post_image

مثانه مصنوعی

دانشمندان آمریکایی کیسه های مثانه که در آزمایشگاه از سلول خود بیماران رشد کرده اند، را با موفقیت در بدن بیماران ناهنجاریهای مثانه ای (عفونت مثانه، سرطان مثانه، افتادگی مثانه، مثانه بیش فعال،سیسیتت ،مثانه عصبی ) کار گذاشته اند.
پژوهشگران مرکز تحقیقاتی ویک فارست در دانشگاه کارولینای شمالی هفت مورد از جاسازی مثانه آزمایشگاهی را ذکر می کنند که برخی سالها به خوبی کار کرده اند.
جزئیات این تحقیق که دستاوردی بزرگ برای علم پزشکی خوانده شده، در سایت اینترنتی لانست درج شده است.
گروه محققان تلاش دارد با کارگیری تکنیکهای پیشرفته، به تولید اعضای دیگر بدن مانند قلب بپردازد.
بیماری مثانه می تواند به بیماری های حاد کلیوی منجر شود.
سرطان مثانه را تا کنون با عمل جراحی مثانه درمان می کردند که می تواند با عوارض جراحی ناخوشایندی همراه باشد.
در روش جراحی استاندارد پیوند بافتی از بخشی از روده کوچک یا معده برای ساختن مثانه صدمه دیده استفاده می شود.
تکنیک فوق عملکرد کلیه را حفظ می کند و مشکلات بی اختیاری ادرار را برطرف می سازد. اما بدلیل آنکه وظیفه روده کوچک جذب مواد مغذی و عملکرد مثانه دفع است ، بیمارانی که تحت این عمل قرار می گیرند مستعد مشکلاتی همچون پوکی استخوان ، افزایش خطر سرطان کلیه و سنگ کلیه و سرطان مثانه یا تولید بالای سنگ مثانه داشته باشد.
تیم محققان مرکز ویک فارست از هفت جوانی که به بیماری مثانه مبتلا بودند، سلولهای عضلانی و سلولهای مثانه گرفتند سلولهای عضلانی را جدا کردند و سپس سلولهای اختصاصی مثانه بنام اوروتلیال را جدا کردند و آنها را در شرایط آزمایشگاهی مناسبی رشد دادند.

در این فرایند، سلولهای فراهم آمده در آزمایشگاه این سلولها روی یک اسکلت مثانه ای شکل ویژه قرار داده شدند و در مدت هفت تا هشت هفته رشد کردند.
محققان مثانه های رشد یافته را با عمل جراحی به مثانه اصلی بیماران متصل کردند و آنها را تا ۵ سال زیر مراقبت گرفتند.
معاینات بعدی نشان داد که مثانه های آزمایشگاهی به خوبی توانسته اند کار کنند بدون آنکه نارسایی های ناشی از مثانه های پیوندی را به دنبال داشته باشند و پس از این مدت دریافتند تکنیک فوق با استفاده از بافت روده بدون هیچ اثر بیمارگونه ای موجب بهبود عملکرد مثانه شد.
حالا پژوهشگران تلاش می کنند ۲۰ نوع بافت و عضو، از جمله مجاری خون و قلب را در آزمایشگاه پرورش دهند.
دکتر آنتونی آتالا یکی از سرپرستان این طرح می گوید: “این گام کوچکی بود در جهت گسترش توانایی ما در جایگزینی بافتها و اندامهای بیمار.”
به گفته او: “ما قصد داشتیم آهسته و با احتیاط پیش برویم تا مطمئن شویم در جهت درستی گام برمی داریم. این آزمونی کوچک و محدود بود، اما توانست به ما نشان بدهد که پرورش بافتها روشی قابل اعتماد است که می توان آن را گسترش داد.”
مراقبت شیوه درمان برای مدتی طولانی و اعلام نتیجه پس از چند سال، بر اهمیت و اعتبار این دستاورد افزوده است.
پزشکان رشد موفقیت آمیز مثانه آزمایشگاهی را شیوه ای مناسب برای درمان برخی از بیماریهای حاد مانند سرطان مثانه دانسته اند.اما بهرحال پیگیری طولانی مدت لازم است تا از بی خطر وموثر بودن تکنیک اطمینان حاصل شود.

برگرفته از سایت نیک صالحی و رشد

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک