post_image

وجود کاتتر حتی در همودیالیز خونی نیز شانس ابتلا به عفونت را بالا می برد . زیرا از طریق آن باکتری وارد خون می شود ( باکتریمی ) و بعد اندوکاردیت می دهد . پس سپتیسمی  عامل مهمی در مرگ و میر افراد دیالیزی است .

عمده ترین عیب دیالیز صفاقی نیز عفونت صفاق است ولی عفونت صفاق در مقابل باکتریمی که می تواند منجر به اندوکاردیت شود ، خیلی خطیر نیست . علاوه بر اندوکاردیت به باکتری می تواند به مغز ، کبد ، طحال و یا حتی به مهره برود و در پاراوربتلار ایجاد آبسه کند و تشخیص و درمان آبسه ی مهره خیلی سخت است . استئومیلیت نیز امکان دارد ایجاد شود و مثل اندوکاردیت تشخیص و درمان سختی دارد .

از عوارض دیگر این نوع دیالیز این است که در هر بار دیالیز بیمار مقدار زیادی پروتئین از دست می دهد و دچار hypoproteinemia , hypoalbuminemia  می شود . توصیه ی پزشک مصرف رژیم پر پروتئین است . عارضه دیگری گه این افراد می گیرند hyperglycemia است و علت آن ورود قند زیاد از طریق محلول به بدن فرد است و مقداری از این قند جذب می شود و به دنبال آن ، مریض چاق می شود . به دنبال هیپرگلیسمی و چاقی hypertriglyceridemia پیدا می کند .

مریض ها درصد زیادی پتاسیم در دیالیز صفاقی از دست می دهند و این یک مزیت است ، زیرا در افراد تحت همودیالیز فرد باید رژیم غذایی کم پتاسیم داشته باشد زیرا دچار هیپوکالمی می شوند . پس افراد تحت دیالیز صفاقی از نظر رژیم غذایی آزاد ترند .

علت عفونت در صفاق و درمان آن

بیشترین ارگانیسمی که باعث عفونت می شود استاف اپیدرمیس است که از طریق پوست، ایجاد عفونت می کند به همین جهت بیمار باید دست خود را به طریقه ی جراح بشوید و ماسک بزند و زمان دیالیز در جریان باد نباشد و با کسی رفت و آمد نکند . محلول معمولاً ظرف ۱۰ دقیقه وارد می شود و ظرف ۱۰ دقیقه نیز خارج می شود یعنی کلاً ۲۰ دقیقه . استفاده از ماسک به این علت است که بعضی از ما nasal carrier استاف هستیم .

از عوامل گرم منفی ایجاد کننده عفونت ، سودوموناس ،‌کلبسیلا و … است و عامل عفونت می تواند خارجی نیز باشد . برای درمان لازم نیست مریض را بستری کنیم ( در صورتی که تب بالا ندارد و سپتیسیس ندارد ) به بیمار می گوییم در صورتی که شکم درد داشت  و محلول نیز کدر شد، به همراه تهوع و استفراغ ( ممکن است ) ، دچار عفونت شد، با چند بار شست و شوی شکم با محلول، باکتری ها را بیرون می ریزد و میزان باکتری کم می شود . همچنین می توان به مریض آموزش داد ، مقدار آنتی بیوتیک به محلول دیالیز اضافه کند تا از طریق صفاق جذب شود .

محلول خارج شده از بدن ، تغییر رنگ می دهد ( زرد می شود ) ولی نباید کدر باشد . علت رنگ زرد نیز دفع اوره است . در صورت کدر بودن وارد شکم به همان طور که گفته شد ، بیمار باید چندین بار شکم را شست و شو دهد و آنتی بیوتیک مصرف کند و بعد برای کشت محلول کدر به پزشک مراجعه کند . درمان پزشک قبل از کشت پره کلینیکال نامیده می شود و بعد از آوردن جواب کشت ، براساس آن درمان می کنیم .

منبع: ویکی پیگ

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک