[sbu_post_image]
سندرم نفروتیک
علت سندرم نفروتیک
سندروم نفروتیک اگز با منشأ خود کلیه و یا مادرزادی باشد نفروتیک اولیه٬ و اگر علتی دیگر در بدن وجود داشته باشد که کلیه را هم درگیر کند٬ نفروتیک ثانویه نام دارد.
نفروتیک اولیه: نفروتیک اولیه معمولاً در بحث بافتشناسی قرار میگیرد مانند نفروپاتی ساده که بیشتر در کودکان دیده میشود٬ گلومرواسکلروز کانونی و بالاخره نفروپاتی غشایی که از علتهای اصلی در سندروم نفروتیک بزرگسالان است. این تشخیص زمانی ارزش دارد که پس از غربالگری٬ مشخص گردد که نفروتیک ثانویه وجود ندارد.
نفروتیک ثانویه: نفروتیک ثانویه از نظر هیستولوژی(بافتشناسی) از همان الگوهای نفروتیک اولیه پیروی میکند اما دلیل ایجاد شدن آن٬ عامل دیگری خارج از محدوده گلومرال (کپسول بومن در کلیه) مثلاً هپاتیت بی٬ مرض قند٬ سرطان بدخیم و یا دارو است.
سندرم نفروتیک(به انگلیسی: Nephrotic syndrome) که با نام نفروز نیز شناخته میشود در پزشکی و اورولوژی٬ مجموعهٔ علائم و سمپتومهایی است که بخاطر آسیب به غشای پایه(باسال) گلومرولهای کلیه ایجاد می شود و کلیهها به مقدار زیادی٬ پروتئین دفع میکنند. کلیه سالم در هر شبانهروز، کمتر از ۳۰ میلیگرم پروتئین را از طریق ادرار دفع میکند، در حالیکه در سندرم نفروتیک این میزان به مقدار ۳ گرم در روز و یا بیشتر میرسد. دفع پروتئین در ادرار بویژه آلبومین منجر به هیپوآلبومینمی شده و در بیمار شاهد اِدِم(خیز) و هیپرلیپیدمی خواهیم بود.
در کلیهٔ دچار سندرم نفروتیک٬ بر روی پُدوسیتها(سلولهای دیواره گلومرولها) سوراخهای بزرگی به اندازهٔ پروتئین قرار دارند که منجر به پروتئینوری(دفع پروتئین در ادرار) میشوند هرچند بزرگی سوراخها برای عبور گلبولهای قرمز کافی نیست و در بیمار هماتوری(دفع خون در ادرار) نمیبینیم و همین نکته فرق نفروتیک و نفریتیک است. چراکه در سندرم نفریتیک علاوه بر دفع پروتئین٬ دفع خون از طریق ادرار وجود دارد.
علائم و نشانههای سندرم نفروتیک
خیز یا ادم در اطراف چشم و پاها(بهویژه صبحها)
پروتئینوری یا دفع پروتئین(بیشتر از ۳ گرم در شبانهروز) از طریق ادرار(بهویژه دفع آلبومین)
هیپرلیپیدمی و افزایش کلسترول در خون
آمنوره در زنان
۱۳. جمعشدن مایع در بدن، خصوصاً پف كردن چشمها و ورم مچ پا
نارسایی کلیه و دیابت
دیابت و فشارخون عامل 70 درصد از موارد نارسایی کلیه اند. کلیهها یک جفت عضو کوچک (تقریبا به اندازه یک دست مشت کرده) لوبیاییشکل هستند که در دو طرف مهرهها و در زیر دندههای تحتانی قرار گرفتهاند. این اعضا، محصولات فرعی متابولیسم و سموم را به صورت ادرار از بدن دفع میکنند و تعادل مایعات و املاح بدن را به عهده دارند. با وجود چنین اعضای مهمی در بدن، ما انواع غذاها، داروها، مواد افزودنی و مایعات اضافی را مصرف میکنیم و نگران تولید بیش از حد محصولات فرعی و زاید نیستیم، زیرا کلیههای سالم، مقادیر اضافی این مواد را در ادرار دفع میکنند. اما آیا میدانید رعایت نکردن چه مسایلی باعث میشود کلیه تخریب شود و از کار بیفتد؟
تغییر در تعداد دفعات ادرار یا حجم ادرار در شبانهروز، تغییر رنگ ادرار، ورم صورت یا ورم پاها و درد یا سوزش حین دفع ادرار میتواند از علایم ابتلا به بیماری کلیوی باشد.
اهمیت ندادن به این علایم، ممکن است به تخریب بخشی از بافت کلیه بینجامد. زمانی که قسمتی از کلیه از بین برود و از این واقعه مدت زمانی بگذرد، ممکن است دیگر ترمیم نشود. در حالی که اگر به سرعت متوجه عوامل خطرزا برای کلیه شویم، به احتمال زیاد میتوان از نارسایی برگشتناپذیر کلیه پیشگیری کرد. متاسفانه گاهی فرد هنگامی از بیماری کلیوی خود آگاه میشود که بخش زیادی از بافت کلیه از بین رفته است. در این موارد نکته بسیار مهم، اتخاذ تدابیر و اقدامهایی است که بافت باقیمانده کلیه را از آسیب حفظ کند. اگر این اقدامها به درستی انجام شوند، معمولا تا سالهای سال فرد میتواند با بخشی از کلیه که کار میکند، با سلامت به زندگی ادامه دهد. مهمترین این اقدامها، کنترل دقیق فشارخون تحت نظر پزشک است. اگر فردی دچار کمکاری کلیه است، در مصرف انواع داروها باید احتیاط زیادی به خرج دهد. ما از چنین بیمارانی میخواهیم هرگاه به پزشک مراجعه میکنند، یادآوری کنند دچار این مشکل هستند تا پزشک در تجویز داروها ملاحظات لازم را در نظر بگیرد. انجام تصویربرداری با ماده حاجب در چنین افرادی منع دارد و لازم است به این نکته نیز توجه شود.
غذا و بیماری کلیه
کاهش مصرف میوه و سبزیجات، دریافت بیش از حد پتاسیم، مصرف موادغذاییای که باعث افزایش فشارخون میشود، استفاده بیشازحد کود در فرآیند تهیه میوه و سبزیجات، مسمومیتهای تغذیهای و سموم مورد استفاده در دفع آفات، زمینه ابتلا به نارسایی کلیوی را فراهم میکند.
درواقع عدم پاکسازی کامل سموم مورداستفاده در دفع آفات گیاهی یا نگهداری موادغذایی مانند گندم باعث ابتلا به این بیماری میشود. سیر روند این بیماری بهگونهای است که با گذشت زمان بیماری نمایان میشود. نتایج تحقیقات نشان میدهد استفاده از ظروف آلومینیومی هم که باعث ترکیب آلومینیوم با موادغذایی داخل آن میشود در ابتلا به نارسایی کلیوی موثر است. مصرف خودسرانه داروها به خصوص مسکن و آنتیبیوتیکها و برخی از داروها بدون نسخه پزشک در وهله اول به کبد و سپس به کلیه آسیب میرساند. توصیه میشود افراد مبتلا به فشارخون رژیمی کمنمک بگیرند و به اندازه کافی مایعات بنوشند. مصرف پروتئین را هم کاهش بدهند. دریافت موادغذایی پرپروتئین باعث افزایش کارکرد کلیه و تشدید بیماری میشود. از زیادهروی در مصرف گروه موادغذایی چرب و چربیها و گوشت پرهیز کنند. بهتر است بدانید محافظت از کلیه در سلامت قلب هم موثر است. اگر دیابت دارید از کلیههایتان مراقبت کنید و وزن خود را کاهش دهید. بیماران کلیوی باید از سبزیها و میوههای کمپتاسیم مانند سیب، نارنگی، لیمو، گریپفروت، گیلاس، توتفرنگی، هلو، آناناس، هندوانه، تمشک و زغالاخته استفاده کنند. موز، خرما، کیوی، گلابی، آلو، شلیل، زردآلو، طالبی و خربزه دارای پتاسیم بالا هستند. موز میوهای است که قند و پتاسیم بالایی دارد و در بیماران مبتلا به دیابت و کلیوی منع مصرف دارد. کدو حلوایی هم جزو سبزیها به حساب میآید که هم نشاسته بالا (مضر برای دیابتیک) و هم پتاسیم بالایی دارد (مضر برای کلیوی). خیار، کاهو، گل کلم، پیاز، فلفل، کدو، بادمجان و شلغم جزو سبزیهای مطمئن هستند.
منبع :کتاب راهنمای پزشکی خانواده- بیماری های کلیه و مجاری ادرار، متخصص ارولوژی تهران
