درمان بی اختیاری ادراری

درمان بی اختیاری ادراری

بی اختیاری ادرار یک عارضه شایع در میان افراد مختلف و به خصوص بانوان است. بی اختیاری ادرار تنها به معنای تخلیه کامل مثانه نیست. حتی تکرار نشت چند قطره از ادرار را نیز می توان در دسته بیماری های بی اختیاری ادرار دانست.

یکی از باروهای غلط رایج در میان مردم این است که بی اختیاری ادرار در سالمندان رخ می دهد و در نهایت به استفاده از پوشک ختم می شود. ابتلا به بی اختیاری ادرار در هر سنی و با هر شرایطی امکان پذیر است.

برای درمان بی اختیاری ادرار روش های مختلفی وجود دارد. ما در این مقاله سعی داریم به مهم ترین روش های درمانی بی اختیاری ادراری اشاره کنیم. در این مقاله توضیحات آقای دکتر محسن وریانی اورولوژیست و متخصص کلیه و مجاری ادراری و فوق تخصص لاپاراسکوپی و آندوسکوپی را در مورد روش های مختلف درمان بی اختیاری ادرار می خوانید.

کگل 2

تشخیص

برای انتخاب روش درمانی متناسب با شرایط بیمار لازم است تا بیماری به صورت کامل تشخیص داده شود. تشخیص درست به درمان قطعی کمک زیادی می کند. در ابتدا امر از بیمار شرح حال کامل نسبت به علائم و نشانه ها گرفته می شود. سپس به معاینه او پرداخته می شود. برای تشخیص بیماری اقدامات زیر در جلسه اول توسط پزشک انجام می شود:

  1. آزمایش آنالیز ساده ادرار برای وجود عفونت و خون در ادرار گرفته می شود.
  2. ثبت جدول کارکرد مثانه: در یک جدول حجم مایع دریافتی، حجم ادرار 24 ساعته و دفعات ادرار و میزان دفع ادرار و در این زمان چه مقداری و به چه تعداد دفعات بی اختیاری ادرار داشته است.
  3. اندازه گیری حجم باقی مانده ادرار pvr

ممکن است در مراحل بعدی برای تشخیص نهایی انجام تست های تکمیلی زیر لازم باشد:

نوار مثانه

سونوگرافی

اندوسکوپی مجرا

درمان بی اختیاری ادراری

برای درمان بی اختیاری ادراری روش های محتلفی وجود دارد که به طور کلی این روش ها را می توان در چند قسمت طبقه بندی کرد:

  1. رفتار درمانی که شامل سه بخش می باشد

برای شروع کار در هر زمانی که احساس ادرار داشتید به مدت ده دقیقه ادرار خود را نگه دارید. سپس کم کم این فاصله را بیشتر و بیشتر کنید به طوری که فاصله دستشویی رفتن و دفع ادرار شما به 2:30 الی 3 ساعت برسد.

ادرار کردن دوبل: برای کمک به کنترل و تخلیه ادرار می توانید همه ادرار خود را یک دفعه تخلیه نکنید و خودتان را کنترل کنید و دوباره تخلیه کنید.

سبک زندگی: از مصرف الکل، کافئین، سیگار که در بروز ادرار مکرر موثرند، خودداری کنید. حتما ورزش کنید و وزن مناسبی داشته باشید. مصرف مایعات را در طول روز محدود کنید.

  1. ورزش عضلات کف لگنی

رایج ترین ورزش کف لگنی ورزش کگل می باشد. در این روش ابتدا به مدت 5 ثانیه عضلات کف لگن را منقبض کنید و سپس به مدت 5 ثانیه عضلات کف لگن را شل کنید. همین امر را ادامه دهید و اینکار را به مدت چند بار در طول روز تکرار کنید.

 

کگل 1

 

تحریک الکتریکال

در این روش درمانی الکترودهای مخصوص را وارد واژن و رکتوم کرده و با تحریک الکترودها موجب تقویت عضلات کف لگن می شوند. این روش نیاز به تکرار جلسات و طول درمانی چند ماهه دارد.

  1. دارو درمانی

آنتی کولینرژیک: با مصرف این دسته از داروها می توانید مثانه بیش فعال را آرام کرده و از بی اختیاری فوریتی جلوگیری کنید. قرص های تولترودین،  اوکسی بوتینین و وزیکیر از دیگر داروهای این دسته هستند.

میرا بگرون: یک آگونیست ب 3 آدرنرژک مثانه می باشد که برای درمان بی اختیاری ادراری فوریتی به کار می رود. این دارو عضلات مثانه را ریلکس می کند تا نگهداری ادرار در مثانه افزایش پیدا کند. هم چنین به تخلیه کامل مثانه کمک می کند.

داروهای آلفا بلاکر: در مردان با بی اختیاری فوریتی یا بی اختیاری سرریزی، مصرف این دارو با ریلکس کردن گردنه مثانه و عضلات پروستات به تخلیه راحت تر کمک می کند. از داروهایی که در این دسته قرار دارند، می توان از تامسو لوسین، آلفا زوسین نام برد.

استفاده از کرم استروژن: برای زنان یائسه مصرف موضعی کرم استروژن در ناحیه مجرا و واژینال منجر به تقویت و تازگی بافت گردنه مجرا و عضلات مثانه در نتیجه اختیار بهتر ادرار می شود.

  1. استفاده از دستگاه های طبی:

استفاده از دستگاه های طبی را می توان در دو دسته تقسیم بندی کرد که شامل دو زیر مجموعه می باشند:

الف: وارد کردن یک تامپون در مجرا قبل از هر فعالیت فیزیکی جهت جلوگیری از ریزش ادرار

ب: استفاده از وسیله ای به نام پساری: یک وسیله ایست که در واژن قرار می دهند و در زنانی که پرولاپس دارند بسیار موثر است.

  1. درمان های مداخله ای:

برای انجام درمان های مداخله ای می توان از طریق روش های زیر اقدام کرد:

بالکینگ متریال اینجکشن: در این روش مواد سنتتیکی را در اطراف بافت مجرا و گردن مثانه تزریق می کنند. این امر اثر تقویتی برای بافت های نگهدارنده اطراف مجرا و گردن مثانه دارد و بی اختیاری ادرار را تا حدی کنترل می کند. اما آثار این کار کمتر از روش جراحی است.

تزریق بوتاکس، در صورتی که فرد دارای مثانه بیش فعال باشد، تزریق بوتاکس در مثانه برای درمان موثر است.

نرو استی مولیشن: تحریک عصبی یک وسیله مشابه پیس میکر قلبی است که در پوست ناحیه باسن کاشته می شود و با تحریک عضلات مثانه و اعصاب آن در درمان بی اختیاری های فوریتی به کار می رود.

درمان جراحی:

اگر موارد مداخله ای که ذکر شد برای درمان بی اختیاری ادرار موثر و کارساز نبود از روش درمانی جراحی استفاده می شود که شامل روش های زیر می باشد:

گذاشتن اسلینگ: در این روش با کمک نوارهای سنتتیک یا ساختنی یا نوارهایی که از فاشیاهای طبیعی بافت بدن بیمار گرفته می شود، استفاده می گردد. در روش اسیلنگ در اطراف مجرا و گردنه مثانه کاشته می شود که این امر به تقویت مجرا و کنترل بی اختیاری ادراری کمک می کند.

 

بی اختیاری ادراری 2 1

 

درمان جراحی پرولاپس: افتادگی و شلی عضلات که ممکن است در نتیجه زایمان و موارد دیگر ایجاد شده باشد به وسیله جراحی درمان می شود.

استفاده از اسفنگتر مصنوعی

 

ما در این مقاله سعی داشتیم تا بهترین و مورد اعتماد ترین روش های درمانی بی اختیاری ادراری اشاره کنیم. شما می توانید با انجام تحقیقات کافی به بهترین متخصص اورولوژیست در تهران مراجعه کنید و مراحل درمانی خود را طی کنید. توصیه می کنیم به صورت مرتب برای آگاهی از سطح سلامتی خود به آزمایش و چکاپ های سالانه رو انجام دهید.

با مشاهده علائم و نشانه ها هر چند جزیی به متخصص مراجعه کنید. درمان بیماری های خود را از مراحل ابتدایی و اولیه دنبال کنید تا در کوتاه ترین زمان به درمان قطعی برسید. سلامتی نعمتی است که تنها در زمان بیماری ارزش واقعی آن را می دانیم. قدر سلامتی خود را بدانید و برای حفظ آن تلاش کنید.

دکتر محسن وریانی

دکتر محسن وریانی متولد سال ۱۳۵۴ از منطقه چهاردانگه شهرستان ساری در استان مازندران است. تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در محل تولد سپری کردند. در سال 1373 با قبولی در رشته پزشکی وارد دانشگاه شهید بهشتی شدند. پس از اخذ مدرک دکترای عمومی و شرکت در امتحان تخصص در سال 1384 موفق به قبولی در رشته تخصصی جراحی کلیه و مجاری ادراری دانشگاه علوم پزشکی تهران گردید.

مشاوره و تماس