[sbu_post_image]
علل سنگ کلیه
-دفع مقادیر بیش از حد کلسیم از ادرار در اثر اختلال غده پاراتیرویید ـ که تنظیم متابولیسم کلسیم را به عهده دارد ـ یا در اثر مصرف بیش از حد کلسیم و ویتامین ـ د
-نقرس (در مورد سنگ های اسیداوریکی )
-انسداد ادراری به هر دلیل
-کاهش حجم ادار ناشی از بی آبی یا آب وهوای گرم و خشک نیز از علل ایجاد سنگ کلیه است.
-رژیم غذایی نامتناسب (مصرف بیش از حد کلسیم )
-سابقه خانوادگی سنگ کلیه
-پرکاری پاراتیرویید نیز از دیگر علل ایجاد سنگ کلیه است.
-در بستر افتادن طولانی مدت به هر دلیل
-سوء مصرف الکل
به بیماران مبتلا به سنگ کلیه یا افرادی که کلیه سنگ ساز دارند – یعنی کلیه شان یک یا چند سنگ ساخته است – با توجه به عملکرد کلیه و لزوم سلامت این عضو، گرفتن روزه توصیه نمی شود، زیرا این مساله می تواند اختلال عملکرد این عضو را بیشتر کند.
اگر کلیه بیمار سابقه یکبار سنگ سازی را داشته، اما در چند سال بعد از آن تکرار نشده باشد و دفع غیر طبیعی موادی مانند کلسیم در ادرار هم نداشته باشد، در زمینه گرفتن روزه منع پزشکی نداشته و می توانند روزه بگیرند.
بیمارانی که مبتلا به سنگ مثانه هستند، می توانند با رعایت نکاتی مانند مصرف مناسب مایعات در سحر یا از زمان افطار تا هنگام خواب، روزه بگیرند.
تمام بیماران برای روزه داری باید با پزشک معالج خود مشورت کنند.
با توجه به اینکه در ماه مبارک رمضان، افراد در معرض کم آبی شدید قرار گرفته و مواد زائد با غلظت بالا در ادرارشان دفع میشود، بنابراین در این ماه برای پیشگیری از تشکیل سنگهای کلیه و سیستم ادراری، باید مبادرت به مصرف مایعات بیشتری در سحر و افطار نمایند. همچنین، افرادی که تشکیل سنگهای ادراری در آنها فعال بوده و بیش از دو سنگ ادراری ظرف مدت 6 ماه داشتهاند و یا هم اکنون دارای سنگ ادراری هستند، بهتر است موارد احتیاط را در زمینه مصرف مایعات رعایت نمایند. اما روزهدارانی که فقط یک نوبت سنگ ادراری درمان شده داشتهاند، به شرط مصرف آب فراوان بین افطار تا سحر می توانند روزه بگیرند.
افرادی که تشکیل سنگهای ادراری در آنها فعال بوده و بیش از دو سنگ ادراری ظرف مدت 6 ماه دارند یا هم اکنون دارای سنگ ادراری هستند، بهتر است در مورد روزه گرفتن احتیاط کنند
هرچند که طبق گزارشهای علمی، نوشیدن فراوان آب به مدت 5 سال، آمار ایجاد مجدد سنگ کلیه را در افرادی که سابقه آن را داشتهاند، کاهش میدهد، اما این نکته به این معنی نیست که اگر افراد هنگام روزهداری، از نوشیدن آب تا چند ساعت در روز محروم شوند، مشکل خاصی برای آنها ایجاد میشودبه عبارت دیگر، مدت زمان روزهداری آنقدر نیست که بتواند کم آبی جدی ایجاد کند. به همین علت نخوردن آب در هنگام روزهداری، احتمال ایجاد سنگ کلیه را افزایش نمیدهد
جنس سنگ کلیه
شايع ترين نوع سنگ کليه ، سنگ های کلسيمی هستند. شايد حدود 80 تا 85 درصد از انواع سنگ های کليوی سنگ های کلسيمی هستند. اين سنگ های کلسيمی هم عموما” به صورت نمک های کلسيم هستند. يعنی مثلا” اگزالات کلسيم يا فسفات کلسيم، بعد از سنگ های کلسيمی، سنگ های عفونی، اسيد اوريکی و ساير انواع سنگ ها شيوع دارند. ولی اکثر افرادی که گرفتار سنگ کليه می شوند، در واقع گرفتار سنگهای کلسيمی هستند.
اين کلسيم ممکن است ، بيش از حد از روده جذب شود. ما در طول روز حدود هزار ميلی گرم کلسيم مصرف می کنيم که از اين مقدار چيزی حدود يک سومش جذب می شود. اگر اين ميزان جذب به هر دليلی افزايش يابد، مثلا” ميزان کلسيمی که مصرف می کنيم، زياد باشد،می تواند باعث تشکيل سنگ شود. ممکن است، ميزان کلسيمی که از طريق کليه دفع می شود، به دليل يک بيماری افزايش يابد. البته اين بيماری ها عموما” بيماری های مربوط به استخوان و هورمون های مربوط به آن هستند. مثلا” در بيماری هيپرپاراتيروئيدی ، برداشت کلسيم از استخوان ها افزايش می يابد و می رود که از کليه دفع شود و تبعا” غلظتش در ادرار افزايش يافته و باعث تشکيل سنگ می شود. در بعضی از موارد هم کلسيمی که به کليه می رسد زياد نيست ولی خود کليه به دليل مشکلی که دارد، بيش از حد کلسيم را دفع می کند. ماجرا از اين قرار است: حدود 95 درصد کلسيمی که در ابتدای واحدهای کليوی وارد ادرار می شود، دوباره در کليه باز جذب می شود. اگر کليه ای نتواند اين 95درصد کلسيم را باز جذب کند، مسلما” غلظت کلسيم ادرار بالا می رود و زمينه ساز تشکيل سنگ می شود.
منبع : متخصص سنگ کلیه
