۲ دقیقه

عوارض‌ ‌دياليز صفاقي

آنچه می خوانید...

[sbu_post_image]

عوارض‌ ‌دياليز صفاقي به دو دسته عمده تقسيم مي‌شوند :
1- عوارض عفوني
2- عوارض‌ ‌غيرعفوني‌

عوارض عفوني دیالیز صفاقی

عوارض عفوني خود به دو دسته تقسيم مي‌شوند‌:
1- پريتونيت‌
2- عفونت محل خروج كاتتر‌ (Exit site) و تونل‌
پريتونيت: به ورم صفاق  گفته مي شود  كه در‌ ‌اثر عفونت ايجاد مي‌شود. اين مشكل مهم‌ترين عامل در محدوديت استفاده از دياليز صفاقي‌ ‌و سوق دادن بيماران به همودياليز محسوب مي‌شود و ميكروب‌ها اغلب از خارج و از محل‌ ‌اتصالات وارد صفاق مي‌شوند. دو علامت مهم آن درد شكم و مايع خروجي كدر است‌.
همچنين تب (درجه حرارت بالا 37.5) در %53 بيماران و تهوع و استفراغ در %31 يا يك‌سوم بيماران ديده مي‌شود. در موارد شديد عفونت، خروج لوله ضرورت پيدا مي‌كند‌.

عوارض غیر عفوني دیالیز صفاقی

اين عوارض‌ ‌مرتبط با فرايند دياليز صفاقي است‌.
الف- از دست دادن پروتئين (آلبومين) خون‌: ‌اين پروتئين از خلال غشاء صفاق از خون به داخل مايع دياليز وارد مي‌شود. هربار كه‌ ‌عمل تخليه انجام مي‌شود مقدار كمي پروتئين خون همراه مايع دياليز از دست مي‌رود‌. ‌هنگام ابتلاء به التهاب صفاق (پريتونيت)، ميزان پروتئين بيشتري از دست مي‌رود‌.
ب- سوخت و ساز غيرطبيعي چربي: سطح كلسترول (چربي) خون بيماران تحت درمان با‌   CAPD در مقايسه با بيماران همودياليزي بالاتر است و علت آن جذب گلوكز (قند) از مايع دياليز است.
استفاده از رژيم غذائي، كاهش وزن، ورزش، محدوديت مصرف الكل و‌ ‌مصرف داروهاي پائين‌آورنده چربي با نظر پزشك توصيه مي‌شود .
ج- عوارض ناشي از‌ ‌افزايش فشار داخل شكمي: وجود يك حجم مايع دياليز در حفره صفاق باعث افزايش فشار‌ ‌داخل شكمي مي‌شود كه اين فشار هنگام ورزش و سرفه بيشتر نيز مي‌شود. اين وضعيت‌ ‌مي‌تواند احتمال ايجاد فتق، نشت مايع از محل خروج كاتتر (لوله) را افزايش دهد و‌ ‌باعث درد شانه و پشت و كم‌اشتهايي شود. درمان فتق، جراحي است. براي نشت مايع بايد‌ ‌براي مدت كوتاهي دياليز صفاقي را قطع كرد تا بافت‌هاي اطراف محل خروج كاتتر ترميم‌ ‌شوند. همچنين مي‌توان براي كاهش فشار شكم از وضعيت خوابيده به پشت درهنگام دياليز‌ ‌استفاده كرد‌.
د- مشكل در تخليه: علت آن: 1) گير يا پيچ‌خوردگي در مسير لوله‌ها 2)يبوست 3) وجود لخته يا فيبرين در مسير لوله

منبع: پزشکی بالینی

دکتر محسن وریانی

دکتر محسن وریانی متولد سال ۱۳۵۴ از منطقه چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران است. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در محل تولد سپری کردند. در سال 1373 با قبولی در رشته پزشکی وارد دانشگاه شهید بهشتی شدند. پس از اخذ مدرک دکترای عمومی و شرکت در امتحان تخصص در سال 1384 موفق به قبولی در رشته تخصصی جراحی کلیه و مجاری ادراری دانشگاه علوم پزشکی تهران گردید.