وازکتومی و سرطان پروستات

 

مزایای عمل وازکتومی

اثر بخشی بالا

نیاز نداشتن به بیهوشی

دائمی بودن

نداشتن اثر منفی بر قدرت مردانگی، میل جنسی و صفت های ثانویه مردانه مانند موهای صورت، صدا و اندام مردانه.

عدم نیاز به یادآوری و مراجعه مکرر

نداشتن عارضه برای سلامتی

تاثیر نداشتن بر حجم و ظاهر مایع منی و کیفیت تماس جنسی

عدم تداخل با تماس جنسی

افزایش لذت جنسی

اثربخشی بیشتر، نیاز کمتر به مراقبتهای قبل و پس از عمل و … در مقایسه با بستن لوله های رحمی

سرطان پروستات

انجمن ملی سلامتي کودک و تکوین انسان NICHD، همایشی را به‌طور مشترک با مرکز ملی سرطان (NCI) و انجمن ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی، در جهت شفاف‌سازی شواهد موجود دربارۀ ارتباط وازکتومی با سرطان پروستات، برگزار کردند. دانشمندان، به‌دقت، کلیۀ اطلاعات موجود تا آن زمان را، از جمله نتایج مطالعاتی منتشر شده و منتشر نشده، بررسی کردند.

آنها نشان دادند که نتایج تحقیق دربارۀ ارتباط وازکتومی با سرطان پروستات به‌طور واضح مشخص نيست. علاوه براین، دانشمندان نتوانسته‌اند توضیح زیستی مجاب‌‌کننده‌ای در مورد ارتباط وازکتومی با خطر افزایش سرطان پروستات پیدا کنند. براساس این یافته‌ها، هیئت متخصصان نتیجه گرفتند حتی اگر وازکتومی خطر گسترش سرطان پروستات را افزایش دهد، این افزایش خطر، نسبتاً اندک است.

محققان بررسی امکان ارتباط وازکتومی با سرطان پروستات را ادامه می‌دهند. بيش‌تر بررسی‌هایی که تاکنون انجام شده‌اند، نتیجه‌گیری‌های صورت گرفته در همایش1993 NICHD را تأیید کرده‌اند. اگرچه تعداد کمی از مطالعات، ارتباط وازکتومی با سرطان پروستات را گزارش کرده‌اند، احتمال دارد که عوامل دیگری مثل احتمال (رخ دادن اتفاقی)، مسئول ارتباط پیشنهاد شده در این مطالعات باشد.

اگر چه مطالعاتی برای کشف ارتباط بین سرطان پروستات و وازکتومی انجام شده اما تاکنون آنچه به وضوح در دست داریم نشاندهنده افزایش احتمال ابتلا به سرطان پروستات پس از وازکتومی نیست.

اگر شما در مورد ابتلا به این نوع سرطان مظنون هستید می توانید درباره علائم خود با پزشکتان مشورت کنید و در صورت لزوم آزمایشات لازم را انجام دهید. اگر شما مردی بالاتر از 50 سال سن باشید و یا در بستگان نزدیکتان سابقه ابتلا به این نوع سرطان وجود دارد از شانس بیشتری برای ابتلا برخوردارید و باید آزمونهای غربالگر را جداً پیگیری کنید.

سرطان پروستات اغلب در مراحل اولیه با علامت خاصی همراه نیست. با این حال ، اگر شما علائم زیر را در خود می بینید بهتر است آنرا با پزشکتان در میان بگذارید:

–          درد مبهم در زیر لگن

–          درد در هنگام دفع ادرار و سختی در شروع ادرار کردن

–          ضعیف شدن جریان ادرار و منقطع ادرار کردن

–          احساس عدم دفع کامل ادرار و تخلیه کامل مثانه

–          تکرر ادرار شبانه

–          وجود خون در ادرار

–          دفع مایع منی با درد

–          کاهش اشتها و وزن

–          درد استخوانی پایدار

منبع:پزشکی  مشاوره