مهم‌ترین علامت بروز سرطان مثانه، وجود خون در ادرار است که به دو صورت است؛ نوع شایع‌تر آن این است که از طریق آزمایش مشخص می‌شود ادرار حاوی خون است و نوع دیگرش این است که خود فرد متوجه خون در ادرارش می‌شود. از خصوصیات ادرار خونی ناشی از سرطان مثانه این است که بدون درد است و بیمار ناگهان متوجه می‌شود ادرار وی تقریبا خون خالی است یا لخته خون دفع می‌کند. وجود خون در ادرار، آنقدر مهم است که بیمار باید بلافاصله به پزشک مراجعه کند.

دلایل متعددی مانند عفونت ادراری، سنگ ادراری، التهاب مثانه و… باعث ایجاد خون در ادرار می‌شود ولی این مسایل می‌تواند ناشی از سرطان مثانه و سرطان کلیه نیز باشد. البته سن بیمار در این موارد بسیار موثر است مثلا احتمال ادرار خونی ناشی از سرطان در مردی ۶۰ ساله بسیار بیشتر از مرد ۳۰ ساله است. گاهی بیماران دچار سوزش ادرار نیز می‌شوند. در عده‌ای از بیماران نیز ممکن است درد در قسمت تحتانی شکم ایجاد شود. این بیماری با آزمایش ادرار، معاینه و عکسبرداری تشخیص داده می‌شود. البته تشخیص قطعی با «سیستوسکوپی» است. سیستوسکوپی یک روش آندوسکوپی است که با آن می‌توان مجرا، پروستات و مثانه را دید. گاهی تمام بررسی‌ها طبیعی هستند و فقط در سیستوسکوپی مشخص می‌شود بیمار دچار سرطان مثانه است.

درمان سرطان مثانه

درمان این نوع سرطان به وسعت بیماری بستگی دارد. اگر بیماری در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود، بهتر خواهد بود. حدود ۷۰ درصد سرطان‌های مثانه مشی بطئی دارند و سال‌ها بیمار خوب است و در ۳۰ درصد موارد سرطان به سرعت پیشرفت می‌کند. اگر سرطان مثانه در مراحل ابتدایی تشخیص داده شود یعنی هنوز سرطان محدود به مثانه است و از جدار آن عبور نکرده و به قسمت‌های دیگر بدن دست‌اندازی نکرده است بنابراین درمان ساده‌تر خواهد بود. سن بیمار نیز در انتخاب نوع درمان تاثیر دارد. در بسیاری از موارد، فقط می‌توان با جراحی توده سرطانی را برداشت. گاهی اوقات برای درمان، کل مثانه بیمار خارج و از روده‌های بیمار برای او مثانه ساخته می‌شود.

 سیستوسکوپی

سیستوسکوپی تشخیصی و کاربردی، روشی است که به عنوان کامل‌کننده یا کمک‌کننده رشته جراحی زنان، پیش از عمل، حین عمل یا پس از آن به کار می‌رود. این روش به وسیله متخصصان زنان در موارد زیر به کار می‌رود:

۱) بررسی وضعیت سیستم ادراری- تناسلی (برای مثال بی‌اختیاری ادرار همراه با علایم التهابی، پیوری یا هماچوری استریل، دفع ادراری دردناک یا عفونت راجعه)،

۲) ارزیابی درگیری‌های مثانه و پیشابراه با بدخمی‌های دستگاه تناسلی،

۳) به‌عنوان راهنما در حین عمل،

۴) تشخیص، بررسی و پیشگیری از آسیب‌های دستگاه ادراری مربوط به چگونگی انجام روش‌های مختلف جراحی زنان،

۵) بلافاصله پس از جراحی‌های دستگاه ادراری- تناسلی، برای بررسی اینکه آیا بخیه‌ها، نخ‌ها، مش، کلاژن‌ها و دیگر وسایل، به درستی در جای خود قرار دارند یا خیر

۶) تشخیص بیماری‌های داخل مثانه، مانند ارزیابی سیتولوژی غیرطبیعی دستگاه ادراری و هماچوری سیستیت بینابینی.

از سویی، سیستوسکوپی می‌تواند حین ارزیابی علایم بی‌اختیاری اضطراری، دیورتیکول‌های حالب، تومورها، سنگ‌ها و جراحت‌های مثانه را نشان دهد تا به این وسیله، برنامه درمانی براساس یافته‌های صحیح، تغییر کند. بدین ترتیب، شواهد درگیری مثانه یا تنگی پیشابراه ناشی از بدخیمی‌های دستگاه تناسلی، طبقه‌بندی‌های بالینی را تحت تاثیر قرار می‌دهد که به طور معنی‌داری پس از رژیم‌های درمانی برنامه‌ریزی شده و درست، بهبود می‌یابند.

 

منبع: سلامت  پزشک بالینی

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک