عفونت ادراری در زنان

مشکلى که زنان زیادى را مبتلا مى کند. از هر ده نفر، پنج نفر در طول زندگى خود با عفونت مثانه رو به رو مى شوند. مردان نیز دچار این عفونت مى شوند، اما به ندرت؛ این بیمارى که به نام عفونت مجارى ادرارى هم شناخته شده است، به عنوان یک بیمارى زنانه در نظر گرفته مى شود. تقریبا پنجاه درصد زنان، حداقل یک بار و بیش از بیست درصد آنها دچار عفونت هاى مکرر مى شوند.
ابتلا به این بیمارى، یک یا دو بار در سال، زیاد عجیب نیست. علت این بیمارى چیست؟ این عفونت توسط یک باکترى به نام )E.COLI( که در واژن زنان وجود دارد، ایجاد مى شود. این باکترى در واژن، مشکلى ایجاد نمى کند ولى هنگامى که به مجارى ادرار وارد مى شود این مشکلات به وجود مى آید. بعضى از باکترى هاى به طور معمول، در بدن همه ى زنان وجود دارند و زنانى که دچار UTI »بیمارى هاى عفونى دستگاه ادرار« مى شوند از نظر آناتومیکى )ساختمان بدنى( با زنان سالم فرقى ندارند؛ اما بنابر دلایلى که نمى دانیم، این زنان به عفونت حساس ترند.

بعضى از این زنان این طور فکر مى کنند: ما فقط هنگامى که به دستشویى مى رویم، دچار سوزش مى شویم، سپس مصرف مایعات را کم مى کنیم تا به دستشویى نرویم.
باید بدانید که هر چه ادرار، بیشتر در مثانه بماند، باکترى بیشترى در آن رشد خواهد کرد. تعداد اى کولاهاى هر بیست دقیقه دو برابر مى شود هر چه باکترى بیشتر باشد، درد هم بیشتر خواهد بود. مسلما بهترین کار این است که با نوشیدن مایعات فراوان، باعث شکسته شدن عفونت و خارج کردن میکروب ها شویم. باکترى هایى که به صورت مکانیکى وارد مثانه ى داوطلبان مى شدند، با دو بار ادرار کردن مؤثر، به بیرون رانده مى شوند و مثانه استریل مى شود.

عفونت های دستگاه ادراری در زنان

شاید هم به عنوان یک خانم گاهی حالات ناخوشایندی مانندی سوزش ادرار احساس شدید و فوری برای ادرار کردن، تکرر ادرار و هر بار به مقدار کم، ادرار به رنگ صورتی کمرنگ یا به رنگ کولا(که نشان دهنده وجود خون در ادراراست )ادرار بسیار بدبو، درد شکم و درد کمر را تجربه کرده باشید. به این علائم توجه کنید و سرسری از کنارشان نگذرید. در بسیاری موارد این علائم در کنار هم می توانند نشانه های ابتلا به عفونت های ادراری باشند که اگر درمان نشوند، عواقب ناخوشایندی خواهد داشت. عفونت ادراری بیماری شایعی است که زنان بیش از مردان به آن مبتلا می شوند. دستگاه ادراری از کلیه ها، میزنای ها، مثانه و مجرای ادرار تشکیل شده است. همه این اعضا ممکن است عفونت کنند؛ ولی اغلب اوقات قسمت پایینی(تحتانی)درگیر می شود. اگر فقط مثانه عفونت کرده باشد ، ممکن است درد بگیرد و بیمار را آزار دهد؛ ولی اگراو این حالات را جدی نگیرد و به پزشک مراجعه نکند و عفونت به کلیه ها هم سرایت کند، خطرناک خواهد بود.

عفونت ادراری کودکان

عفونت‌های ادراری یکی از شایع‌ترین عفونت‌های دوران کودکی است که می‌تواند به کلیه‌ها آسیب برساند. عفونت‌های ادراری بیماری است که در اثر وارد شدن میکروب به مجاری ادرار ایجاد می‌شود. معمولا علت اصلی عفونت ادراری، عامل باکتریایی موجود در دستگاه گوارش است که در کودکان بیشتر دیده می‌شود و به طور افزایشی عموما مثانه را درگیر می‌کند.مهمترین علت این عفونت می‌تواند رفلاکس یا برگشت ادرار از مثانه به کلیه‌ها باشد که معمولا در ۳۰ تا ۵۰ درصد دختر بچه‌ها دیده می‌شود که باعث عفونت ادراری آنها می‌شود. والدین در صورت وجود رفلاکس در کودکان باید به آن توجه و به پزشک متخصص مراجعه کنند. به عنوان مثال در کودکانی که ادرار خود را نگه می‌دارند و دیر به دستشویی می‌روند، کودکانی که نمی‌توانند ادرار خود را نگه دارند و یا دچار یبوست می‌شوند، می‌تواند عوامل زمینه‌ساز عفونت‌های ادراری باشد که ممکن است بعد از مثانه، کلیه‌ها را هم درگیر کرده و به آنها آسیب برساند.

عفونت‌های ادراری در دختران بیشتر از پسرها دیده می‌شود؛ زیرا مجرای ادراری در دختران کوتاه‌تر بوده و احتمال انتقال عفونت به مثانه بیشتر است. علائم عفونت‌های ادراری در کودکان به سن آنها بستگی دارد. در سنین بالاتر علائم مشخص‌تر بوده و سوزش ادرار، تکرار ادرار، بوی بد ادرار، تب و درد پهلوها از علائم بارز آن به شمار می‌رود. در شیرخواران و کودکان کم سن تشخیص دشوارتر است. در این گروه سنی ممکن است عفونت ادراری با تب، بی قراری، کم شدن وزن آنها، اسهال و استفراغ و یا زردی در دوران نوزادی همراه باشد که در صورت بروز این علائم، والدین باید کودکان خود را نزد پزشک ببرند.

نوع و طول درمان را پزشک بر اساس تشخیص نوع عفونت ادراری مشخص می‌کند و والدین باید رنگ و بوی ادرار کودک خود را بررسی کنند. در صورت وجود درد در پشت و کمر از کیسه آب گرم استفاده کرده و بعد از هر بار ادرار، کودک خود را بشویند.ممکن است بعد از درمان، عفونت ادراری دوباره ظاهر شود، بعد از درمان به احتمال ۲۵ تا ۴۰ درصد به مدت ۲ الی ۳ هفته بعد از برطرف شدن عفونت، ممکن است مجددا ظاهر شود. به همین دلیل، کشت‌ ادرار جهت پیشگیری ۱ تا ۲ هفته پس از پایان درمان انجام تا رفع عفونت از ادرار تایید شود و نیز مصرف آنتی بیوتیک‌ها تا زمان درمان قطعی و بررسی رفلاکس تجویز شود. در۵۰ درصد موارد عفونت ادراری در کودکان بدون علامت است و فقط با آزمایش قابل تشخیص است، بنابراین والدین در انجام این آزمایشات سهل انگاری نکنند.

منبع :متخصص ارولوژی تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: