درمان سيستيت مثانه،بیماری مثانه

 [sbu_post_image]

 

درمان سيستيت حاد مثانه

اين بيماران را مي توان با يکي از راهکارهاي زير درمان کرد:
-درمان پيشگيري که در اصطلاح پزشکي به آن «پروفيلاکسي»مي گويند؛ يعني بيمار به طور مداوم و هر روز مقدار کمي دارو بخورد تا عفونت دوباره عود نکند.
-بيمار پس از هر بار رابطه جنسي دارو بخورد.
-هر بار که بيمار دوباره علائم را پيدا کرد، خودش درمان را شروع کند.

داروهای عفونت‌ مثانه‌

آنتی‌هیستامین‌ها، آنتی‌کولینرژیک‌ها، داروهای‌ ضدالتهابی‌ غیراستروییدی‌، و داروهای‌ ضدافسردگی‌ همگی‌ موفقیت‌ محدودی‌ در کاهش‌ علایم‌ دارند.

داروی‌ پنتوزان‌ پلی‌ سولفات‌ سدیم‌ در تخفیف‌ علایم‌ بعضی‌ از خانم‌ها مؤثر بوده‌ است‌.

دی‌متیل‌ سولفوکساید یا سایر داروها را می‌توان‌ مستقیماً به‌ درون‌ مثانه‌ وارد کرد. *دی‌متیل‌ سولفوکساید به‌ مدت‌ 15 دقیقه‌ در مثانه‌ نگاه‌ داشته‌ و سپس‌ تخلیه‌ می‌شود. این‌ درمان‌ هر دو هفته‌ تکرار می‌شود، یا تا زمانی‌ که‌ علایم‌ تخفیف‌ یابند و سپس‌ برحسب‌ نیاز تکرار می‌شود. مصرف‌ دی‌متیل‌ سولفوکساید باعث‌ وجود آمدن‌ یک‌ بوی‌ شبیه‌ سیر در پوست‌ و تنفس‌ می‌شود که‌ تا 72 ساعت‌ ادامه‌ می‌یابد.

برای‌ این‌ بیماری‌ راه‌ درمانی‌ قطعاً مؤثر وجود ندارد. انتخاب‌های‌ درمانی‌ عبارتند از داروهای‌ خوراکی‌ مختلف‌، داروهایی‌ که‌ به‌ داخل‌ مثانه‌ وارد می‌شوند، کارهای‌ مخصوص‌ برای‌ اتساع‌ مثانه‌، تغییر در رژیم‌ غذایی‌، تمرینات‌ مخصوص‌ مثانه‌، و تحریک‌ الکتریکی‌ رشته‌های‌ عصب‌ از راه‌ پوست‌ انجام‌ مشاوره‌، بازخورد زیستی‌ (بیوفیدبک‌)، یا هیپنوتیسم‌ یا آرام‌سازی‌ توسط‌ خود فرد جهت‌ کمک‌ به‌ کنترل‌ استرس‌، عصبانیت‌، اضطراب‌ و گاهی‌، افسردگی‌ همراه‌ با اختلالات‌ درد مزمن‌ توصیه‌ می‌شود.

روش‌های‌ جراحی‌ به‌ ندرت‌ مورد استفاده‌ قرار می‌گیرند (تنها به‌ عنوان‌ حربه‌ آخر و هنگامی‌ که‌ سایر روش‌های‌ درمانی‌ شکست‌ خورده‌ باشند و برای‌ بهبود کیفیت‌ زندگی‌ پایین‌ فرد انجام‌ اقدامات‌ غیرمحافظه‌کارانه‌ جایز باشد).

آنتی‌بیوتیک‌ها برای‌ مبارزه‌ با عفونت‌

داروهای‌ ضداسپاسم‌ برای‌ تخفیف‌ درد

گاهی‌ استفاده‌ از ضد دردهای‌ ادراری‌ برای‌ تخفیف‌ درد

به‌ هنگام‌ درمان‌ و تا دو هفته‌ پس‌ از رفع‌ علایم‌ از نزدیکی‌ خودداری‌ کنید تا التهاب‌ کاملاً برطرف‌ شود

ديابت و بیماری مثانه

تنها با کنترل قند خون‌تان مي‌توانيد از پديد آمدن اين روند تخريبي و افتادن در اين چرخه معيوب پيشگيري کنيد.
وقتي که فردي به ديابت مبتلا مي‌شود به مرور زمان اين بيماري روي سيستم عصبي خودکار که به مثانه و مجاري ادرار عصب‌دهي مي‌کند و احساس پر شدن و يا تخليه ادرار را به وجود مي‌آورد، تاثير مي‌گذارد. براي همين فرد احساس ادرار کمتري مي‌کند، يعني با اينکه مثانه‌اش پر است اما براي تخليه ادرار نمي‌رود. حتي با گذشت زمان تخليه مثانه هم دچار مشکل مي‌شود و عضلات مثانه به خوبي نمي‌توانند منقبض شوند و ادرار را تخليه کنند. به همين دليل ادرار در مثانه باقي مي‌ماند. موضوع ناراحت‌کننده ديگري که در پي اين باقي ماندن ادرار در مثانه پيش مي‌آيد، بالا رفتن احتمال عفونت ادراري است.
افراد ديابتي (به خصوص آنها که کنترل مناسبي روي قند خون‌شان ندارند) بدون اينکه هيچ علامتي را گزارش کنند مبتلا به عفونت ادراري هستند، البته در بعضي از آنها نيز علامت‌هاي سوزش ادرار و تکرر ادرار و تب ديده مي‌شود. اتفاق ديگري که در اثر تخريب سيستم عصب‌رساني مثانه مي‌افتد آن است که به تدريج و در اثر باقي ماندن ادرار در مثانه، حجم آن زياد مي‌شود و نوعي بي‌اختياري ادرار ايجاد مي‌شود. مثانه آن قدر پر مي‌شود که به صورت سرريز، نشت ادرار دارد و اين در حالي است که فرد مشکلي را احساس نمي‌کند و مراجعه به پزشک ندارد.
حتما پس از مطالعه اين مطلب مي‌پرسيد حالا که داستان تخريب به اينجا رسيده است و يک فرد ديابتي قادر به تخليه کامل ادرار نيست چه بايد بکند؟ در مراحل اوليه با برخي آموزش‌ها به فرد توصيه مي‌کنيم هر 3،4 ساعت يک بار حتي اگر هم حس ادرار ندارد به دست‌شويي برود و با تحريک قسمت‌هاي تحتاني شکم مثانه را تحريک به تخليه کند. البته برخي داروها نيز تجويز مي‌شود که به مثانه کمک مي‌کند تخليه انجام دهد. اما باز هم نکته‌اي که بايد مدام به خود يادآوري کنيد کنترل مرتب قند خون است، چراکه هم در پيشگيري و هم در درمان بسيار موثر واقع مي‌شود. شما با اين اقدام حتي مي‌توانيد به بدن‌تان کمک کنيد که از عوارض تدريجي ديابت رها شود.

آمار شب ادراری

شیوع شب ادراری چقدر است؟ شیوع شب ادراری پیش از سن 5 تا 6 سالگی به حدی زیاد است که آن را بی اختیاری ادرار و شب ادراری نمی نامیم. میزان شیوع شب ادراری از سن 5 سالگی به صورت جدول زیر بیان شده است:

بنابراین مشاهده می شود که با رشد کودک به طور مشخصی از میزان شیوع شب ادراری کاسته می شود. طبق آمار معتبر از هر 100 کودک 6 ساله 22 نفر یک بار در ماه دچار شب ادراری می شوند ولی از هر 100 کودک 12 ساله تنها 10 نفر یک بار در ماه دچار این عارضه هستند.

شب ادراری در چه کودکانی شایع تر است؟ شب ادراری معمولاً در پسرها بیشتر از دخترها وجود دارد و در اولین کودک خانواده بیشتر دیده می شود. اگر کودکی دچا شب ادراری باشد در اکثر موارد (75 درصد موارد) می توان در فامیل و یا پدر و مادر وی مواردی از این مشکل را یافت. بنابراین نقش ارث در این بیماری مهم است. مسائل روحی روانی و استرس های عصبی نیز می تواند باعث شیوع بیشتر شب ادراری در بعضی خانواده ها شود. بی اختیاری ادراری در طی روز در دختران شایع تر از پسران است.

منبع : پزشک بی اختیاری ادرار تهران ، کتاب راهنمای پزشکی خانواده- بیماری های کلیه و مجاری ادرار

دکتر محسن وریانی

دکتر محسن وریانی متولد سال ۱۳۵۴ از منطقه چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران است. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در محل تولد سپری کردند. در سال 1373 با قبولی در رشته پزشکی وارد دانشگاه شهید بهشتی شدند. پس از اخذ مدرک دکترای عمومی و شرکت در امتحان تخصص در سال 1384 موفق به قبولی در رشته تخصصی جراحی کلیه و مجاری ادراری دانشگاه علوم پزشکی تهران گردید.

Call Now Buttonمشاوره و تماس
× مشاوره رایگان