post_image

بیماری پروستات

از علائم بیماری پروستات می‌توان به مشکل در ادرار کردن، احساس فوریت و یا تکرر ادرار، سفتی و درد متناوب در پایین کمر، لگن یا بالای رانها و ….

علائم بیماری پروستات

* مشکل در ادرار کردن، احساس فوریت و یا تکرر ادرار.

* خون در ادرار و یا مایعات دستگاه تناسلی.

* سوزش ادرار یا ادرار دردناک.

* مشکل در فعالیت جنسی طبیعی.

* سفتی و درد متناوب در پایین کمر، لگن یا بالای رانها.

* بند آمدن ادرار یا قطره قطره آمدن ادرار.

چه بیماریهایی پروستات را درگیر می‌کند؟

 سه گروه بیماری پروستات را تحت تاثیر قرار می‌دهد:

* بزرگ شدن خوش خیم پروستات

* التهاب پروستات یا پروستاتیت

* سرطان پروستات، که یک سوم مردان را تهدید می‌کند.

علل بیماری پروستات

ناتوانی جنسی در مردان انواع مختلف دارد. این ناتوانی اگر در رابطه با ابتلاء به مرضی نباشد یا این که از لحاظ ژنتیکی، ارثی نباشد، بیشتر جنبه روانی و حالات روحی دارد. ناتوانی جنسی در مرد عبارت است از عدم توانایی نزدیکی به همسر خود.

اگر مردی وارد مرحله برانگیختگی شود، بدون اینکه سایر مراحل رابطه زناشویی را کامل کند، پروستات مایع منی تولید می‌کند ولی این مایع خارج نمی‌شود. ممکن است بعدا مقداری از این مایع، خودبه‌خود یا هنگام ادرار خارج شود. پروستات از نظر آناتومی بر بستر راست روده که مدفوع در آن جمع می‌شود، قرار دارد. حین اجابت مزاج به آن فشار وارد می‌شود و باز مقداری مایع منی ممکن است از مجرای ادرار خارج شود. افرادی که دچار یبوست شدید هستند، ممکن است حتی بدون برانگیختگی نیز دچار خروج منی از مجرای ادراری حین اجابت مزاج شوند. ما در حال نشسته، در حقیقت روی پروستات خود می‌نشینیم. نشستن طولانی‌مدت ممکن است باعث خروج مایع منی از مجرا قبل از خروج ادرار شود.

پروستات به مثانه بسیار نزدیک است و گردن مثانه به پروستات باز می‌شود. هنگام ادرار مثانه منقبض می‌شود تا محتویات خود را خالی کند. وقتی آخرین قطرات ادرار از مثانه خارج می‌‌شود، در حقیقت پروستات چلانده می‌شود و اگر به علت التهاب، عفونت یا برانگیختگی جنسی دچار تورم و احتقان شده باشد، چلانده شدن آن ممکن است باعث خروج مقداری مایع منی در انتهای ادرار شود. اگر علت احتقان پروستات، التهاب یا عفونت پروستات باشد، بیمار ممکن است همراه با خروج مایع منی از مجرا در ناحیه بیضه‌ها، کشاله ران، کمر و مقعد احساس درد کند.

این علائم گاهی با سوزش و تکرر ادرار نیز همراه هستند ولی گاهی بیمارانی که به التهاب یا عفونت پروستات مبتلا شده‌اند، فقط ترشح از مجرا دارند. این نوع ترشحات معمولا به دنبال انزال یا اجتناب از برانگیختگی بدون رابطه زناشویی قطع می‌شوند. برای برطرف کردن احتقان پروستات، نشستن در وان گرم به مدت ۱۵-۱۰ دقیقه در روز خیلی موثر است.

هنگام انزال، مایع تولید شده در غده پروستات و کیسه‌های منوی وارد قسمت خلفی مجرای مرد می‌شوند و سپس از طریق دو لوله، اسپرم تولید شده در بیضه‌ها نیز به مجرای خلفی می‌رود و جمعا مایع منی را تشکیل می‌دهد. این مایع منی از طریق مجرای ادراری به بیرون دفع می‌شود. در مردانی که می‌خواهند دیگر صاحب فرزند نشوند، این لوله‌ها را با جراحی قطع می‌کنند. این‌گونه افراد مایع منی بدون اسپرم خواهند داشت. حجم مایع منی در مردان معمولا بین ۶-۲ میلی‌لیتر متفاوت است و هر قدر تعداد نزدیکی‌ها بیشتر باشد، از حجم آن کاسته می‌شود، چون فرصتی برای تولید آن وجود ندارد. برای کامل شدن فرآیند یک رابطه زناشویی طبیعی، باید تمامی مراحل چرخه جنسی کامل شوند. این مراحل به ترتیب عبارتند از: مرحله برانگیختگی، مرحله کفه یا همان تداوم تحریک جنسی، مرحله انزال و بالاخره مرحله فروکش.

پروستاتیت التهابی

پروستاتیت التهابی بدون علامت هنگامی تشخیص داده می شود که سلول های مبارزه کننده با عفونت وجود دارند ولی نشانه های شایع پروستاتیت مانند اشکال در ادرار کردن، تب، کمردرد و دردلگن و غیره یافت نمی شوند.

تشخیص پروستاتیت التهابی

 با آزمایش مایع منی یا بافت پروستات می توان بیماری را تشخیص داد.

 پروستاتیت التهابی بدون علامت غالباً در هنگام بررسی سایر مشکلات و بیماری ها مثل ناباروری یا سرطان پروستات تشخیص داده می شود.

درمان پروستاتیت التهابی

 این نوع پروستاتیت نیاز به درمان ندارد. در مردان مبتلا به ناباروری همراه با این نوع پروستاتیت از آنتی بیوتیک ها و / یا داروهای ضد التهاب استفاده می شود.

نکته:پروستاتیت، مسری نیست و جزء بیماری های مقاربتی به شمار  نمی اید ولی با این حال ممکن است در نتیجه بیماری های مقاربتی مختلف ایجاد شود.

تشخیص پروستاتیت حاد

تشخیص پروستاتیت حاد به دلیل نشانه های آن که حاکی  از وجود عفونت هستند، نسبتاً ساده است. عامل ایجاد عفونت ممکن است در خون یا ادرار وگاهی در هردو یافت  شود.

علت پروستاتیت حاد

میکروب های شایع ایجادکننده پروستاتیت حاد عبارتند از: ایشریشیاکُلی، کلبسیلا، پروتئوس، پسودومونا، اِنِتروباکتِر، اِنِتروکوک، سراتیا و استافیلوکوک طلایی.

 پروستاتیت حاد ممکن است در بعضی  از بیماران یک وضعیت اورژانس باشد که در این صورت باید بیمار را در بیمارستان بستری کرد و با آنتی بیوتیک های وریدی درمان نمود.

در ازمایش خون، افزایش گلبول های سفید دیده می شود.در فرد مشکوک به  پروستاتیت حاد هرگز نباید ماساژ پروستات(از راه مقعد) انجام داد زیرا ممکن است موجب ورود میکروب ها به خون یا بافت های دیگر شود.(سِپسیسsepsis ) و در واقع به دلیل انکه باکتری عامل پروستاتیت به سادگی در ادرار قابل تشخیص است، ماساژ پروستات  برای تشخیص بیماری لازم نیست. در معاینه از راه مقعد معمولاً غده ی پروستاتی که دچار بزرگی، حساسیت، تورم، سفتی، گرمی و گاهی نامنظمی شده لمس  می شود.

 آزمایش مخصوصی موسوم بهCRP  (c-reactive protein) در اکثر موارد پروستاتیت حاد، افزایش نشان می دهد.**کشت ادرار و بررسی از نظر وجود گلبول های سفید و باکتری ها در مایع پروستات و ادرار.**کشت مایع منی.**سیستوسکوپی(مشاهده مثانه و مجرای ادرار به وسیله وارد کردن لوله انعطاف پذیر مخصوص از راه پیشابراه به داخل مثانه، به منظور بررسی ناهنجاری های ساختمانی یا انسدادهای ناشی از تومور یا سنگ).

درمان پروستاتیت حاد

 استفاده از آنتی بیوتیک ها نخستین اقدام درمانی در پروستاتیت حاد است و اغلب در مدت کوتاهی(حداکثر۲ هفته) موجب درمان بیماری می شود.

بعضی از آنتی بیوتیک ها نفوذ بسیار ضعیفی به داخل  کپسول پروستات دارند و برخی دیگر، مانند سیپروفلوکساسین، کو – تری موکسازول و تتراسیکلین ها  به خوبی از این کپسول عبور  می کنند. در پروستاتیت حاد بر خلاف پروستاتیت مزمن باکتریایی، نفوذ آنتی بیوتیک به پروستات چندان مهم نیست زیرا عفونت شدید موجب گسیختگی سد پروستات – خون می شود.

برای درمان  پروستات های حاد بالقوه تهدید کننده حیات  باید از آنتی بیوتیک کشنده باکتری(مثل کینولون ها) استفاده کرد و نه آنتی بیوتیک آهسته کننده رشد باکتری (مثل تتراسیکلین).**بیماران  بسیار بدحال باید در بیمارستان  بستری شوند ولی بیماران نه چندان بدحال را می توان در منزل و با استفاده از استراحت، مسکن، ملین و مایع درمانی، درمان نمود.

بیماران دچار احتباس ادرار باید با استفاده از سوند زدن مکرر یا خالی کردن ادرار  از ناحیه بالای استخوان عانه( به وسیله سوزن مخصوص)، تحت نظر پزشک درمان شوند.

عدم پاسخ پروستاتیت حاد به آنتی بیوتیک ها، احتمال وجود آبسه پروستات را مطرح می کند و باید آزمایش های تصویربرداری، مانند سونوگرافی از راه رکتوم(transrectalultrasound,TRUS) انجام شوند.میکروب ایشریشیا کُلی(E.coli )قادر  است لایه بیولوژیکی تولید کند که سبب  می شود عامل بیماری زا در پروستات باقی بماند.

عوارض پروستاتیت حاد

 معمولاً پروستاتیت حاد بدون باقی گذاشتن عارضه  به طور کامل درمان می شود.

منبع : متخصص پروستات تهران و کتاب راهنمای پزشکی خانواده- پروستات و بیماری های آن

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک