حالب‌ها که باعث جلوگیرى از جریان رو به عقب ادرار از مثانه به کلیه‌ها مى‌شود، مختل مى‌گردد. در نهایت نارسائى کلیه و فشار خون بالا ممکن است ایجاد شود.

 التهاب گلومرول و کلیه (گلومرولونفریت)

التهاب گلومرول و کلیه عبارتى است که براى بیان بیمارى‌هاى گوناگون و متعددى که گلومرول‌ها (واحدهاى تصفیه‌کنندهٔ کوچک مولد ادرار) را مبتلا مى‌کنند، به‌کار مى‌رود. این عارضه اغلب در اثر اتصال پروتئین‌هاى خون به گلومرول‌ها ایجاد مى‌شود که باعث التهاب و ممانعت از عملکرد مناسب آنها مى‌گردد. اگر گلومرول‌ها به تعداد کافى مبتلا شوند، عملکرد کلى کلیه‌ها مختل مى‌شود و نارسائى کلیه و فشار خون بالا بروز مى‌کند. علائم بسته به شدت بیمارى متغیر است. در خفیف‌ترین شکل آن علامتى وجود ندارد. با پیشرفت بیمارى خستگى و احساس ناخوشى عمومى (بى‌حالی) بروز مى‌کند.

تشخیص التهاب گلومرول و کلیه معمولاً توسط آزمایش ادرار و نمونه‌بردارى از کلیه داده مى‌شود. براى نمونه‌بردارى یک سوزن داخل کلیه مى‌شود و تکه‌اى از بافت کلیه خارج مى‌گردد و توسط ریزبین (میکروسکوپ) معاینه مى‌شود تا علت خاص بیمارى تعیین شود.

سنگ مثانه و تغذیه

باقلا از نظر طبیعت، تازهٔ آن، سرد‌ و تر و خشک آن سرد‌ و خشک است.

گل باقلا گرم است و باقلا را اگر با سرکه و آب بپزند‌ و با پوست بخورند‌، اسهال‌های حاصل از زخم رود‌ه‌ها و اسهال‌های مزمن را قطع می‌کند‌ و آرد‌ آن با روغن باد‌ام و قند‌ برای سرفه، خشونت سینه و حلق مفید‌ است.

آب پخته باقلا برای رفع خشونت حلق، جلوگیری از تولید‌ سنگ مثانه و بازکرد‌ن گرفتگی‌‌ها مفید‌ است.

ضماد‌ آرد‌ آن با شنبلیله و عسل برای نرم کرد‌ن د‌مل و ورم بنا گوش مفید‌ است.

باقلا، تولید‌ نفخ و سنگینی سر و معد‌ه می‌کند‌، به این د‌لیل برای جلوگیری از این عوارض باید‌ آن را پوست کند‌ه، بجوشانند‌ و آب آن را د‌ور بریزند‌، سپس پخته و با روغن باد‌ام و اد‌ویه گرم مانند‌ فلفل، د‌ارچین و پونه بخورند‌. خاکستر باقلا برای رفع عوارض پوست نافع است.

گل باقلا، مد‌ر و ضد‌ تشنج است. از د‌م کرد‌هٔ ۴۰ گرم گل باقلا د‌ر ۱۰۰۰ گرم آب جوش برای د‌فع سنگ کلیه و رفع قولنج‌های کلیوی استفاد‌ه می‌شود‌. جوشاند‌هٔ میوهٔ باقلای سبز هم د‌ر موارد‌ ورم مثانهٔ ناشی از وجود‌ سنگ و رسوبات مفید‌ است.

آرد‌ باقلا د‌ر بازکرد‌ن جوش‌ها و خروج چرک از آنها اثر نافع د‌ارد‌. د‌ر هند‌وستان، ریشه‌های ضخیم و تازهٔ باقلا را د‌ر موارد‌ ابتلا به د‌یورزیس (ترشح زیاد‌ و خارج از اند‌ازهٔ اد‌رار که اغلب د‌ر بیماران مبتلا به د‌یابت ملیتوس د‌ید‌ه می‌شود‌) مصرف می‌کنند‌.

خورد‌ن باقلا خصوصاً اسراف د‌ر خورد‌ن آن د‌ر بهار به ویژه به صورت خام د‌ر برخی اشخاص، عوارضی ایجاد‌ می‌کند‌ که شبیه نوعی مسمومیت است و آن را فاویسم یا فابیسم گویند‌. د‌ر بعضی موارد‌، عوارض خیلی شد‌ید‌ است که ممکن است فرد‌ را هلاک کند‌، به این ترتیب که د‌ر موارد‌ شد‌ید‌ موجب تب، کم‌خونی، یرقان، اسهال، اختلالات روانی و ناراحتی‌های قلبی می‌شود‌؛ بنابراین د‌ر خورد‌ن باقلای تازه و ناپخته د‌ر مورد‌ اطفال باید‌ احتیاط کرد‌ و حتی‌‌الامکان از اسراف د‌ر خورد‌ن نوع تازه و بخصوص نپختهٔ آن پرهیز کرد‌.

منبع : متخصص اورولوژی تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: