غذا و بیماری کلیه،تشخیص نارسایی کلیه

[sbu_post_image]

غذا و بیماری کلیه

کاهش مصرف میوه و سبزیجات، دریافت بیش از حد پتاسیم، مصرف موادغذایی‌ای که باعث افزایش فشارخون می‌شود، استفاده بیش‌ازحد کود در فرآیند تهیه میوه و سبزیجات، مسمومیت‌های تغذیه‌ای و سموم مورد استفاده در دفع آفات، زمینه ابتلا به نارسایی کلیوی را فراهم می‌کند.
درواقع عدم پاکسازی کامل سموم مورداستفاده در دفع آفات گیاهی یا نگهداری موادغذایی مانند گندم باعث ابتلا به این بیماری می‌شود. سیر روند این بیماری به‌گونه‌ای است که با گذشت زمان بیماری نمایان می‌شود. نتایج تحقیقات نشان می‌دهد استفاده از ظروف آلومینیومی هم که باعث ترکیب آلومینیوم با موادغذایی داخل آن می‌شود در ابتلا به نارسایی کلیوی موثر است. مصرف خودسرانه داروها به خصوص مسکن و آنتی‌بیوتیک‌ها و برخی از داروها بدون نسخه پزشک در وهله اول به کبد و سپس به کلیه آسیب می‌رساند. توصیه می‌شود افراد مبتلا به فشارخون رژیمی کم‌نمک بگیرند و به اندازه کافی مایعات بنوشند. مصرف پروتئین را هم کاهش بدهند. دریافت موادغذایی پرپروتئین باعث افزایش کارکرد کلیه و تشدید بیماری می‌شود. از زیاده‌روی در مصرف گروه موادغذایی چرب و چربی‌ها و گوشت پرهیز کنند. بهتر است بدانید محافظت از کلیه در سلامت قلب هم موثر است. اگر دیابت دارید از کلیه‌هایتان مراقبت کنید و وزن خود را کاهش دهید. بیماران کلیوی باید از سبزی‌ها و میوه‌های کم‌پتاسیم مانند سیب، نارنگی، لیمو، گریپ‌فروت، گیلاس، توت‌فرنگی، هلو، آناناس، هندوانه، تمشک و زغال‌اخته استفاده کنند. موز، خرما، کیوی، گلابی، آلو، شلیل، زردآلو، طالبی و خربزه دارای پتاسیم بالا هستند. موز میوه‌ای است که قند و پتاسیم بالایی دارد و در بیماران مبتلا به دیابت و کلیوی منع مصرف دارد. کدو حلوایی هم جزو سبزی‌ها به حساب می‌آید که هم نشاسته بالا (مضر برای دیابتیک) و هم پتاسیم بالایی دارد (مضر برای کلیوی). خیار، کاهو، گل‌‌ کلم، پیاز، فلفل، کدو، بادمجان و شلغم جزو سبزی‌های مطمئن هستند.

عفونت ادراري و سوسيس و کالباس

گاهي خبرهايي منتشر مي‌شود با اين مضمون که فلان ماده‌غذايي مثل سوسيس و کالباس (مثلا به دليل ادويه‌اي که دارند) مي‌توانند سبب ابتلا به عفونت‌هاي ادراري شوند يا بر شدت آن بيفزايند. در واقع، بايد گفت نوع تغذيه نمي‌تواند باعث بروز عفونت ادراري شود.
عفونت در شرايطي به وجود مي‌آيد که يک باکتري از بيرون وارد بدن شود. گاهي ممکن است تغذيه به شکلي باشد که مقاومت بدن را کاهش دهد. مثلا بر فرض، کاهش ميزان ويتامين A و C يا روي ممکن است سبب کاهش سطح مقاومت بدن شده و زمينه را براي مبتلا شدن به بيماري‌هاي عفوني هموار کند. بنابراين، خوردن غذا هرگز سبب بروز عفونت ادراري نمي‌شود؛ بلکه مي‌تواند با تضعيف سيستم دفاعي بدن، زمينه بروز عفونت‌هاي مختلف را فراهم آورد.

در حقيقت، مشکل اصلي سوسيس و کالباس، نوع مواد نگه‌دارنده‌اي است که به آنها افزوده شده تا طعم و رنگ طبيعي گوشت استفاده‌ شده حفظ شود. اين ماده نگه‌دارنده، نيترات است که مي‌تواند در صورتي که بيش از حد مجاز استفاده شود، سرطان‌زا باشد اما سبب بروز عفونت نمي‌شود. حتي اگر سوسيس و کالباس، آلوده به ميکروب هم باشد، مسبب بروز عفونت ادراري نيست، بلکه سبب بروز اسهال و مشکلات گوارشي مي‌شود.
از سوي ديگر، کمبود برخي ويتامين‌ها مي‌تواند سبب ضعيف شدن سيستم ايمني شده و زمينه را براي ابتلا به عفونت ادراري هموار کند؛ بنابراين، مصرف برخي ويتامين‌ها به هنگام اين بيماري مي‌تواند سبب تقويت هر چه بيشتر سيستم ايمني شود و به اين ترتيب، از شدت بيماري بکاهد.
يادتان باشد که انواع ميوه‌ها و سبزيجات تازه و رنگي منبع عالي ويتامين‌ها هستند و بهتر است در اين شرايط حداقل در ميان وعده‌ها بيشتر مصرف شوند.

آبسه کلیوی

آبسه کلیه زمانی ایجاد می‌شود که عامل میکروبی به همراه سلولهای التهابی بدن فرد و چرک حاصل از آنها ، تجمع پیدا کرده و توده‌ای را تشکیل می‌دهد که اطرافش پوشش خاصی دارد و این عفونت به بیرون راه ندارد. علایم آن مثل پیلونفریت حاد است و تشخیص قطعی با سی‌تی‌اسکن داده می‌شود.

درمان آبسه کلیوی

درمان آبسه کلیه در گام اول تزریق وریدی آنتی‌بیوتیک می‌باشد، در صورتیکه با درمان دارویی بهبودی حاصل نشود، تخلیه آبسه کلیه با سوزن زیر دید سونوگرافی انجام می‌شود.

تشخیص نارسایی کلیه

برگرداندن کلیه نارسا به وضعیت اولیه تقریبا ناممکن است اما اگر در مراحل اولیه شناسایی شود، می توان مانع از پیشرفت تخریب شد زیرا پزشک با یافتن عامل تخریبی و کنترل آن، اجازه از کارافتادگی کامل، دیالیزی شدن و در نهایت، لزوم پیوند کلیه به بیمار را می گیرد. مثلا دیابت یا فشارخون با دارو کنترل می شود و داروهای نگهدارنده برای کلیه تجویز می شود. رژیم غذایی این بیماران باید کم نمک و فعالیت های بدنی متعادلی داشته باشند تا از تخریب بیشتر جلوگیری شود.

حتی افراد سالم نیز با توجه به نظر پزشکشان گاهی باید آزمایش هایی انجام دهند ولی افراد در معرض خطر بهتر است هر ۶ تا ۱۲ ماه آزمایش های مربوط به سلامت کلیه را انجام دهند.

تا وقتی که عملکرد کلیه ها برای بدن کافی باشد، سعی می کنیم با دارو بیمار را در همان حالت نگه داریم اما وقتی عوارض غیرقابل کنترل شود، ۲ گزینه پیش روی ما قرار می گیرد؛ اولین گزینه دیالیز است تا بتوانیم خون را تصفیه کنیم. تعداد جلسه ها بستگی به شدت نارسایی دارد و از

۱ بار تا ۳ بار در هفته انجام می شود، اما دیالیز را نمی توانیم به مدت طولانی ادامه دهیم. امروزه، پیوند اعضا در درمان این بیماران جایگاه ویژه ای پیدا کرده است و ابداع داروهایی که از پس زدن عضو پیوندی ممانعت می کند نیز این نوع از درمان را آسان تر کرده است پس گزینه نهایی و برتر پیوند کلیه است.

منبع : متخصص اورولوژی تهران