post_image

 

لوله ادراری

لوله ی ادراری دستگاهی پیچیده برای رهایی بدن از مواد زائد است. عفونت های این دستگاه هم مردان را گرفتار می کند و هم زنان، گرچه عفونت میز راهی در مردان و عفونت مثانه در زنان شایع تر است. که این به سبب کوتاه تر بودن میز راه در زنان است.

نارسایی حاد کلیه

نارسایی حاد کلیه(ARF ) به معنی از بین رفتن سریع عملکرد کلیه در اثر آسیب دیدگی آن است.* در نارسایی حاد کلیه، اوره و کراتینین(مواد زاید نیتروژنه) و نیز مواد زاید غیر نیتروژنه که به طور طبیعی به وسیله کلیه ها دفع می شوند در بدن احتباس می یابند و در نتیجه، اسیدوز متابولیک(اسیدی شدن خون) و افزایش پتاسیم خون، تغییر در تعادل مایعات بدن روی می دهد. ممکن است بیماری با کاهش حجم ادرار یا عدم تولید ادرار(به طور کامل) همراه باشد، هرچند انواع بدون کاهش ادرار نیز دیده می شوند.- توجه! نارسایی حاد کلیه بیماری خطرناکی است و باید به طور اورژانس تحت درمان قرار گیرد.

درمان مثانه عصبی

- رفتار درمانی
- تحریک الکتریکی
- درمان عفونتها
- دارو درمانی
- جراحی
- قطع ریشه‌های عصبی
- سونداژ متناوب تمیز
- کاتاتریزاسیون مداوم و موقت

التهاب و یا عفونت مثانه یکی از انواع عفونت‌هایی است که منشا آن اغلب باکتریایی است. دردناکی مجاری ادرار و احساس عدم‌تخلیه مثانه از شایع‌ترین علامت‌های عفونت مثانه است. درمان پزشکی این بیماری که زنان نیز به آن دچار می‌شوند به وسیله آنتی‌بیوتیک‌ها صورت می‌گیرد اما پیشنهاد‌های گیاه‌درمانگران نیز در این زمینه خالی از لطف نیست.

 بیماری های کلیه و میزنای

کلیه ها نقشی اساسی در تصفیه ی خون و خارج کردن مواد زائد و آب اضافی بدن به عهده دارند. کلیه ها به آسانی بر اثر عفونت، تومور، یا کیست در میزنای یا خود کلیه متورم می شوند. این تورم یا بزرگ شدن می تواند بسیار دردناک باشد، ولی معمولاً تهدید کننده نیست. درد کلیه معمولاً در ناحیه ی کمر احساس می شود، و ممکن است ادرار خونی شود. مشکل شایع گرفتار کننده ی میزنای سنگ کلیه است، که می تواند با حرکت به طرف پایین میزنای باعث درد شدید شود.

درمان بیماری های کلیه و میزنای

نوشیدن روزانه حدود دو لیتر آب ادرار را رقیق نگه می دارد و خطر ایجاد سنگ کلیه و بروز عفونت را کاهش می دهد. تخلیه ی مثانه به محض احساس نیاز به دفع ادرار از تشکیل سنگ و رشد باکتری ها جلوگیری می کند.

دیابت و بیماری مثانه

تنها با کنترل قند خون‌تان می‌توانید از پدید آمدن این روند تخریبی و افتادن در این چرخه معیوب پیشگیری کنید.
وقتی که فردی به دیابت مبتلا می‌شود به مرور زمان این بیماری روی سیستم عصبی خودکار که به مثانه و مجاری ادرار عصب‌دهی می‌کند و احساس پر شدن و یا تخلیه ادرار را به وجود می‌آورد، تاثیر می‌گذارد. برای همین فرد احساس ادرار کمتری می‌کند، یعنی با اینکه مثانه‌اش پر است اما برای تخلیه ادرار نمی‌رود. حتی با گذشت زمان تخلیه مثانه هم دچار مشکل می‌شود و عضلات مثانه به خوبی نمی‌توانند منقبض شوند و ادرار را تخلیه کنند. به همین دلیل ادرار در مثانه باقی می‌ماند. موضوع ناراحت‌کننده دیگری که در پی این باقی ماندن ادرار در مثانه پیش می‌آید، بالا رفتن احتمال عفونت ادراری است.
افراد دیابتی (به خصوص آنها که کنترل مناسبی روی قند خون‌شان ندارند) بدون اینکه هیچ علامتی را گزارش کنند مبتلا به عفونت ادراری هستند، البته در بعضی از آنها نیز علامت‌های سوزش ادرار و تکرر ادرار و تب دیده می‌شود. اتفاق دیگری که در اثر تخریب سیستم عصب‌رسانی مثانه می‌افتد آن است که به تدریج و در اثر باقی ماندن ادرار در مثانه، حجم آن زیاد می‌شود و نوعی بی‌اختیاری ادرار ایجاد می‌شود. مثانه آن قدر پر می‌شود که به صورت سرریز، نشت ادرار دارد و این در حالی است که فرد مشکلی را احساس نمی‌کند و مراجعه به پزشک ندارد.
حتما پس از مطالعه این مطلب می‌پرسید حالا که داستان تخریب به اینجا رسیده است و یک فرد دیابتی قادر به تخلیه کامل ادرار نیست چه باید بکند؟ در مراحل اولیه با برخی آموزش‌ها به فرد توصیه می‌کنیم هر ۳،۴ ساعت یک بار حتی اگر هم حس ادرار ندارد به دست‌شویی برود و با تحریک قسمت‌های تحتانی شکم مثانه را تحریک به تخلیه کند. البته برخی داروها نیز تجویز می‌شود که به مثانه کمک می‌کند تخلیه انجام دهد. اما باز هم نکته‌ای که باید مدام به خود یادآوری کنید کنترل مرتب قند خون است، چراکه هم در پیشگیری و هم در درمان بسیار موثر واقع می‌شود. شما با این اقدام حتی می‌توانید به بدن‌تان کمک کنید که از عوارض تدریجی دیابت رها شود.

احتباس ادرار و نگه داشتن طولانی‌مدت آن و سرطان مثانه

احتباس ادراری در بحث سرطان مثانه تاثیری ندارد مگر در کسانی که عفونت مستمر ادراری دارند که سبب تحریک دایمی مثانه می‌شود. اما نگه داشتن طولانی مدت ادرار در هر دو جنس مضر بوده و می‌تواند به تدریج آستانه حس مثانه را کم کند و از طرفی موجب افزایش ظرفیت مثانه شود. در چنین شرایطی تخلیه کامل مثانه صورت نمی‌گیرد و ادرار باقی‌مانده در مثانه سبب ایجاد عفونت یا سنگ می‌شود.

منبع: درمان بیماری کلیه

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: