هیپوسپادیازیس :

شایعترین ناهنجاری آلت تناسلی می باشد . شیوع آن در جنس مذکر ۱ تا ۳ مورد از هر ۱۰۰۰ موالید زنده است .

احتمال این حالت در خویشاوندان کودکان مبتلا بیش از افراد عادی است .

پاتوفیزیولوژی:

هیپوسپادیازیس یک ناهنجاری خفیف تا شدید بوده که مجرای معیوب ، در نزدیکی مجرای طبیعی یا به طور متغیر در سطح شکمی آلت واقع شده است . با این معنی که ممکن است دقیقاً در سمت خلفی حشفه ، در تنه آلت یا در پرینه باشد . انحراف مادرزادی آلت بصورت همزمان ممکن است وجود داشته باشد که به سبب یک نوار فیبری است که از پوست بیضه به آلت کشیده شده و سبب انحنای آلت می شود.

بررسی هیپوسپادیازیس :

هیپوسپادیازیس غالباً در زمان تولد مشخص است ، پرستار در اتاق نوزادان ، ویژگی دفع ادرار را رویت می نماید و افراد مبتلا را شناسایی می کند ، علاوه بر ظاهر آلت که می تواند منجر به اختلال عاطفی شود، افراد مبتلا دارای ۲ مسئله دیگر هستند.

مسئله اول : عدم توانایی بیمار در دفع ادرار است که حالت ایستاده بخود می دهد لذا برای انجام این کار باید حالت نشسته داشته باشد .

مسئله دوم : وجود انحنای آلت است که اگر شدید باشد در جریان نعوظ واضح تر شده است و مقاربت را با اشکال مواجه می سازد . تنگی مجرا ، عفونت ادراری ، هیدرونفرمز از دیگر عوارض شایع مربوط به هیپوسپادیازیس درمان نشده است.

 درمان اجرایی هیپوسپادیازیس :

۱- ایجاد مجرای طبیعی برای امکان خروج مناسب ادرار .

۲- بهبود وضعیت ظاهری دستگاه تناسلی جهت انجام فعالیت های فیزیولوژیک .

۳- کودکان مبتلا به این ناهنجاری تا زمان ترمیم آن نباید ختنه شوند و زمان مناسب برای جراحی ۱۸-۶ ماهگی یعنی پیش از تکامل حس تناسلی می باشد.

بررسی درباره وضعیت کلیه ها ، پرسش از والدین درباره ابتلای کودک به عفونت ادراری ، وضعیت دفع ادرار ، چکه چکه ادرار کردن ، سابقه ناهنجاری های ادراری تناسلی در خانواده جزء بررسی های ضروری است .

تدابیر پرستاری هیپوسپادیازیس:

چنانچه هیپوسپادیازیس خیلی خفیف باشد نیازی به درمان آن نیست ، چنانچه هیپوسپادیازیس شدید باشد پیش از رفتن به مدرسه باید درمان انجام گیرد. جراحی معمولاً تا ۳ سالگی بایستی انجام گیرد. زیرا آلت به اندازه کافی رشد کرده است .

مراقبت های پرستاری پس از جراحی هیپوسپادیازیس:

۱- شامل آمادگی والدین و کودک برای نوع عمل جراحی مورد لزوم است .

۲- والدین را تشویق کنید که اسباب بازی مورد علاقه کودک را برای کاهش اضطراب فراهم سازند.

۳- والدین باید انواع فعالیت های سرگرم کننده را برای کودک فراهم سازند.

۴- به والدین توصیه می شود که مایعات فراوان به کودک داده شود . مصرف زیاد مایع علاوه بر تأمین مایعات به دلیل جریان آزاد ادرار است .

۵- به والدین آموزش دهیم که حرارت کودک را کنترل کرده و ادرار را از نظر تیرگی و بوی نامطبوع ادرار مورد بررسی قرار دهند ، هرگونه علامت از عفونت سیستم ادراری باید بلافاصله گزارش شود .

۶- بیمار چند روز اول باید استراحت مطلق باشد .

۷- بهتر است کودک ار لباس های گشاد و آزاد استفاده کند.

۸- استفاده از اسباب بازی های نوک تیز ، سنگین ، شنا ، فعالیت های خشن تا مدتی بعد از عمل جراحی باید محدود شود.

۹- جهت کاهش ادم ، از پانسمان فشاری استفاده می شود که تقریباً پس از ۴ روز برداشته می شود.

۱۰-کودک باید داروی ضد درد را طبق دستور دریافت نماید ، حتی زمانی که درد ندارد ، زیرا مسکن می تواند اسپاسم مثانه را کاهش دهد.

۱۱-والدین قبل از ترخیص باید در جریان مراقبت از سوند یا استنت قرار گیرند.

 منبع: خیریه عاشورا

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک