درمان پروستاتیت حاد

استفاده از آنتی بیوتیک ها نخستین اقدام درمانی در پروستاتیت حاد است و اغلب در مدت کوتاهی(حداکثر۲ هفته) موجب درمان بیماری می شود.

بعضی از آنتی بیوتیک ها نفوذ بسیار ضعیفی به داخل کپسول پروستات دارند و برخی دیگر، مانند سیپروفلوکساسین، کو – تری موکسازول و تتراسیکلین ها به خوبی از این کپسول عبور می کنند. در پروستاتیت حاد بر خلاف پروستاتیت مزمن باکتریایی، نفوذ آنتی بیوتیک به پروستات چندان مهم نیست زیرا عفونت شدید موجب گسیختگی سد پروستات – خون می شود.

برای درمان پروستات های حاد بالقوه تهدید کننده حیات باید از آنتی بیوتیک کشنده باکتری(مثل کینولون ها) استفاده کرد و نه آنتی بیوتیک آهسته کننده رشد باکتری (مثل تتراسیکلین).**بیماران بسیار بدحال باید در بیمارستان بستری شوند ولی بیماران نه چندان بدحال را می توان در منزل و با استفاده از استراحت، مسکن، ملین و مایع درمانی، درمان نمود.

بیماران دچار احتباس ادرار باید با استفاده از سوند زدن مکرر یا خالی کردن ادرار از ناحیه بالای استخوان عانه( به وسیله سوزن مخصوص)، تحت نظر پزشک درمان شوند.

عدم پاسخ پروستاتیت حاد به آنتی بیوتیک ها، احتمال وجود آبسه پروستات را مطرح می کند و باید آزمایش های تصویربرداری، مانند سونوگرافی از راه رکتوم(transrectalultrasound,TRUS) انجام شوند.میکروب ایشریشیا کُلی(E.coli )قادر است لایه بیولوژیکی تولید کند که سبب می شود عامل بیماری زا در پروستات باقی بماند.

عوارض پروستاتیت حاد

معمولاً پروستاتیت حاد بدون باقی گذاشتن عارضه به طور کامل درمان می شود.

التهاب پروستات

 

که می‌تواند حاد یا مزمن باشد و در هر سنی مردان را مبتلا سازد.

پروستات حاد وقتی رخ می‌دهد که پروستات ناگهان ملتهب شود. گرچه این مورد نادر است ولی می‌تواند موجب عفونت چرکی و بند آمدن ادرار در موارد وخیم شود. پروستات مزمن که در دراز مدت و مکررا رخ می‌دهد، این التهاب از التهاب حاد پروستات شایع تر است و معمولا مانند آن وخیم نیست. التهاب حاد پروستات ممکن است به التهاب مزمن تبدیل شود.

اگر پروستات ملتهب شود، نیاز به دفع ادرار مکرر می شود و دفع آن مشکل و با درد همراه است. التهاب پروستات معمولاً ناشی از عفونت باکتری هایی است که از طریق راست روده به آن منتقل شده است.

درمان التهاب پروستات

 

التهاب پروستات معمولاً با انتی بیوتیک درمان می شود. بیماری ممکن است ناشی از کمبود عنصر روی باشد، بنابراین خوردن غذاهای غنی از روی، مثل غذاهای دریایی، گوشت و غلات کامل، یا خوردن قرص مکمل روی می تواند مفید باشد. گاهی بیماری با وجود بر طرف شدن عفونت، بر طرف نمی شود. درمان التهاب مزمن پروستات مشکل تر است و ممکن است نیاز به درمان زیر نظر متخصص مجاری ادرار و متخصص درد پیدا کند.

درمان بزرگی پروستات بدون جراحی

 

درمان های غیر جراحی ۱ .اورتروپلاستی به وسیله بالون( که در آن لوله نازکی که دارای بادکنک است از راه سوراخ آلت به قسمت تنگ شده پیشابراه هدایت می شود و در آنجا، بادکنک باد می شود تا پیشابراه گشاد شود و ادرار جریان یابد)

ترموتراپی از طریق پیشابراه(TUMT)( که در آن با استفاده از وسیله ای موسوم به پروستاترون که از امواج میکرو برای ایجاد گرما و تخریب بافت اضافی پروستات استفاده می کند، تکرر ادرار و فوریت ادراری کاهش می یابد).

استفاده از داروهای کوچک کننده ( یا لااقل متوقف کننده رشد)پروستات، بدون انجام جراحی ۴ .افزایش دما از طریق پیشابراه( که روشی تحقیقاتی است و در آن از گرما که معمولاً به وسیله میکروویو ایجاد می شود برای کوچک کردن حجم پروستات استفاده می شود). ۵ .استفاده از اِستِنت(قالب) پروستات(که روشی تحقیقاتی است و در آن، استنت مخصوص از طریق پیشابراه تا ناحیه تنگ شده پیشابراه داخل می شود. سپس استنت مانند فنر باز می شود و بافت پروستات را به عقب می راند و پیشابراه اتساع پیدا می کند).

تشخیص بزرگی پروستات

بعد از اخذ شرح حال کامل باید معاینه انجام شود که معمولاً جهت انجام معاینه پروستات باید از طریق انگشت، راست روده بیمار مورد معاینه قرار گیرد. از این طریق پزشک می تواند بزرگی پروستات یا وجود توده یا هر گونه بافت غیر طبیعی که نشاندهنده سرطان باشد را مورد ارزیابی قرار دهد. اگر چه ممکن است این معاینه تا حدی ناراحت کننده باشد اما سبب بروز آسیب نشده و دردی نیز ایجاد نخواهد کرد. از آنجایی که معمولاً قسمت مرکزی پروستات بزرگ می شود. ممکن است گاهی فرد دچار علائم باشد اما در معاینه پروستات بزرگ نباشد. از طرف دیگر بسیاری از مردان مبتلا به بزرگی پروستات ممکن است بدون علامت باشند.بعد از تشخیص وجود این مشکل باید جهت پیگیری درمانهای لازم، فرد به متخصصین کلیه و مجاری ادراری مراجعه نماید.

عمل جراحی بزرگی پروستات

 

درمان های مخصوصBPHعبارتند از:**جراحی– عمل جراحی به منظور برداشتن بافت بزرگ شده پروستات در قسمتی که بر پیشابراه فشار می اورد، بدون دست زدن به بقیه بافت قسمت داخل و کپسول خارجی پروستات انجام می شود. جراحی ممکن است به صورت برداشتن پروستات از طریق پیشابراه((TURP ) یا برش پروستات از طریق پیشابراه(TUIP ) یا با استفاده از لیزر و یا با جراحی باز انجام شود.

منبع : راهنمای پزشکی خانواده- پروستات وبیماریهای آن،دکتر پروستات تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: