پیشگیری از عفونت ادراری

برای پیشگیری از عود عفونت های دستگاه ادراری نوشیدن ۶ تا ۸لیوان اب در شبانه روز، خوردن آب زغال اخته یا ویتامینc ( که هردو، اسید ادرار را افزایش می دهند و در نتیجه باکتری نخواهد توانست رشد کند)؛ نگه داشتن طولانی ادرار، ادرار کردن بعد از نزدیکی، شستشو از جلو بهعقب بعد از اجابت مزاج، پوشیدن لباس زیر نخی و آزاد، عدم استفاده از دیافراگم یا اسپرم کُش برای جلو گیری از بارداری در خانم ها توصیه می شود.

مطالعه جدیدی در دانشگاه مک‌گیل روی ۴۰۰ کودک پسر باز هم بر اهمیت ختنه برای پیشگیری از عفونت ادراری تاکید می‌کند.

در این مطالعه ۴۰ کودک ختنه‌نشده ولی با نوک مجرای ادرار کاملا قابل رویت، ۲۶۹ کودک ختنه‌نشده دارای مجرای غیر قابل رویت یا به سختی قابل رویت، و ۸۴ کودک ختنه‌شده با هم مقایسه شدند و مشخص گردید که حتی کاملا قابل رویت بودن مجرای ادرار نیز بر خلاف ختنه نمی‌تواند از بروز عفونت ادراری پیشگیری کند.

برای پیشگیری از عفونت های ادراری، می‌توانید از دم کردنی ها هم کمک بگیرید. این ترکیب را تهیه کنید: بذر چمن، بوسرُل (نوعی درخت که در آلپ می‌روید)، علف جارو و برگ های مورد را مخلوط کرده و بجوشانید (حدود ۱۵ گرم از این گیاهان در یک لیتر آب). هر روز هر مقدار که تمایل دارید بنوشید.
در هر صورت، اگر زیاد دچار عفونت های ادراری می‌شوید، به مقدار زیاد و به طور مرتب مایعات بنوشید. با این کار، هم ادرارتان رقیق تر و هم خروجش سریع تر خواهد شد، به این ترتیب احتمال بروز عفونت های باکتریایی کمتر می‌شود.

قبل از تماس جنسى به حمام بروید.
این کار به خارج شدن باکترى هایى که ممکن است در واژن باشند، کمک مى کند؛ در غیر این صورت، ممکن است باکترى ها به علت نزدیکى جنسى به داخل مثانه رانده شوند.
بعد از تماس جنسى به حمام بروید.
آلت تناسلى مرد، باکترى هاى موجود در واژن را به طرف سوراخ ادرارى و سپس مثانه مى راند.
البته تخلیه ى مؤثر، مثانه را کاملا مى شوید. هیچ شکى نیست که UTI در زنانى که از نظر جنسى فعالند، بیشتر است، اما این به علت مراقب نبودن، بعد از تماس جنسى است، یعنى ادرار کردن مى تواند به راحتى باکترى ها را بشوید.
ثابت شده است که دیافراگم، عامل اصلى کمک کننده در افرادى است که دچار عفونت هاى مکرر و مزمن مثانه مى شوند. احتمالا دو مکانیسم در ایجاد این حالت، دخالت دارند: باکترى ها روى دیافراگم که در عمق واژن قرار دارد، جمع مى شوند و همچنین دیافراگم مانع تخلیه کامل مثانه مى باشد.
از نوار بهداشتى به جاى تامپون استفاده کنید. هیچ کس نمى داند که چرا بعضى از زنان به عفونت هاى مکرر، دچار مى شوند؛ اما مسایل مربوط به واژن مانند میزان فعالیت جنسى، کاربرد دیافراگم و استفاده از تامپون )پنبه اى که داخل واژن مى گذارند( در ایجاد آن، نقش دارند.
بهداشت کافى را تمرین کنید. منظور از رعایت بهداشت کافى پوشیدن لباس هاى زیر پنبه اى است که شما را خشک نگه مى دارد؛ پرهیز از پوشیدن شلوارهاى تنگ که تهویه را مشکل مى کند و در یک کلام، تمیز نگه داشتن است.
اگر نمى توانید حمام بروید تا باکترى ها را از ناحیه پرى نئال )بین واژن و مخرج( تمیز کنید، به طور حتم، در معرض خطر عفونت مجدد قرار خواهید گرفت. اما افراط هم مى تواند به اندازه ى تفریط زیان آور باشد. شستشو مى تواند به طور ثابت، باکترى ها را وارد واژن و باکترى هاى غیر عفونى را با باکترى هاى عفونت زاى E.COLI )اى کولاى( جایگزین کند و باعث عفونت هاى مجارى ادرارى شبیه UTI شود. مصرف صابون هاى ضد باکتریال قوى مى تواند همین کار را بکند. یعنى تغییر فلور نرمال واژن )یعنى باکتریهایى که بدون خطر در واژن حضور دارند( کافى است تا فرد به عفونت حساسیت پیدا کند.

درمان عفونت های ادراری

عفونت های ادراری می توانند دردناک باشند و شما را اذیت کنند. برای کاهش درد، تا زمان اثر کردن دارو و از بین رفتن عفونت، با انجام کارهای زیر می توانید به خودتان کمک کنید:
-زیاد آب بنوشید و از نوشیدنی هایی که مثانه را تحریک می کنند. بپرهیزید. قهوه، الکل، مرکبات و کافئین می باشند، از این جمله هستند که مثانه را تحریک کرده و موجب تکرر ادرار یا نیاز فوری به دفع ادرار می شوند.
-یک حوله گرم(نه داغ)روی شکم تان بگذارید تا فشار و ناراحتی آن کاهش یابد
پس از ادرار یا مدفوع کردن آن ناحیه را از جلو به عقب بشویید.
-بلافاصله پس از رابطه جنسی ادرار کنید و یک لیوان آب بنوشید.

پس از درمان صحیح عفونت های دستگاه ادراری، به ندرت مشکل خاصی پیش می آید ؛ ولی اگر سراغ درمان نروید، تنها از علائم بیماری عذاب نمی کشید، بلکه این عفونت ممکن است موجب عفونت مزمن کلیه ها شود و کلیه های شما را برای همیشه از کار بیندازد. نوجوانان هم در معرض ابتلا به این عارضه هستند. اگر همزمان با ابتلا به این عفونت حامله هم باشید، خطر تولد نوزادی کمتر از وزن طبیعی یا نوزاد نارس افزایش خواهد یافت.
پس این علائم را جدی بگیرید و مراقب خودتان باشید.

در بحث درمان، هدف ما از بین بردن میکروب درون سیستم ادراری است که با تجویز آنتی‌بیوتیک مناسب و کافی صورت می‌پذیرد ولی برای ریشه‌کن کردن و جلوگیری از عود عفونت در صورت وجود بیماری زمینه‌ای یا ناهنجاری‌های مادرزادی سیستم ادراری که باعث افزایش شیوع و عود عفونت می‌شود، باید پس از تشخیص این عوامل، با درمان طبی یا جراحی اقدام به حذف و درمان بیماری‌های مساعدکننده و زمینه‌ساز عفونت کرد. البته طول درمان برحسب سن، جنس و محل عفونت در افراد متفاوت است.

منبع:  متخصص عفونت ادراری

دکتر محسن وریانی، متخصص ارولوژی
آدرس: تهران، میدان توحید، ابتدای ستارخان، نبش کوثر یک




Tagged with: