post_image

بیماری واریکوسل با واریسی شدن و گشادشدن عروق وریدی (سیاهرگهای) بیضه ظاهر می گردد که در دو گروه اولیه و ثانویه تقسیم بندی می گردد. در نوع اولیه، هیچ عامل ایجادکننده مشخصی وجود ندارد، گرچه تئوری اشکال در دریچه های لانه کبوتری وریدهای بیضه، طولانی بودن مسیر این وریدها و احتمال اثر فشاری سایر عروق و احشاء شکمی مطرح می باشد ولی هنوز علت مشخصی برای آن ثابت نشده است. این نوع عامل عمده واریکوسل است و ۹۰درصد در سمت چپ می باشد. نوع ثانویه که بدنبال وجود عامل مشخص ایجادکننده انسداد در عروق داخل شکم ایجاد می گردد درصد کمی از واریکوسل ها را شامل میشود و علت ایجادکننده آن غالبا توده های شکمی، بخصوص تومورهای بدخیم می باشد که تشخیص آن مهم و حیاتی است.

عوارض واریکوسل 

عوارض واریکوسل شامل ایجاد درد، آتروفی (کوچک شدن سایز و نرم شدن قوام بیضه) و ناباروری است. درد ناشی از واریکوسل دردی با کیفیت احساس سنگینی است، که با فعالیت و ایستادن تشدید یافته و با استراحت بهبود می یابد.
اگر واریکوسل عارضه یی ایجاد نکند. احتیاج به درمان نیست، ولی لازم است بیمار به صورت ماهانه خود را معاینه کند. در صورت کوچک شدن سایز بیضه، یا تغییر در قوام آن، لازم است به پزشک مراجعه کرد. همچنین اگر بیمار مبتلا به واریکوسل ازدواج نکرده یا خواستار داشتن فرزند دیگری در آینده است، باید هر شش ماه با آزمایش اسپرم، از نظر باروری بررسی شود و در صورت شروع تغییرات و ضعیف شدن نطفه احتیاج به درمان دارد.

برخلاف تصور رایج، عمل واریکوسلکتومی جهت درمان یا جلوگیری از ناباروری انجام می شود و خود منجر به ناباروری نمی شود و پس از جراحی نیز فرد می تواند به فعالیت های عادی و روزمره ورزش و کار خود بازگردد.

منبع : راسخون

 

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک