سرطان مثانه

سرطان مثانه، دومین سرطان شایع دستگاه ادراری می‌باشد که از کل سرطان‌های موجود، حدود ۷ درصد از سرطان‌های مردان و همچنین ۲ درصد از سرطان‌های زنان را تشکیل می‌دهد. ۶۵ سالگی سن متوسط ابتلا به این نوع سرطان می‌باشد.

محققان می‌گویند موفق به کشف آزمایش جدیدی شده‌اند که به تشخیص سریع سرطان مثانه کمک می‌کند.

محققان انگلیسی توانسته‌اند نوعی اکوگرافی خاص ابداع کنند که می‌تواند حتی پیش از شروع اولین نشانه‌های ابتلا به سرطان مثانه، ماه‌ها یا حتی سال‌ها قبل از بروز بیماری آن را تشخیص دهد. به کمک این اکوگرافی مشاهده اولین نشانه‌های تومور ممکن است در نتیجه می‌توان درمان‌ها را سریع‌تر آغاز کرد و احتمال بهبودی به این طریق بالاتر می‌رود. سرطان مثانه در زنان بیش از مردان شایع است و طبق مقاله‌ای که در دیلی‌میل منتشر شده است از سال ۱۹۷۰ تاکنون میزان ابتلا به این ناراحتی ۵۰ درصد افزایش یافته است. یکی از علل بروز این بیماری در زنان، ‌باردار نشدن و چاقی است. افرادی که زیاد سیگار می‌کشند، احتمال ابتلا بالاتری به سرطان مثانه دارند، طوری که حدود ۵۰ درصد مردان سیگاری امکان ابتلا به سرطان مثانه را دارند و این مقدار در زنان سیگاری به ۳۱ می‌رسد. عوامل شغلی نیز در ابتلا به سرطان مثانه اهمیت دارد، مانند کارگران صنایع رنگ و لاستیک سازی نقاشی و نفت که بیشتر در معرض ابتلا هستند

ثمره فعالیت کلیه‌ها برای پاکسازی خون از مواد زاید، در جایی به نام مثانه انبار می‌شود تا سر فرصت بتوان آن را تخلیه کرد. اما گاهی اوقات نظم این انبار به هم می‌ریزد. سرطان مثانه یکی از بیماری‌هایی است که سبب این بی‌نظمی می‌شود.

احتباس ادرار و سرطان مثانه  

احتباس ادراری در بحث سرطان مثانه تاثیری ندارد مگر در کسانی که عفونت مستمر ادراری دارند که سبب تحریک دایمی مثانه می‌شود. اما نگه داشتن طولانی مدت ادرار در هر دو جنس مضر بوده و می‌تواند به تدریج آستانه حس مثانه را کم کند و از طرفی موجب افزایش ظرفیت مثانه شود. در چنین شرایطی تخلیه کامل مثانه صورت نمی‌گیرد و ادرار باقی‌مانده در مثانه سبب ایجاد عفونت یا سنگ می‌شود.

تشخیص سرطان مثانه

راه‌های تشخیص سرطان مثانه در ابتدا آزمایشات روتین از لحاظ وجود خون در ادرار و سیتولوژی ادرار از لحاظ وجود سلول‌های بدخیم در ادرار است در ادامه انجام سیستوسکوپی و گرفتن بیوپسی (نمونه‌برداری) از تومور جهت تایید نهایی تشخیص انجام می‌شود.

برای تشخیص هماچوری ناشی از تومور مثانه انجام IVP انتخابی است.

درمان سرطان بیضه

اگر سرطان بیضه زود تشخیص داده شود، در حدود ۹۵درصد ‌مبتلایان، تقریبا بهبود کامل پیدا می‌کنند. اما در صورتی‌که این سرطان تشخیص داده نشود و طول بکشد، به سرعت رشد کرده و به گره‌های لنفاوی داخل شکم و سپس به سایر گره‌های لنفاوی گسترش پیدا می‌کند. بیشتر مردان به کمک عمل جراحی و خارج ساختن بیضه، رادیوتراپی یا پرتودرمانی و در صورت لزوم شیمی درمانی و یا ترکیب دو درمان از سه درمان فوق، درمان می‌شوند. در بیشتر موارد قدم اول برداشتن با جراحی است. بعد از آن بر اساس نوع تومور و درجه پیشرفت آن ممکن است علاوه بر جراحی از شیمی درمانی برای از بین بردن متاستازهای غیرقابل کشف استفاده شود.
پس به طور کلی برای اینکه سرطان بیضه قابل درمان باشد، باید در مراحل اولیه تشخیص داده شود و برای این تشخیص سریع باید به نکات زیر دقت کرد.
- تمامی نوزادان پسر حتما از لحاظ وجود بیضه داخل کیسه بیضه معاینه شوند و در صورت عدم وجود بیضه، به خاطر بالا بودن خطر سرطان، پی‌گیری دقیق جهت آنها انجام شود.‌
- افرادی که در خانواده‌شان فرد مبتلا وجود دارد،‌ بیشتر مراقب باشند.
- و در نهایت همه مردان معاینه ماهیانه بیضه را برای خودشان انجام دهند

تنها راهی که با آن می توان سرطان بیضه را درمان کرد و نوع سلولهای درون آن را تشخیص داد عمل   ارکیدکتومی ، عمل جراحی است که بوسیله ی آن و با بیهوشی کامل بیضه ی بیمار را برمیدارند این کار ضمنا اولین گام در راه درمان سرطان بیضه نیزمی باشد .

احتمال دارد که برای این جراحی لازم شود که شما بین دو یا سه روز در بیمارستان بستری گردید .

سلولهای بیضه را در زیر میکروسکوپ آزمایش می کنند . هنگامیکه به وجود نوعی سرطان مشکوک باشند یک ( نمونه ای از سلول ها ) برای آزمایشات بعدی می گیرند در هر حال در صورت موجود بودن سرطان بیضه احتمال آنکه بیماری به سایر قسمت های بدن سرایت کند همواره موجود است تنها راه بدون خطری که می توان بیماری را تاکید کرد همین عمل (( ارکیدکتومی )) است .

نوع تومور که تشخیص داده شده و معلوم شد که از نوع (( سمینوما )) یا (( تراتوما)) است و آیا پیشرفت خود به سایر قسمتهای بدن را شروع کرده است یا نه ؟ درمانهای بعدی را آغاز   می کنند پزشک ازشما میخواهد که خود را برای انجام آزمایشهایی حاضر کنید تا به وسیله ی آنها مراحل بیماری شما را تشخیص دهد و درمان شما را بر آن پایه متمرکز سازد .

این همان زمان نگران کننده و پر اضطراب برای شما خانواده و دوستان شماست تا می توانید از پزشک خود سوال کنید واهمه نداشته باشید سوال ها را تکرار کنید پزشک شما برای پاسخ دادن به شما آنجا نشسته است اگر جواب را نفهمیدید یا فراموش کردید دوباره بپرسید بعضی افراد به این نتیجه رسیده اند که اگر درد خودشان را با نزدیکترین افراد یا پزشکان درمیان گذارند این کار به آنها کمک می کند بنابراین شما هم این رویه را در پیش گیرید و بپرسید .

منبع : متخصص ارولوژی تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: