بزرگ کردن آلت تناسلی (برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

کوچک شدن آلت تناسلی(برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

تحليل رفتن توده بيضه یا آتروفی بیضه

تحليل رفتن توده بيضه و ناباروري دو عارضه مهم از عوارض بيماري واريکوسل محسوب مي شود.
توده بيضه ازلوله هاي سازنده اسپرم تشکيل شده است.هنگامي که اين لوله ها در اثر عاملي مانند واريکوسل آسيب مي بينند، ممکن است بيضه ها نرم شوند و تحليل روند. روشن نيست که چه عاملي باعث تحليل رفتن بيضه ها مي شود اما اختلال در کارکرد دريچه هاي وريدها باعث تجمع خون در بيضه ها مي شود و افزايش فشار وريدها و قرار گيري در معرض سموم درون خون ممکن است باعث آسيب شود. دومین عاملی که احتمال ابتلا به سرطان بیضه را زیاد می کند، تحلیل رفتن بیضه به هر دلیل می باشد. یکی از علل شایع تحلیل رفتن بیضه، عفونت شدید بدنبال ابتلا به اریون است. اگر پسر بچه ای یا مردی مبتلا به اریون شود، به احتمال 30 درصد یک یا هر دو بیضه وی مبتلا به عفونت بیضه اریونی خواهد شد، هر بیضه که گرفتار شود، بتدریج دچار تحلیل شده و از بین می رود. اگر ابتلا دو طرفه باشد هر دو بیضه دچار تحلیل شده و ضمن اینکه فرد قدرت باروری خود را از دست می دهد، خطر ابتلا به سرطان بیضه در وی نیز زیاد می شود.

آتروفی به معنای تحلیل رفتن یا ضعیف شدن یا در مراحل حاد تر از کار افتادن بافت می شود . آتروفی فقط بواسطه عدم خونرسانی صورت نمیگیرد! و هر عاملی كه سبب تحلیل رفتگی در سلولهای اعضا شود منجر به آتروفی عضو مربوطه میگردد، در مورد آتروفی بیضه میتوان به عوامل فیزیكی مانند حرارت و یا سرمای زیاد و یا اشعه ایكس، عوامل شیمیایی مانند سموم و یا عوامل بیولوژیكی مانند میكروبها اشاره نمود و نظر به اینكه سلولهای بیضه جزء حساسترین سلولهای بدن هستند اثر عوامل فوق شدیدتر میباشد. دلایل مختلف ممکن است که سبب نرسیدن خون به بافت بیضه شود که این نرسیدن خون(ایسکمی)هم سبب نرسیدن اکسیژن به بافت شده که شرایط هایپوکسی بوجود میاید هم مواد زاید تجمع پیدا میکند.اگه خون نرسانی حاد باشه که نکروز رخ داده و بافت از بین میرود اما اگر خون نرسانی کم باشه دچار آتروفی شده و سلول های بافت کوچک میشود.مثلا هنگامی که یک دست را گچ می گیریم،تا مدتی،کمی لاغر تر و ضعیف تر از دست دیگر می شود.آتروفی در هر جای بدن ممکن است اتفاق بیوفتد از جمله بیضه ها.بستگی به اینکه خفیف یا شدید باشد می تواند آن قسمت را تضعیف و یا حتی از کار بیاندازد.

علت کوچک شدن بیضه و تحلیل بیضه ها

1- پیر شدن
2- التهاب مزمن دستگاه تناسلی: مثل اپیدیمیدیت مزمن – پروستاتیت مزمن- و…
3- بیضه پائین نیامده
4- کم بودن و کم شدن فعالیت غده هیپوفیزمغزی
5- سوء تغذیه
6- رادیوتراپی
7- مصرف دائم و تماس دائم با هورمون های زنانه
8- افزایش مقدار هورمون FSH
9- سندرم Klinefelter’s syndrome
10- سندرم Kallmann’s syndrome
11- کمبود هورمون Gonadotrophin releasing hormone
12- کم بودن صرف هورمون LH
13- افزایش هورمون پرولاکتین
14- وجود بیماری هموکروماتوزیس
15- سندرم Laurence-Moon-Biedl syndrome
16- ضربه به بیضه
17- پیچش دو طرفه بیضه
18- فتق ناحیه مغبنی ( نافی)
19- هیدورسل( تجمع آب در کیسه بیضه)
20- هماتوسل( تجمع خون در کیسه بیضه)
21-واریکوسل
22- عوارض جراحی واریکوسل

23- بعد از عمل های ناحیه تناسلی
24- بیماری Elephantiasis
25- بیماری التهاب بیضه: به علت اوریون و یا مسائل دیگر…
26- وجود ویروس Lymphocytic choriomeningitis virus
27- وجود عفونتهای : اکوویروس – آربو ویروس – سل- آبله مرغان- سیفلیس – سوزاک– تب حصبه- بروسلا- لپتوسپیروزیس-
جذام
28- التهاب به علت مسائل خود ایمنی کیسه بیضه…
29- سندرم کروموزومی XX مردانه
30- وجود بیماری ها و سندرم های: Reifenstein’s syndrome – Noonan’s syndrome – Dystrophia myotonica
Sertoli-cell only syndrome – Feminizing tumor – Cushing’s syndrome Congenital adrenal hyperplasia Sickle-cell anaemia

31- الکلیک بودن
32- سیروز و نارسائی مزمن کبد
33- نارسائی کلیه

علائم آتروفی یا کوچک شدن بیضه چیست؟ 

اگرچه علامت اصلی آتروفی بیضه، کوچک شدن یک یا هر دو بیضه است ، اما در کنار این علامت، بسته به سن بیمار چندین علامت دیگر نیز ممکن است وجود داشته باشد.

علائم کوچک شدن بیضه عبارتند از:

• وجود درد در بیضه‌ها
• ناباروری یا عقیم بودن
• ناتوانی جنسی
• کاهش میل جنسی

علائم قبل از بلوغ

در افرادی که هنوز دوران بلوغ را پشت سر نگذاشته‌اند ، علائم دیگر آتروفی بیضه شامل عدم بروز خصوصیات جنسی ثانویه ، از جمله موارد زیر است:

• عدم وجود موهای صورت
• عدم وجود موهای ناحیه تناسلی
• بزرگ نشدن اندازه آلت تناسلی

کوچک شدن هر دو بیضه

علائم کوچک شدن هر دو بیضه را می‌توان در قالب کاهش کلی حجم کیسه بیضه مشاهده کرد. همچنین در هنگام لمس بیضه‌ها با دست ، کوچک شدن ابعاد و ضعیف و آویزان شدن بیضه‌ها مشخص است.

در برخی موارد شدید بیضه آنقدر کوچک شده که در هنگام لمس به شکل یک صفحه نازک به نظر می‌رسد.

در اثر کاهش اندازه بیضه ، سطح تولید تستوسترون نیز کاهش می‌یابد. این به نوبه خود موجب ضعف قابل توجهی در میل جنسی شده و باعث کاهش میزان مایع منی می‌شود.

لازم به ذکر است که آزمایش آنالیز مایع منی ( اسپرموگرام) حتی وقتی که فقط یکی از بیضه‌ها دچار آتروفی شده و بیضه دوم درگیر نشده باشد، بازهم تغییراتی را در مایع منی نشان خواهد داد. این مساله به این دلیل است که بروز پدیده‌های پاتولوژیک در یکی از بیضه‌ها به نوعی موجب تغییر عملکرد بیضه دیگر خواهد شد.

تظاهرات همزمان و مرتبط، شامل کاهش تونوس ماهیچه و بروز حالت افسردگی در فرد است.

به عنوان یک قاعده کلی ، مردانی که چنین علائمی از آتروفی بیضه را تجربه کرده و شاهد کاهش حجم نگران کننده‌ای در بیضه‌ یا بیضه‌های خود باشند ، لازم است به یک پزشک متخصص مراجعه کنند تا هر چه زودتر و به موقع بتوانند مشکلشان را درمان کنند.

کوچک شدن هر دو بیضه به عنوان یکی از عوارض ورم بیضه (ارکیت) قبل از شروع بلوغ فرد ، ممکن است موجب پدیده‌ای مانند اخته‌وارگی شود (حالتی که در آن به سبب کم کاری یا کار نکردن غدد جنسی تغییراتی در خواص جنسی ثانویه و استخوان‌بندی فرد بوجود می‌اید.)

تشخیص آتروفی بیضه

اصول معاینه بیضه بیمار باید کاملا صفات ثانوبه مردانه داشته باشد. کاهش موی بدن و ژنیکوماستی ممکن است بیانگر حالتهای کمبود آندروژن باشد..محتویات کیسه بیضه باید در وضعیت ایستاده لمس شوند. اندازه و قوام بیضه در معاینه اهمیت دارد. بیضه با اندازه گیری طول و پهنای آن ارزیابی می شود.با ارکیدومتر میتوان حجم بیضه را مشخص نمود.. مقادیر استاندارد اندازه بیضه در مردان طبیعی گزارش شده است.. و طول متوسط بیضه 4.6 سانتیمتر( محدوده 3.6-5.5), عرض متوسط آن 2.6 ( محدوده 2.1-3.2) و حجم متوسط 18.6( 4.6) است. از آنجا که حدود 90% حجم بیضه را سلولهای ژرمینال و توبولهای سمینیفر تشکیل میدهند وجود بیضه های کوچکتر و نرم تر از حد نرمال نشانه های خرابی اسپر ماتوژنز می باشد. بررسی قوام بیضه مشکل تر است. بیضه نرمال سفت بوده و بیضه غیر طبیعی نرم می باشد. در 2 % مردان نابارور فقدان مادرزادی دوطرفه وازدفران دیده میشود. معمولا واریکوسل در سمت چپ ایجاد میشود و موجب آتروفی همان بیضه میگردد. اختلاف اندازه بیضه چپ و راست بایستی پزشک را به احتمال وجود واریکوسل مشکوک نماید. هیپوسپادیاس انحنای غیر طبیعی الت و فیموزیس سبب می کردند سمن در طی آمیزش به اندازه کافی به داخل واژن نرسد. بزرگی سمینال وزیکولها نشانه انسداد مجرای انزالی است و ممکن است در معاینه رکتال قابل لمس باشد و

آتروفی بیضه چگونه درمان می‌شود؟

درمان آتروفی بیضه کاملاً به علت و منشأ آن بستگی دارد.

پزشکان یا متخصصان در ابتدا باید به دنبال درمان بیماری زمینه‌ای که موجب کوچک شدن بیضه شده باشند، تا بتوانند موثرترین درمان را تجویز کنند.

اگر بیضه‌ها از زمان شروع بیماری تغییر بیشتری نکرده باشند ، آتروفی بیضه را می‌توان با مداخلات هورمونی ( هورمون درمانی ) یا جراحی درمان کرد.

کوچک شدن بیضه، در بیشتر موارد ، در صورت تشخیص زود هنگام و درمان مناسب برگشت پذیراست. با این حال ، اگر برای مدت طولانی آتروفی بیضه درمان نشود ، ممکن است آسیب‎‌های بیشتری رخ داده و احتمال برگشت بیضه به اندازه قبلی کاهش یابد.

در صورتی که علت زمینه‌ای کوچک شدن بیضه، از جمله مشکلات و بیماری‌هایی باشد که در میان افراد جوان معمولند ، مانند پیچ ​​خوردگی بیضه ، باید با جراحی درمان شود. هورمون درمانی جایگزینی همراه با تغییر سبک زندگی و ورزش منظم نیز می‌تواند تجویز شود.

اگر آتروفی به دلیل عفونت‌های مقاربتی یا عفونت‌های دیگری ایجاد شده باشد ، درمان به موقع آن عفونت خاص، احتمالاً آتروفی بیضه را برطرف می‌کند. در این موارد به احتمال زیاد بیمار به مصرف یک دوره  آنتی بیوتیک نیاز دارد.

در موارد دیگر ، بیمار باید تغییراتی در سبک زندگی خود ایجاد کند. در موارد نادر ، ممکن است برای درمان پیچ ​​خوردگی بیضه به عمل جراحی نیاز باشد.

در حالی که درمان بیماری‌هایی که ممکن است باعث کوچک شدن بیضه‌ها شوند ، معمولاً آسان است ، اما آتروفی بیضه همیشه خود به خود، برگشت پذیر نیست. در بسیاری از موارد ، درمان زودرس احتمال برگشت پذیری کوچک شدن بیضه را افزایش می‌دهد.

این امر به ویژه در صورتی که کوچک شدن بیضه ناشی از پیچ خوردگی بیضه باشد ، اهمیت زیادی دارد. بیش از چند ساعت به تعویق انداختن درمان ، ممکن است سبب آسیبی دائمی شود.

هیچ روش اثبات شده‌ای برای معکوس کردن روند آتروفی بیضه وجود ندارد. اگر پزشکان تشخیص دهند که کوچک شدن بیضه‌ها روندی تصاعدی دارد ، متأسفانه درمان امکان پذیر نیست.

در این شرایط مناسبترین راهکار ، خارج کردن بیضه‌ای است که دچار تغییرات پاتولوژیک شده است. این مساله با  توجه به ملاحظات موجود ضروری است و در غیر این صورت احتمال ابتلا به تومور زیاد است.

و بدین شکل درمان بیشتر به یک مداخله به موقع کاهش پیدا می‌کند.

جراحی بنیادین و رادیکال برداشتن بیضه مبتلا، به طور قابل توجهی بر وضعیت و عملکرد سیستم تولید مثل تأثیر می‌گذارد. با این همه ، این عمل احتمال این که مردان پس از عمل زندگی کاملی داشته باشند را منتفی نمی‌کند.

پس از عمل، برای حفظ فرم طبیعی کیسه بیضه ، به جای بیضه خارج شده ، یک پروتز قرار می‌دهند. برای حفظ باروری و حفظ هورمون‌های مردانه در سطحی مناسب، همان یک بیضه سالم باقی مانده کافی است.

اقدامات پیشگیرانه برای جلوگیری از آتروفی بیضه نیز نقش مهمی دارند.

 

راه‌های پیشگیری از کوچک شدن بیضه

کوچک شدن بیضه‌ها هیچ درمان کارآمدی ندارند. برای جلوگیری از پیشرفت بیشتر آتروفی، از روی سابقه عوارض و آسیب‌های مختلف موجود در بیضه سالم، نمی‌توان تشخیص داد که لزومی به خارج کردن بیضه مبتلا هست یا خیر.

از این رو ، پیشگیری از آتروفی بیضه ، در ابتدا به تفسیر به موقع علائم اضطراب و تدوین تشخیص درست محدود می‌شود.

بنابراین ، اگر متوجه شدید که اندازه بیضه شما شروع به کاهش کرده ، لازم است به سرعت به یک متخصص اورولوژی مراجعه کنید. با توجه به روش درمانی که پزشک متخصص انجام می‌دهد ، روند آتروفی به خوبی می‌تواند متوقف شود.

درمان اگرچه بیضه را به اندازه طبیعی قبلی آن برنمی‌گرداند اما از بروز عدم تعادل هورمونی شدید در بدن جلوگیری می‌کند.

روند جلوگیری از کوچک شدن بیضه، علاوه بر شناخت علائم آسیب‌شناختی واقعی ، شامل شناسایی و شروع فوری درمان بیماری‌هایی که ممکن است منجر به مرگ بافت‌ها شوند نیز می‌شود.

چنین بیماری‌هایی در اثر مصرف زیاد داروهای استروئیدی ایجاد می‌شوند. این داروها بر بیضه‌ها، کلیه‌ها ، غده هیپوفیز و لوزالمعده تأثیرات منفی می‌گذارند.

از آنجا که بیماری‌های دوران کودکی ، به ویژه اوریون ، خطر کوچک شدن بیضه را افزایش می‌دهند ، انجام واکسیناسیون ضروری است. جلوگیری از کوچک شدن بیضه همچنین مستلزم پیروی از سبک زندگی سالمی است که در آن فرد از مصرف الکل و مواد مخدر خودداری کند.

پیش بینی روند آتروفی بیضه 

پیش بینی روند آتروفی بیضه تا حدود زیادی بستگی به علل پیشرفت این روند در بدن انسان دارد. آتروفی بیضه ممکن است باعث ایجاد تغییراتی شود که بر هم‌ایستایی یا هومئوستازی هورمونها یعنی تعادل هورمونی مطلوب، نیز تأثیر بگذارد.

در ورزشکاران حرفه‌ای، با توجه به افزایش مقدار آندروژن در هنگام ورزش شدید ، سطح تستوسترون طبیعی رو به کاهش می‌رود. این مساله در نهایت منجر به این می‌شود که عملکرد بیضه‌ها بسیار ضعیف شده و بیضه‌ها شروع به کوچک شدن ‌کنند.

اما دلیلی برای نگرانی نیست ، زیرا این مساله‌ای موقتی است و پس از پایان پذیرش ورزشکاران ، بیضه‌ها به اندازه طبیعی خود بازگشته و تعادل هورمونی نیز مجددا عادی می‌شود.

در مواردی که عامل کوچک شدن بیضه عوامل آسیب‌زا باشد ، پیش بینی روند آن چندان مطلوب نیست و ممکن است اختلالات شدیدی در عملکرد غدد و عدم تعادل قابل توجهی در هورمونهای بدن ایجاد شود.

در شدیدترین مراحل آتروفی، احتمال بالا رفتن شدید شاخص توده بدنی و چاقی مفرط نیز بسیار زیاد است.

زندگی با آتروفی بیضه

عوامل بسیاری می‌توانند باعث کوچک شدن بیضه‌ها شوند ، از مصرف داروهای استروئیدی گرفته تا عفونت‌های مقاربتی. صرف نظر از علت آتروفی، به محض اینکه متوجه هرگونه کوچک شدن یا جمع‌شدگی در بیضه‌های خود شدید، حتما با پزشک خود صحبت کنید. درمان زودهنگام در معکوس کردن روند کوچک شدن بیضه اهمیت زیادی دارد.

اصول معاینه بیضه بیمار باید کاملا صفات ثانوبه مردانه داشته باشد. کاهش موی بدن و ژنیکوماستی ممکن است بیانگر حالتهای کمبود آندروژن باشد..محتویات کیسه بیضه باید در وضعیت ایستاده لمس شوند. اندازه و قوام بیضه در معاینه اهمیت دارد. بیضه با اندازه گیری طول و پهنای آن ارزیابی می شود.با ارکیدومتر میتوان حجم بیضه را مشخص نمود.. مقادیر استاندارد اندازه بیضه در مردان طبیعی گزارش شده است.. و طول متوسط بیضه 4.6 سانتیمتر( محدوده 3.6-5.5), عرض متوسط آن 2.6 ( محدوده 2.1-3.2) و حجم متوسط 18.6( 4.6) است. از آنجا که حدود 90% حجم بیضه را سلولهای ژرمینال و توبولهای سمینیفر تشکیل میدهند وجود بیضه های کوچکتر و نرم تر از حد نرمال نشانه های خرابی اسپر ماتوژنز می باشد. بررسی قوام بیضه مشکل تر است. بیضه نرمال سفت بوده و بیضه غیر طبیعی نرم می باشد. در 2 % مردان نابارور فقدان مادرزادی دوطرفه وازدفران دیده میشود. معمولا واریکوسل در سمت چپ ایجاد میشود و موجب آتروفی همان بیضه میگردد. اختلاف اندازه بیضه چپ و راست بایستی پزشک را به احتمال وجود واریکوسل مشکوک نماید. هیپوسپادیاس انحنای غیر طبیعی الت و فیموزیس سبب می کردند سمن در طی آمیزش به اندازه کافی به داخل واژن نرسد. بزرگی سمینال وزیکولها نشانه انسداد مجرای انزالی است و ممکن است در معاینه رکتال قابل لمس باشدو

منابع : rasekhoon و doctor و cloob و p30parsi

بزرگ کردن آلت تناسلی (برای مشاهده فیلم کلیک کنید)

کوچک شدن آلت تناسلی(برای مشاهده فیلم کلیک کنید)