post_image

تکرر ادرار در کودکان

تکرر ادرار اغلب اوقات برای بچه های ۵-۴ ساله اتفاق می افتد،شما توجه خواهید داشت که:
- کودک شما به طور ناگهانی هر ۳۰-۱۰ دقیقه شروع به ادرار کردن می کند و اغلب ۴۰-۳۰ بار در روز
- کودک شما در هر دفعه مقدار کمی ادرار دارد.
- کودک شما هنگام دفع ادرار درد ندارد.
- کودک شما در طول روز خودش را خیس نمی کند.
- کودک شما بیش از اندازه مایعات نمی نوشد.
- کودک شما قبلا تعلیم توالت رفتن را داشته است.
- تکرر ادرار در طول خواب ایرادی ندارد.

علت تکرر ادرار در کودکان

تکرر ادرار گهگاه بازتابی از فشارها و ترسهای هیجانی است،به این معنی که کودک شما تحت فشار و استرس است.
علایم به صورت بی اختیاری و غیر عمدی است و نه از روی عمد.
تکررادرا ممکن است ۲-۱ روز بعد از رویداد استرس زا یا تغییر در شرایط روتین زندگی کودک شروع شود.نگرانی شما در مورد بیماری کودک می تواند شرایط را بد تر کند. تنبیه سرزنش یا دست انداختن کودک نیز می تواند علایم رابدتر کند.
علی رغم اینکه علل فیزیکی و جسمی نادر هستند فرزند شما باید توسط مراقب بهداشتی معاینه شود، تنها تستی که معمولا مورد نیاز است آزمایش ادرار است و X-Ray (گرافی)لازم نیست.

چگونه به کودک می توان کمک کرد؟

- به کودکتان اطمینان دهید که او از نظر جسمی سالم است. هنگامی که خانواده و پزشک، درباره مثانه کودک و دستگاه ادراری او احساس نگرانی می کنند، کودک می ترسد که نکند مجاری ادراری اش مشکلی دارد.

- به کودکتان اطمینان دهید که او می تواند یاد بگیرد که مدت زمان طولانی تری ادرارش را نگه دارد.

- به او اطمینان دهید خودش را خیس نخواهد کرد، چون این موضوع برای کودک هراس آور است.

- اگر او قبلا خودش را خیس می کرده است، او را تشویق کنید تا درباره خجالتش صحبت کند و به او قوت قلب دهید که این حالت برای بیشتر بچه ها گاهی اتفاق می افتد.

- به او بگویید که به تدریج خواهد توانست هر ۲ تا ۳ ساعت ادرار کند یا همان الگوی قبلی دفع ادرارش را داشته باشد.

- اگر تکرر ادرار، در طی خرید یا گردش و سفر بدتر می شود، او را برای مدتی با خود به مکان های عمومی نبرید.

- به کودکتان کمک کنید تا راحت و آرام باشد.

- تکرر ادرار می تواند ناشی از یک بحران روحی – روانی باشد.

- به کودکتان اطمینان دهید که او در هر روز، وقت آزاد و لحظه های خوشایندی خواهد داشت.

- اگر او بالای ۸ سال سن دارد، ورزش های تن آرامی می تواند به کودکتان کمک کند.

- افزایش شادمانی و آرامش در محیط منزل، احساس امنیت و آرامش‌خاطر را به کودکتان بر می گرداند.

- از پرسنل مدرسه یا مراقب روزانه کودکتان بخواهید تا هر تنش و بحرانی که در آنجا وجود دارد را کاهش دهند.

 

منبع:دانشگاه علوم پزشکی.تبیان

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک