درمان سرطان کلیه

متاسفانه سرطان کلیه شیمی درمانی موثر ندارد و در مقابل پرتودرمانی نیز مقاوم است، بنابراین درمان در هر مرحله ای جراحی است. باید حداکثر سعی را کرد که تمام سرطان از بدن بیمار با جراحی خارج گردد. در جراحی برای سرطان کلیه هر آنچه که در داخل فاسیای کلیه وجود دارد که شامل غده آدرنال نیز می شود، درآورده می شود. پس از جراحی بیمار باید بطور دقیق تحت نظر باشد و دستورات پزشک را اجرا کند. معمولا در ابتدا هر شش ماه CT اسکن، عکس سینه و آزمایشات خون انجام می شوند.شانس عود سرطان پس از جراحی بخصوص در مراحل ۳ و ۴ زیاد است. اگر سرطان کلیه عود کرد باید مجددا جراحی شود. شایعترین محل عود، همان محل درآوردن کلیه می باشد. روی هم رفته ۷۰ درصد بیماران مبتلا به سرطان کلیه ۵ سال زنده می مانند ولی متاسفانه در مراحل پیشرفته از این میزان به مقدار زیادی کاسته می شود.

درمان عفونت کلیه‌ها

درمان بیماری با تجویز آنتی‌بیوتیک صورت می‌گیرد. پزشکان ترجیح می‌دهند تست‌های حساسیت میکروب به آنتی‌بیوتیک را نیز انجام دهند و در صورت لزوم دارو را عوض کنند.

دوره درمان ۱۰ تا ۱۴ روز ادامه دارد. بسته به حال عمومی و وضعیت بیمار پزشک تصمیم می‌گیرد که بیمار در منزل درمان شود یا بستری گردد. در صورتی که بیمار بدحال باشد حتما باید در بیمارستان بستری شود و آنتی‌بیوتیک تزریقی دریافت کند.در صورتی‌که بیمار آنتی بیوتیک تزریقی بگیرد معمولا بعد از ۵ – ۳ روز آنتی‌بیوتیک خوراکی داده می‌شود و تا ۱۴ روز ادامه پیدا می‌کند. اگر کشت خون بیمار مثبت باشد، دوره درمان طولانی‌تر خواهد بود.

در صورتی‌که آنتی‌بیوتیک مناسبی تجویز شده باشد، علایم‌ و تب‌ بیمار پس‌ از ۴۸ ساعت‌ درمان‌ آنتی‌بیوتیکی از بین می‌رود (هر چند باید درمان تا انتها ادامه یابد)‌، در غیر این صورت شاید تغییر آنتی‌بیوتیک‌ تجویزی‌ لازم‌ باشد.

گاهی نیز برای کاهش درد یا تب از مسکن استفاده می‌شود. به بیماران توصیه می‌شود تا برطرف‌ شدن‌ تب‌ و ناخوشی‌ در بستر استراحت‌ کنند و مایعات به اندازه کافی بنوشند (روزانه‌ حداقل‌ ۲ لیتر) گاهی توصیه می‌شود جهت‌ اسیدی‌ شدن‌ ادرار از آب‌ آلبالوی‌ ترش‌ یا زغال‌اخته‌ و ویتامین ‌ث‌ استفاده‌ کنند.

پس از درمان عفونت لازم‌است اگر مشکل زمینه‌ای مانند انسداد مسیر ادراری، سنگ کلیه یا اختلال دستگاه ادراری وجود دارد این عوامل برطرف شوند. عفونت حاد کلیه در بالغین معمولا به خوبی به درمان پاسخ می‌دهد و اثر جوش‌خوردگی و ترمیم کلیوی یا آسیب پایدار بر جای نمی‌گذارد، ولی در کودکان به علت عدم تکامل رشد کلیه، عفونت کلیه می‌تواند آسیب شدید ایجاد کند و به‌طور دائم عملکرد کلیه را مختل کند.

عفونت کلیه یکی از بیماری‌های سخت است.این بیماری معمولا در اثر هجوم باکتری به کلیه اتفاق می‌افتد.علائم بیماری چیست و چه درمانی وجود دارد؟

  عفونت کلیه دو نوع حاد و مزمن دارد. عفونت کلیه یکی از اورژانس‌های پزشکی تلقی می‌شود و فرد نیازمند مراقبت‌های فوری پزشکی است. این‌ بیماری‌ می‌تواند هر دو جنس‌ را مبتلا سازد ولی‌ در همه‌ سنین‌ در خانم‌ها شایع‌تر است‌.

عفونت‌های‌ حاد کلیه‌ در مردان‌ در هر سنی‌ ممکن‌ است‌ حاکی‌ از وجود یک‌ بیماری‌ زمینه‌ای‌ مانند انسداد مجاری ، سنگ کلیه ، اختلالات‌ پروستات‌ یا تومور باشد.

به محض اینکه نوع باکترى توسط کشت ادرار تعیین شد، پزشک درمان آنتى‌بیوتیکى را شروع خواهد کرد. استراحت در بستر، غذاى ساده، و افزایش مصرف مایعات اقدامات حمایتى مهمى هستند. در کودکان و بالغانى که به‌طور مکرر دچار عفونت مى‌شوند، انجام پرتونگارى و احتمالاً مشاهدهٔ مستقیم مثانه از طریق لوله‌اى که داخل پیشابراه مى‌گردد (عملى که سیستوسکوپى خوانده مى‌شود)، ممکن است توصیه شود.

راه های پیشگیری از عفونت ادراری

پیشگیری از عفونت ادراری: اصول مهمی که باید رعایت شوند

به محض اینکه احساس کردید که ادرار دارید، ادرار را به داخل برنگردانید، فوراً به توالت بروید. با این روش، ادرار مدتی طولانی در مثانه باقی نخواهد ماند، همان طور که می‌دانید ماندن ادرار در مثانه می‌تواند باعث تکثیر میکروب ها و در نتیجه عفونت ادراری شود. هر چه بیشتر به خودتان برای نگه داشتن ادرار فشار بیاورید، احتمال افزایش هیپرتونی بر اسفنکتر مثانه بیشتر خواهد شد.

برای توالت رفتن، وقت بگذارید. به درستی در توالت قرار بگیرد و بگذارید ادرار به آهستگی خارج شود. به هیچ وجه به خودتان فشار نیاورید، اعمال فشار ممکن است به میاندوراه تان (محدوده میان منطقه تناسلی و مقعد) آسیب بزند. حواستان باشد که در روز به طور میانگین ۶ تا ۸ بار به توالت بروید تا مثانه تان به طور کامل خالی شود، اگر همۀ این زمانی را که برای توالت رفتن می‌گذارید، با هم جمع کنید فقط چیزی حدود ۱ تا ۲ ساعت در ماه خواهد شد !

هر بار مثانه تان را به طور کامل خالی کنید. هر گونه حبس ادرار می‌تواند باعث تکثیر میکروب ها شود و این خود می‌تواند عاملی باشد برای بروز عفونت ادراری.

ادرارتان را متوقف نکنید، این کار با تخلیۀ کامل مثانه در تعارض خواهد بود.

خانم ها حواسشان باشد که بعد از اتمام رابطۀ جنسی، حتماً به ادرار کنند.

و اما نوارهای بهداشتی، این نوارها فقط برای دوران قاعدگی در نظر گرفته شده اند و باید مرتب تعویض شوند، اما به خاطر حضور رطوبت، عاملی برای بیشتر شدن و تولید میکروب ها خواهند بود.

همیشه بعد از توالت خشک کردن را از قسمت جلو به عقب انجام دهید تا از جابه جایی میکروب های مقعدی به سمت فرج جلوگیری شود.

رعایت این اصول مهم باعث می‌شود که سیستم ادراری تان با سلامت و به خوبی کار کند. با انجام این اقدامات می‌توانید از بروز بسیاری از مشکلات که با عفونت ادراری شروع می‌شوند و در دراز مدت به عدم کنترل ادرار ختم می‌شوند، پیشگیری کنید.

آخرین توصیه: اگر در ادرارتان خون دیدید، حتماً با پزشک تان صحبت کنید، در این وضعیت انجام یک سری از آزمایش ها ضروری است. ممکن است وجود خون در ادرار علت های متفاوتی داشته باشد، از جمله: عفونت ادراری، سنگ کلیه و حتی سرطان کلیه ها…

منبع : متخصص مجاری ادراری

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: