post_image

عمل سنگ شکنی کلیه

۱٫ در صورت درد مقاوم به درمان، تب و لرز پس از سنگ شکنی، باید به بیمارستان مربوطه مراجعه کرد.

۲٫ اغلب با مصرف مایعات فراوان و مسکن خوراکی درد پس از سنگ شکنی بهبودی پیدا می کند.

۳٫جهت اطلاع از دفع سنگ پس از سنگ شکنی، باید با بررسی ادرار دفع شده از دفع سنگ ریزه ها مطلع شد.

۴٫ سونوگرافی و عکس کنترل ۷۲ ساعت پس از سنگ شکنی جهت ارزیابی نتیجه درمان انجام می شود.

عوارض PCNL عمل سنگ شکنی کلیه

عوارض احتمالی PCNL که با درصد بسیار پایین ممکن است حین عمل اتقاق بیفتد عبارتند از:

۱٫ آسیب احتمالی به روده که در ۲ درصد موارد ممکن است اتقاق بیفتد.

۲٫ خونریزی از کلیه ها و محل لوله که بسیار نادر بوده و در نیم تا دو درصد موارد اتفاق می افتد که با آمبولیزاسیون قابل درمان است.

۳٫ عفونت ادراری که بسیار نادر و در ۰٫۲۵ درصد موارد دیده می شود.

سنگ شکنی برون اندامی یا ESWL

یکی از روش های درمان بیماران مبتلا به سنگ های کلیوی،سنگ شکنی برون اندامی است. در این روش بیمار جهت سنگ شکنی به مدت ربع تا ۲۰ دقیقه در زیر دستگاه سنگ شکنی می خوابد و با مشخص کردن سنگ در سیستم ادراری به وسیله سونوگرافی یا اشعه X ، امواج سنگ شکنی را روی آن متمرکز می کنند و در نتیجه این امواج صوتی باعث خرد شدن سنگ می گردد.

رفع سنگ های سیستم ادراری با سنگ شکنی برون اندامی

اغلب سنگهایی که با دستگاه ESWL خرد می شوند باید اندازه آنها زیر ۱ تا ۵/۱ بوده و در جلو عبور سنگها انسدادی وجود نداشته باشد.

بسته به اندازه سنگ و جنس سنگ تعداد جلسات سنگ شکنی از ۱ تا ۳ جلسه فرق می کند. لازم به ذکر است حداکثر تعداد دفعات سنگ شکنی ۳ جلسه است و در صورت عدم جواب و عدم خرد شدن سنگها باید از روشهای دیگر استفاده شود.

سنگ کلیه انواعی مثل کلسیمی، اسید اوریکی، سیستئینی و عفونی دارد.
اگر کلیه سنگ ساز دارید، ادرار کردن از میان صافی یا فیلتری توری مانند سبب دسترسی احتمالی شما به سنگ های کوچک دفع شده خواهد شد.

ابتدا باید نوع این سنگ ها از طریق آزمایش مشخص شود، زیرا اطلاع از نوع سنگ در شیوه درمان، کاهش آن و آنچه باید خورد یا نخورد، اهمیت بسیار دارد.

افراد چاق، کسانی که قبلا سنگ کلیه داشته اند، آنها که عادت به نوشیدن آب کافی ندارند، اشخاصی که میزان کلسیم یا اسید اوریک در آزمایش ادرارشان زیاد است، بیماران دچار پرکاری غده پاراتیروئید، مصرف کنندگان گوشت و مواد پروتئینی زیادتر از حد تعادل و… بیش از دیگران مستعد ساخته شدن و افزایش سنگ در کلیه اند.

به طور کلی بهترین خوردنی، آب و بدترینش نمک زیاد است. از آن جا که سنگ کلیه اغلب به سبب کمبود آب در بدن، تعریق زیاد، زندگی در مناطق خشک و کم آب، ساخته یا حجیم تر می شود، تغییر عادات خوردن، نوشیدن بیشتر آب و کاهش نمک مصرفی، میزان و حجم سنگ را کم می کند.

راحت تر و مطمئن ترید اگر به قدری آب بخورید که روزانه حداقل دو تا دو و نیم لیتر ادرار کنید.
مقدار مورد نیاز نمک برای هر فرد، روزانه کمتر از شش گرم است، اما یادتان باشد فقط نمکی را که از نمکدان روی غذا می پاشید مبنای محاسبه ندانید؛ به اغلب خوراکی های آماده نیز قبلا نمک افزوده شده و باید حساب شود.

تشکیل سنگ های کلسیمی در کلیه های سنگ ساز شیوع بیشتری دارد؛ ساخت این سنگ ها با خوردن داروهای تجویز شده از سوی پزشک کم می شود که معمولا حاوی فسفات سدیم یا ترکیبات افزاینده ادرار مثل سیترات پتاسیم است.

کسانی که سنگ های کلیه آنها از نوع اسید اوریک است می توانند پس از مشورت و دستور پزشک، مقداری جوش شیرین مصرف کنند. جوش شیرین یا داروهایی با خاصیت آن، باعث قلیایی شدن آب اسیدی درون کلیه ها می شود.

در بین مردم معمولی، خوردن جوشانده کاکل ذرت، خربزه، هندوانه زرد، ماءالشعیر گازدار و مانند اینها برای دفع سنگ های کلیوی رواج بیشتری دارد.

منبع : متخصص اورولوژی تهران

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک