post_image

عوارض دیالیز مزمن

یکی از علل اصلی مرگ بیماران تحت دیالیز خونی مزمن، بیماری قلبی – عروقی آترواسکلروزی است. ظاهرا” اختلالات متابولیسم لیپید (هیپر تری گلیسریدمی) به وسیله دیالیز خونی شدت می یابد. نارسایی احتقانی قلب ، بیماری عروق کرونر و درد آنژیتی ، سکته مغزی و نارسایی عروق محیطی ممکن است روی دهند و بیمار را ناتوان کنند . کم خونی و ضعف در کاهش فعالیت فیزیکی و روانی ، از دست دادن انرژی و انگیزه و فقدان علاقه نیز دخیل هستند و این با وجودی است که استفاده از اریتروپوئیتین (اپوژن) قبل از شروع دیالیز تأثیر چشمگیری بر میزان هماتوکریت در ۱۹ ماه اول بعد از شروع دیالیز داشته است . انعقاد در دستگاه های دیالیز به وسیله تعدیل در میزان هپارین قابل پیشگیری است.

زخم های معدی و سایر مشکلات گوارشی به دلیل فشار فیزیولوژیک ناشی از بیماری مزمن ، داروها و کلسیم موجب استئودیستروفی کلیوی می شود که دردها و شکستگی های استخوانی ایجاد می کند . مشکلات دیگر عبارتند از تجمع مایع به دلیل نارسایی احتقانی قلب ، سوء تغذیه، عفونت ، نوروپاتی و خارش.

بیش ار ۸۵ درصد از بیماران همو دیالیزی دچار اختلالات مهم در خواب خود می شوند که این مسئله وضعیت سلامتی آنها را پیچیده می سازد . مطالعات اخیر بیانگر آن است که انجام دیالیز در صبح یا نزدیک غروب خطر اختلال در خواب بیمار را افزایش می دهد لذا به عنوان یک استراتژی جهت کاهش مشکل خواب بیماران همودیالیزی پیشنهاد می شود از انجام مداخلاتی که باعث تغییر در درجه حرارت محلول دیالیز می شود پیشگیری شود تا باعث بالا رفتن درجه حرارت بیمار و محدود کردن چرت حین دیالیز وی نگردد.

عوارض دیگر دیالیز شامل موارد زیر است:

* افت فشار خون.

* کرامپ عضلانی دردناک

* خونریزی

* دیس ریتمی ها

* آمبولی هوا

* درد قفسه سینه

* عدم تعادل دیالیزی

برگرفته از baharnarenj1977

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک