post_image

واریکوسلکتومی و پارامترهای اسپرم

یکی از عوامل ایجاد کننده ناباروری در مردان بیماری واریکوسل است که اثرات منفی بر روی پارامترهای اسپرم باقی می گذارد. با انجام واریکوسلکتومی که یکی از روشهای موثر برای درمان آن می باشد، بهبود قابل توجهی در پارامترهای اسپرم بوجود خواهد آمد. هدف این مطالعه بررسی پارامترهای اسپرم قبل و بعد از واریکوسلکتومی و میزان ایجاد باروری می باشد.
مواد و روشها: این مطالعه به روش مداخله ای بر روی ۱۱۸ زوج ناباروری که با علت مردانه و داشتن بیماری واریکوسل طی سالهای ۸۳-۸۲ به مرکز ناباروری حضرت فاطمه الزهرا (س) دانشگاه علوم پزشکی بابل، مراجعه کرده بودند انجام گرفت و پارامترهای اسپرم قبل و بعد از واریکوسلکتومی و نتیجه حاملگی با یکدیگر مقایسه شد.
یافته ها: نوع واریکوسل در ۷۲ نفر (۶۱%) یک طرفه و در ۴۶ نفر (۳۹%) دو طرفه بود. میانگین (± انحراف معیار) تعداد اسپرم از ۴۲٫۳±۲۶٫۹ میلیون قبل از عمل به ۴۸٫۴±۲۷٫۱ میلیون بعد از عمل رسید. همچنین متوسط حرکت اسپرم (± انحراف معیار) از ۵۰٫۸±۱۸ درصد به ۵۴٫۸±۱۷٫۹ درصد و Round Cells از ۱٫۹±۴٫۷ به ۰٫۶±۳٫۳ درصد رسید که این روند در هر سه حالت معنی دار بوده است (P<0.007). میانگین مورفولوژی طبیعی اسپرمها نیز بعد از عمل افزایش نشان داد ولی معنی دار نبود. میزان حاملگی، بعد از واریکوسلکتومی در ۴۲% افراد دیده شد که با احتساب تعدادی از افراد که از روشهای مختلف ART کمک گرفته بودند تا ۴۸٫۳% افزایش نشان داد.
نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که واریکوسلکتومی باعث افزایش پارامترهای اسپرم شده و همچنین با افزایش میزان مورفولوژی طبیعی اسپرم، باروری، تقریبا در نیمی از افرادی که تحت این عمل قرار گرفته اند، ایجاد گردید.

تاثیر عمل واریکوسلکتومی بر نتایج اسپرموگرام

چکیده:
این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهدداری است که با هدف بررسی تاثیر عمل واریکوسلکتومی بر اسپرموگرام بیماران مبتلا به واریکوسل تحت بالینی در فاصله سال های ۱۳۷۵ الی ۱۳۷۸ انجام شد. در این بررسی ۱۴۲ بیمار مبتلا به واریکوسل (۶۳ بیمار با تشخیص واریکوسل تحت بالینی بر اساس سونوگرافی ترانس اسکروتال به عنوان گروه مطالعه و ۷۹ بیمار با تشخیص واریکوسل بر اساس معاینات بالینی به عنوان گروه شاهد) با میانگین سنی ۴٫۳±۲۸٫۱ سال با رضایت شخصی وارد مطالعه شدند. ابتدا از هر بیمار دو نمونه اسپرموگرام به فاصله حداقل دو هفته تهیه گردید و سپس بیماران تحت عمل واریکوسلکتومی خلف صفاقی (High Ligation ورید اسپرماتیک داخلی) قرار گرفتند و در فاصله ۳ و ۶ ماه بعد از عمل، دو نمونه اسپرموگرام مجدد از این بیماران تهیه و نتایج پارامترهای اسپرموگرام قبل و بعد از عمل مقایسه شدند. در این مطالعه در حالی که عمل واریکوسلکتومی در گروه بالینی موجب بهبودی با اهمیتی در پارامترهای اسپرموگرام (به خصوص در پارامترهای تعداد و تحرک) شد، در گروه تحت بالینی چندان تغییری در کیفیت اسپرموگرام بعد از عمل بوجود نیاورد و بین پارامترهای تعداد اسپرم، تحرک و درصد مورفولوژی طبیعی آن قبل و بعد از عمل تفاوت معنی داری وجود نداشت. از دیگر نتایج حاصل در این مطالعه وجود اختلاف در سمت ابتلاء بود به طوری که در گروه تحت بالینی ابتلاء دو طرفه و سمت راست واریکوسل نسبت به بیماران گروه بالینی بیشتر بود و همچنین سابقه ناباروری ثانویه در گروه تحت بالینی نسبت به گروه بالینی بیشتر گزارش گردید. با توجه به تاثیر ضعیف حاصل از عمل واریکوسل تحت بالینی در این مطالعه و اختلاف بالینی قابل توجه بیماران گروه واریکوسل تحت بالینی با گروه بالینی (تفاوت قابل توجه سمت ابتلاء، سابقه باروری قبلی و تفاوت کیفیت اسپرموگرام قبل از عمل) در انتخاب درمان، نیاز به تامل بیشتری احساس می شود و عمل جراحی در این دسته از بیماران بطور عجولانه به عنوان انتخاب اول ضروری به نظر نمی رسد و توصیه می شود که قبل از تصمیم گیری به عمل جراحی در آنان عوامل دیگر اختلالات اسپرموگرام و ناباروری نظیر اختلالات هورمونی، ناهنجاری های مجاری تناسلی درونی و اختلالات ایمونولوژیک بیشتر بررسی شود.

منبع : magiran و kmusjournal

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک