post_image

علایم‌ عفونت در مثانه  

درد و احساس‌ فشار در لگن‌

احساس‌ نیاز فوری‌ به‌ ادرار کردن‌ (گاهی‌ ۸۰-۶۰ بار در روز) و احساس‌ سوزش‌ هنگام‌ ادرار کردن‌

احساس‌ خالی‌ نشدن‌ کامل‌ مثانه‌

درد به‌ هنگام‌ مقاربت‌

گاهی‌ درد در مجرای‌ تناسلی‌ و راست‌ روده‌

علل‌ عفونت در مثانه

علت‌ دقیق‌ آن‌ ناشناخته‌ است‌. تحقیقات‌ این‌ طور نشان‌ می‌دهند که‌ این‌ بیماری‌ در واقع‌ یک‌ نوع‌ نشانگان‌ التهاب‌ مثانه‌ است‌ که‌ احتمالاً توسط‌ عفونت‌ باکتریایی‌، خودایمنی‌ (پاسخ‌ ایمن‌ به‌ اجزای‌ خودی‌ بدن‌)، یا موارد آزارنده‌ ایجاد می‌شود. این‌ بیماری‌ احتمالاً عفونی‌ نیست‌.

سابقه‌ حساسیت‌ یا آلرژی‌ به‌ داروها، غذاها، یا سایر مواد؛ تب‌ یونجه‌ یا آسم‌

آرتریت‌ روماتویید یک‌ نوع‌ شایع‌ التهاب‌ مفاصل‌

سابقه‌ درآوردن‌ رحم‌

عوارض عفونت در مثانه

روش‌های‌ درمانی‌ موجود هستند که‌ به‌ کمک‌ آنها ممکن‌ است‌ بتوان‌ علایم‌ را کنترل‌ کرد یا به‌ حداقل‌ رساند، اما این‌ روش‌های‌ درمانی‌ بیماری‌ را معالجه‌ نمی‌کنند. تحقیقات‌ پزشکی‌ در زمینه‌ تعیین‌ علت‌ این‌ بیماری‌، درمان‌های‌ سودمندتر و معالجه‌ آن‌ ادامه‌ دارند.
خانم‌هایی‌ که‌ دچار این‌ بیماری‌ هستند ممکن‌ است‌ شعله‌ور شدن‌ و فروکش‌ کردن‌های‌ این‌ بیماری‌ را تجربه‌ کنند؛ در بیماران‌ مختلف‌ درمان‌های‌ مختلف‌ مؤثر واقع‌ می‌شود. حتی‌ در یک‌ خانم‌ هم‌، یک‌ نوع‌ درمان‌ ممکن‌ است‌ اثر کند ولی‌ بعد تأثیر خود را از دست‌ بدهد.

علایم‌ برطرف‌ نشده‌ای‌ که‌ می‌آیند و می‌روند و شدت‌ آنها ممکن‌ است‌ از خفیف‌ تا شدید متغیر باشد.

علائم عفونت کلیه‌ها

عفونت حاد کلیه بیماری بسیار پر سر و صدایی است.معمولا بیماری شروع ناگهانی همراه با تب و لرز دارد.درد یک طرفه یا دو طرفه پهلو را شاهد هستیم. تهوع و استفراغ بطور شایع دیده می‌شود.

بیمار از سردرد، درد عضلانی، ضعف عمومی و بیحالی شکایت دارد.سوزش ادرار ، تکرر ادرار و فوریت در ادرار کردن و ادرار کدر یا خونی و بدبو دیده می‌شود.گاهی هم درد شکمی دیده می‌شود که البته این حالت بیشتر در کودکان دیده می‌شود.

شروع ناگهانی تب و لرز

درد یک طرفه یا دو طرفه پهلو

علائم عمومی (سردرد ، درد عضلانی و ضعف عمومی و بیحالی)

سوزش ادرار ، تکرر ادرار و فوریت در ادرار کردن و ادرار کدر یا خونی و بدبو

تهوع و استفراغ

درد شکمی (کودکان معمولا درد پهلو ندارند و از درد شکمی شکایت دارند)

درمان عفونت کلیه‌ها

درمان بیماری با تجویز آنتی‌بیوتیک صورت می‌گیرد. پزشکان ترجیح می‌دهند تست‌های حساسیت میکروب به آنتی‌بیوتیک را نیز انجام دهند و در صورت لزوم دارو را عوض کنند.

دوره درمان ۱۰ تا ۱۴ روز ادامه دارد. بسته به حال عمومی و وضعیت بیمار پزشک تصمیم می‌گیرد که بیمار در منزل درمان شود یا بستری گردد. در صورتی که بیمار بدحال باشد حتما باید در بیمارستان بستری شود و آنتی‌بیوتیک تزریقی دریافت کند.در صورتی‌که بیمار آنتی بیوتیک تزریقی بگیرد معمولا بعد از ۵ – ۳ روز آنتی‌بیوتیک خوراکی داده می‌شود و تا ۱۴ روز ادامه پیدا می‌کند. اگر کشت خون بیمار مثبت باشد، دوره درمان طولانی‌تر خواهد بود.

در صورتی‌که آنتی‌بیوتیک مناسبی تجویز شده باشد، علایم‌ و تب‌ بیمار پس‌ از ۴۸ ساعت‌ درمان‌ آنتی‌بیوتیکی از بین می‌رود (هر چند باید درمان تا انتها ادامه یابد)‌، در غیر این صورت شاید تغییر آنتی‌بیوتیک‌ تجویزی‌ لازم‌ باشد.

گاهی نیز برای کاهش درد یا تب از مسکن استفاده می‌شود. به بیماران توصیه می‌شود تا برطرف‌ شدن‌ تب‌ و ناخوشی‌ در بستر استراحت‌ کنند و مایعات به اندازه کافی بنوشند (روزانه‌ حداقل‌ ۲ لیتر) گاهی توصیه می‌شود جهت‌ اسیدی‌ شدن‌ ادرار از آب‌ آلبالوی‌ ترش‌ یا زغال‌اخته‌ و ویتامین ‌ث‌ استفاده‌ کنند.

پس از درمان عفونت لازم‌است اگر مشکل زمینه‌ای مانند انسداد مسیر ادراری، سنگ کلیه یا اختلال دستگاه ادراری وجود دارد این عوامل برطرف شوند. عفونت حاد کلیه در بالغین معمولا به خوبی به درمان پاسخ می‌دهد و اثر جوش‌خوردگی و ترمیم کلیوی یا آسیب پایدار بر جای نمی‌گذارد، ولی در کودکان به علت عدم تکامل رشد کلیه، عفونت کلیه می‌تواند آسیب شدید ایجاد کند و به‌طور دائم عملکرد کلیه را مختل کند.

عفونت کلیه یکی از بیماری‌های سخت است.این بیماری معمولا در اثر هجوم باکتری به کلیه اتفاق می‌افتد.علائم بیماری چیست و چه درمانی وجود دارد؟

  عفونت کلیه دو نوع حاد و مزمن دارد. عفونت کلیه یکی از اورژانس‌های پزشکی تلقی می‌شود و فرد نیازمند مراقبت‌های فوری پزشکی است. این‌ بیماری‌ می‌تواند هر دو جنس‌ را مبتلا سازد ولی‌ در همه‌ سنین‌ در خانم‌ها شایع‌تر است‌.

عفونت‌های‌ حاد کلیه‌ در مردان‌ در هر سنی‌ ممکن‌ است‌ حاکی‌ از وجود یک‌ بیماری‌ زمینه‌ای‌ مانند انسداد مجاری ، سنگ کلیه ، اختلالات‌ پروستات‌ یا تومور باشد.

به محض اینکه نوع باکترى توسط کشت ادرار تعیین شد، پزشک درمان آنتى‌بیوتیکى را شروع خواهد کرد. استراحت در بستر، غذاى ساده، و افزایش مصرف مایعات اقدامات حمایتى مهمى هستند. در کودکان و بالغانى که به‌طور مکرر دچار عفونت مى‌شوند، انجام پرتونگارى و احتمالاً مشاهدهٔ مستقیم مثانه از طریق لوله‌اى که داخل پیشابراه مى‌گردد (عملى که سیستوسکوپى خوانده مى‌شود)، ممکن است توصیه شود.

منبع : متخصص اورولوژی تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک