post_image

عفونت مجرای ادراری نوعی عفونت ناشی از باکتری درمسیر جریان ادرار است که می تواند درقسمتهای زیرایجاد شود:

کلیه ها

حالب ها

مثانه

پیشابراه

ممکن است هر کدام از این قسمتها یا تمام مجرای ادراری عفونی شود. عفونت، اگر به طور کامل درمان نشود، می تواند به کلیه ها ومثانه آسیب برساند. همچنین عفونت درمان نشده به خون انتشار پیدا می کند و زندگی فرد را تهدید می کند.

آلودگی که توسط باکتری ایجاد می شود، می تواند مشکلات زیر را به وجود آورد:

عفونت مثانه

عفونت کلیه

التهاب پیشابراه

 در حالت عادی و به طور طبیعی در مجرای ادراری هیچ نوع میکربی وجود ندارد. عواملی که سبب عفونت ادراری می شوند از مقعد یا واژن به پیشابراه، مثانه، یا کلیه منتقل می شوند.

عفونت مجرای ادرار در زنان شایع تر از مردان است. چون مجرای ادرار در زنان کوتاه تر است.گاهی عامل عفونت ادرار، از یک ناحیه دیگر در بدن که قبلا دچار عفونت شده، از راه جریان خون به مجرای ادرار می رسد و باعث آلودگی می شود.

علل عفونت ادراری

انسداد مجرای ادرار، مثلا سنگ کلیه می تواند مانع عبور ادرار از کلیه به مثانه شود.در بیماری  دیابت که سیستم ایمنی را تضعیف می کند، احتمال عفونت ادراری افزایش مییابد.

هر چه سن بالاتر برود، تخلیه کامل مثانه مشکل تر خواهد شد.اگر کمی ادرار در مثانه باقی بماند، باکتری هایی که به مثانه وارد می شوند، شروع به رشد و زیاد شدن می کنند و عفونت ایجاد می شود. در سنین بالا احتمال بروز عفونت بیشتر است.

 علایم عفونت ادراری

زیاد شدن تعداد دفعات ادرار کردن

احساس نیاز فوری به دفع ادرار

درد یا سوزش و ناراحتی هنگام ادرار کردن

 بوی تند ادرار

درد در پائین لگن،کمر، پهلو

ظاهر کدر یا قرمز رنگ ادرار

تب و لرز

تعریق

بی اختیاری ادرار

تشخیص عفونت ادراری

پزشک شمارا معاینه می کند و نشانه های بیماری را بررسی می کند. همچنین آزمایشات زیر ممکن است نیاز باشد:

آزمایش ساده وکشت ادرار از نظر باکتری و چرک

عکس رادیولوژی بعد از تزریق داروی وریدی که کلیه ها،

حالبها و مثانه را بررسی می کند.

اسکن با امواج صوتی برای مشاهده مجاری ادراری

(سونوگرافی)

سیستوسکوپی. در این روش، متخصص اورولوژی قسمت

داخلی مثانه را با یک وسیله که دوربین بر سر آن قرار گرفته،

مشاهده می کند.

آزمایش ادرار

نمونه ای از ادرار که برای کشت تهیه می شود، باید کاملا تمیز و بدون آلودگی باشد. قبل از ادرار کردن ناحیه را با آب و صابون، کاملا شسته شود.شروع به ادرار کردن کنید و سپس بدون اینکه جریان ادرار را قطع کنید، ظرف را زیر ادرار نگه دارید، و تا حدود ۳۰ تا ۵۰سی سی جمع آوری کنید و بدون اینکه دست شما با داخل ظرف تماس پیدا کند، درب آن را ببندید.

درمان عفونت ادراری

عفونتهای ادراری با داروی آنتی بیوتیک درمان می شود. این دارو باید توسط پزشک و با  توجه به نوع عفونت، تجویز شود. برای درمان کامل بایستی تمام دارویی را که برای بیمار تجویز شده و در زمان تعیین شده مصرف شود. دوره درمان باید کامل شود تا عفونت کاملا برطرف گردد.

پیشگیری از عفونت ادراری

مایعات به خصوص آب بیشتر مصرف کنید. مصرف زیاد مایعات به خروج باکتریها از مجرای ادرار کمک می کند.در صورت دردهای پیچشی شکم یا کمر درد شدید، از کیف آب گرم یا پتوی برقی در محل نشیمنگاه استفاده کنید.در صورت بروز تب بالای ۳۸ درجه، استراحت کنید، از داروی پائین آورنده تب (مثل استامینوفن یا آسپیرین) با نظر پزشکاستفاده کنید، و هر روز دمای بدن خود را یادداشت کنید.

از دوش آب گرم برای تسکین و کاهش درد استفاده کنید.اگر علائم بیش از دو روز ادامه پیدا کرد یا بدتر شد، به پزشک اطلاع دهید. زمانی که ادرار شما شفاف و بدون بوی ناخوشایند است، و علائمی از تب و سوزش ادرار ندارید، نشانه آن است که درمان و مراقبت شما مؤثر بوده است.

روزانه ۸ تا ۱۰ لیوان آب و مایعات مصرف کنید. مصرف ۱گرم ویتامین ث در روز از عفونت ادرار جلوگیری می کند. به طور منظم هر ۲ تا ۳ ساعت ادرار کنید. هنگام استفاده از توالت، بهداشت را رعایت کنید. بعد از تخلیه کامل ادرار ناحیه را از جلو به عقب شستشو دهید تا باکتریهای مقعدی به دستگاه ادراری نزدیک نشود.از مواد پاک کننده شیمیایی و محرک (مثل صابونها و اسپری های قوی و محرک) برای شستشو استفاده نکنید. از لباس زیر نخی یا پنبه ای استفاده کنید و لباس زیر خود را هرروز عوض کنید.

منبع:دکتر سیدآبادی

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک