بزرگ کردن آلت تناسلی (برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

بزرگ کردن طول آلت(برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

 

فتق و هیدروسل در نوزادان و کودکان

فتق و هیدروسل در نوزادان و کودکان

در بیش از ۸۰ درصد نوزادان تازه تولد‌یافته، پروسس‌واژینالیس باز باقى مى‌ماند. با افزایش سن، این درصد کاهش مى‌یابد. به‌ طورى‌که پس از ۲ سال ۴۰ تا ۵۰ درصد بازمانده و در بزرگسالان در ۲۵ درصد موارد این زائده هم‌چنان باز باقى مى‌ماند. فتق واقعى روده از طریق پروسس‌واژینالیس باز با دهانه ی پهن در ۱ تا ۴ درصد کودکان به‌وجود مى‌آید که ۴۵ درصد موارد آن در طى سال اول زندگى است. فتق اینگوئینال غیرمستقیم در جنس مذکر چهاربرابر شایع‌تر است. فتق مستقیم و فتق فمورال در کودکان بسیار نادر است.

یافته های بالینی

تشخیص فتق در نوزادان و کودکان تنها با مشخص‌کردن یک برآمدگى در ناحیه ی اینگوئینال داده مى‌شود که از حلقه داخلى منشاء گرفته باشد. اغلب ایجاد برآمدگى تحت ارداه نبوده و علائمى مثل یک حلقهٔ خارجى بزرگ، علامت دستکش ابریشمى و ضخامت طناب، وابسته به آن نمى‌باشند. در چنین شرایطى ممکن است تنها یک شرح حال قابل ‌اعتماد کفایت کند. فتق در ۶۰ درصد موارد در سمت راست، در ۲۵ درصد موارد در سمت چپ و در ۱۵ درصد موارد فتق دوطرفه است. فتق غیرمستقیم در نوزادان نارس شایع‌تر است و نسبت به بیماران بزرگتر بیشتر دوطرفه است. پروسس‌واژینالیس در هر نقطه ی بالاتر از بیضه‌ها یا لَابیاها از بین مى‌رود. هنگامى که روده به‌داخل اسکروتوم فتق پیدا مى‌کند، به آن فتق غیرمستقیم اینگوینال کامل مى‌گویند و هنگامى که روده به سطح حلقه خارجى نرسیده باشد به آن فتق اینگوینال ناقص مى‌گویند. فتق اینگوینال گیرافتاده حدود ۱۰ درصد از فتق‌هاى دوران کودکى را تشکیل مى‌دهد و میزان بروز آن در دوره ی نوزادى از این هم بیشتر است. در ۴۵ درصد از افراد مؤنث که فتق گیرافتاده دارند، محتویات ساک شامل ترکیبى از تخمدان، لوله و رحم مى‌باشند. معمولاً این ساختمان‌ها جزءِ لغزندهٔ ساک را تشکیل مى‌دهند.

هیدروسل تقریباً همیشه نشان‌دهنده ی گیرافتادن مایع صفاقى از طریق یک پروسس‌واژینالیس باز است و به‌همین جهت اغلب هیدروسل ارتباطى نامیده مى‌شود. هیدروسل به‌طور مشخص یک توده ی نرم، غیرحساس و مستطیل‌شکل است که مى‌تواند نور را از خود عبور دهد

تشخیص فتق و هیدروسل در نوزادان و کودکان

اغلب وقتى هیدروسل تحت فشار قرار گیرد با فتق اینگوینال گیرافتاده اشتباه مى‌شود. در این هنگام عبور نور چراغ‌ قوه از اسکروتوم یا کشاله ی ران مى‌تواند وجود مایع را از روده افتراق دهد. ظهور ناگهانى مایع که محدود به ناحیهٔ بیضه باشد ممکن است علامت یک هیدروسل غیرارتباطى باشد که ثانویه به پیچش بیضه‌ها یا ضمائم بیضه‌ها و یا اپیدیدیم وارکیت به‌ وجود آمده است. معاینه ی رکتوم و لمس سمت صفاقى حلقهٔ اینگوینال مى‌تواند فتق گیرافتاده را از یک هیدروسل یا سایر توده‌هاى اینگوینال و اسکروتوم افتراق دهد

عوارض فتق و هیدروسل در نوزادان و کودکان

عدم درمان فتق اینگوینال کمى بعد از تشخیص در نوزادی، مى‌تواند منجر به گیرافتادن و سپس اختناق فتق شود. حدود یک‌سوم موارد فتق‌هاى گیرافتاده در دوران نوزادى به‌سمت اختناق پیش مى‌روند و در ۵ درصد از موارد روده گانگرن مى‌شود. فشار روى عروق اسپرماتیک توسط یک فتق گیرافتاده ممکن است باعث انفارکت هموراژیک بیضه بشود

درمان فتق و هیدروسل در نوزادان و کودکان

پس از تشخیص فتق اینگوئینال در نوزادان و در دوران کودکى باید هرچه زودتر آن ها را ترمیم کرد. تمام کارى که لازم است عبارت است از لیگاتورکردن ساک فتق در بالا (باقى گذاشتن فضاى کافى براى طناب اسپرماتیک) و بخیه‌زدن به فاسیاى عرضی.

معمولاً فتق گیرافتاده در یک نوزاد را قبل از عمل مى‌توان جاانداخت. به این منظور باید ابتدا بیمار را با مپریدین داخل عضلانى و سکوباربیتال داخل عضلانى آرام کرده و پایه‌هاى تخت را به‌منظور جلوگیرى از افزایش فشار داخل شکمى بالا برد. هنگامى که نوزاد به‌خوبى آرام شد مى‌توان با فشار ملایم روى حلقه داخلی، روده را به‌داخل حفره ی شکم راند. در طى این مدت باید ساکشن نازوگاستریک و مایعات داخل وریدى براى بیمار شروع شود. اگر روده در طى یک ساعت جا نیفتاد، انجام جراحى ضرورى است؛ اما در صورتى‌که روده جا افتاد، انجام جراحى به‌منظور برطرف‌شدن ادم بافت‌ها تا ۲۴ ساعت به‌ تأخیر مى‌افتد. در جااندازى و ترمیم جراحى فتقى که تخمدان در آن گیر کرده (زنان) باید کمى تأمل نمود چون خطر آسیب به وازدفران و عروق اسپرماتیک وجود ندارد. خونى‌شدن مدفوع و ادم و قرمزى کشالهٔ ران مطرح‌کنندهٔ فتق مختنق مى‌باشند و در این موارد نباید در جهت جااندازى روده تلاش کرد. ترمیم اورژانس فتق اینگوینال گیرافتاده از نظر روش عمل مشکل است، زیرا بافت‌هاى ادماتو شکننده بوده و به‌سادگى پاره مى‌شوند. هنگامى که روده گانگرن‌شده است باید از ورود مایع خونى درون ساک به‌داخل حفره ی شکم جلوگیرى کرد. قسمت گانگرن‌شده روده باید بریده شده و یک آناستوموز انتها به انتها در روده انجام داد. در صورت تغییر رنگ خونى و سیاه بیضه‌ها یا تخمدان نیاز به برداشتن گنادها وجود ندارد.

منبع : mhashemi

بزرگ کردن آلت تناسلی (برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

بزرگ کردن طول آلت(برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک