درمان سرطان پروستات مردان در مراحل اولیه با افزایش ایمنی و جراحی

پروستات غده‌ای است که تنها در مردان یافت می‌شود و بخشی از مایعی را که در منی وجود دارد تولید می‌کند. پروستات زیر مثانه و در مقابل راست روده (بخش پایانی روده بزرگ که به مقعد ختم می‌شود) قرار دارد. اندازه پروستات با سن تغییر می‌کند. در مردان جوان، اندازه پروستات به اندازه یک گردو است، اما در مردان مسن می‌تواند بسیار بزرگتر باشد. درست در پشت پروستات، غددی به نام کیسه منی (سمینال وزیکول) وجود دارد که بیشتر مایع منی را تشکیل می‌دهد. مجرای ادرار، که لوله‌ای است که از طریق آلت تناسلی ادرار و منی را از بدن خارج می‌کند، از مرکز پروستات عبور می‌کند. سرطان زمانی شروع می‌شود که سلول‌های بدن شروع به رشد غیر قابل کنترل می‌کنند. تقریبا در هر قسمتی از بدن سلول‌ها می‌توانند به سلول‌های سرطانی تبدیل شده و به سایر نقاط بدن گسترش پیدا کنند. سرطان پروستات زمانی شروع می‌شود که سلول‌های غده پروستات به صورت غیر قابل کنترل شروع به رشد می‌کنند.

انواع سرطان پروستات 

هر بیمار مبتلا به سرطان پروستات متفاوت از دیگری است. کارشناسان سرطان تجربه گسترده‌ای در راستای تشخیص و تعیین مرحله بیماری و ایجاد یک برنامه درمانی که به طور اختصاصی برای نوع خاص سرطان پروستات شما طراحی شده است، دارند. پروستات یک عضو با اندازه یک گردو است که اطراف مجرای ادراری را احاطه کرده است. این عضو مایعی را تولید می‌کند که بخشی از مایع منی است.

• آدنوکارسینوم (سرطان غده): بیش از 99 درصد سرطان‌های پروستات در سلول‌های غدد ایجاد می‌شوند. این نوع از سرطان پروستات آدنوکارسینوم نامیده می‌شود. استراتژی‌های متعددی برای درمان آدنوکارسینوم پروستات وجود دارد.
• سارکوم (سرطان گوشت یا بافت همبند): سرطان پروستات به ندرت در سایر بافت‌های پروستات، که به عنوان سارکوم نامیده می‌شود، ایجاد می‌شود.

علائم سرطان پروستات

در اغلب موارد علائم سرطان پروستات در مراحل اولیه بیماری مشخص نیست. علائم سرطان پروستات ممکن است برای هر مردی متفاوت باشد و هر یک از این علائم ممکن است ناشی از شرایط دیگری باشد. درنتیجه، غربالگری معمول در فرم آزمایش‌های دیجیتال مقعدی (DRE)و آندروژن خاصپروستات(PSA)مهم هستند. توصیه می‌شود مردان با کمک پزشک خود تصمیم آگاهانه‌ای را در مورد اینکه آیا برای سرطان پروستات مورد آزمایش قرار بگیرند یا خیر اتخاذ کنند. مردان دارای یک یا چند عامل خطر برای سرطان پروستات باید با پزشک خود در مورد اینکه غربالگری را زودتر شروع کنند یا خیر مشورت کنند.

علائم ادراری سرطان پروستات  

با توجه به نزدیکی غده پروستات به مثانه و مجاری ادرار، سرطان پروستات ممکن است با انواع مختلف نشانه‌های ادراری همراه باشد. بسته به اندازه و مکان، تومور ممکن است روی مجرای ادرار فشار وارد کرده و آن را در تنگنا قرار دهد و مانع جریان ادرار شود. برخی علائم سرطان پروستات مربوط به ادرار کردن عبارتند از:

• سوزش یا درد هنگام ادرار کردن
• مشکل در ادرار کردن، یا مشکل شروع و توقف در هنگام ادرار کردن
• نیاز بیشتر به ادرار کردن در شب
• از دست دادن کنترل مثانه
• کاهش جریان یا سرعت ادرار
• خون در ادرار (هماچوری یا هماتوری)

سایر علائم و نشانه‌های سرطان پروستات 

سرطان پروستات ممکن است به بافت‌ها یا استخوان‌های اطراف گسترش یابد (متاستاز شود). اگر سرطان به ستون فقرات گسترش یابد، ممکن است بر روی اعصاب نخاعی فشار آورد. سایر علائم سرطان پروستات عبارتند از:

• خون در مایع منی
• دشوار بودن نعوظ (اختلال نعوظ)
• انزال دردناک
• تورم در پاها یا ناحیه لگن
• بی‌حسی یا درد در ناحیه هیپ، ساق پا یا پا
• درد استخوان که از بین نمی‌رود و یا منجر به شکستگی می‌شود

عوامل خطر سرطان پروستات

برخی از عوامل خطر رایج برای سرطان پروستات عبارتند از:

عوامل کلی  

• سن: خطر ابتلا به سرطان پروستات با افزایش سن افزایش می‌یابد. در حالی‌که فقط یک نفر در 10،000 مرد زیر 40 سال مبتلا به سرطان پروستات تشخیص داده می‌شود، از هر 15 مرد 60 ساله، یک نفر به این بیماری مبتلا می‌شود.

ژنتیک 

• سابقه خانوادگی: مردانی که یک نسبت خونی نزدیک آنها، مانند پدر یا برادر، دارای سرطان پروستات بوده یا هستند، دو برابر بیشتر از سایرین احتمال ابتلا به این بیماری را خواهند داشت. اگر یکی دیگر از اعضای خانواده مبتلا تشخیص داده شود، احتمال ابتلا به سرطان پروستات افزایش می‌یابد.

سبک زندگی  

• رژیم غذایی: رژیم غذایی با چربی اشباع شده بالا و همچنین چاقی، خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می‌دهد.
• سطوح بالای تستوسترون: مردانی که تحت درمان تستوسترون قرار دارند، بیشتر در معرض خطر ابتلا به سرطان پروستات هستند، چرا که افزایش تستوسترون رشد غده پروستات را تحریک می‌کند.

شرایط دیگر  

• نئوپلازی درون مخاطی مربوط به پروستات (Prostatic intraepithelial neoplasia (PIN)): این وضعیت ممکن است با افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات همراه باشد. PIN شرایطی است که در آن سلول‌های غده پروستات هنگام بررسی با میکروسکوپ، غیرطبیعی به نظر می‌رسند. این مسأله لزوما با هیچ نشانه‌ای مرتبط نیست. تقریبا نیمی از مردان قبل از سن 50 سالگی مبتلا به PINتشخیص داده می‌شوند.
• تغییر ژنوم: مشخص شده است که برخی از ژن ها، مانند ژن‌های BRCA1 و BRCA2 خطر ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می‌دهند.

ارزیابی‌های تشخیصی

• بیوپسی
• اسکن استخوان
• سی تی اسکن
• آزمایش دیجیتال رکتوم
• آزمایش‌های آزمایشگاهی
• MRI
• PET / CT اسکن
• اسکن پروستاسینت (ProstaScint Scan)
•  آزمایش PSA
• سونوگرافی

نمره گلیسون سرطان پروستات

تصمیم‌گیری بر مبنای دانش در مورد درمان، با دانستن مرحله یا پیشرفت بیماری شروع می‌شود. با استفاده از نتایج آزمایشات تشخیصی، پزشک شما یک برنامه درمانی مناسب برای شما ایجاد خواهد کرد. اگر این بیماری به تازگی تشخیص داده شده است، آنها آسیب شناسی (پاتولوژی) شما را بررسی خواهند کرد تا تأیید کنند که شما اطلاعات تشخیصی و مرحله بیماری صحیحی را دریافت کرده‌اید و یک برنامه درمان شخصی را برای شما ایجاد کنند. اگر بیماری عود داشته باشد، پزشکان آزمایش جامع را انجام می‌دهند و یک روش درمانی را که با نیازهای شما منطبق است، معرفی می‌کنند. اگر نمونه‌برداری (بیوپسی) از سرطان پروستات انجام شود، پزشک شما بافت‌ها را برای کسب اطلاعات بیشتر درباره سلول‌های سرطانی بررسی خواهد کرد. برخی از سرطان‌ها ممکن است از دیگران تهاجمی‌تر باشند و این اطلاعات نقش مهمی در تصمیم‌گیری در مورد درمان شما دارد.پزشک بر اساس ظاهر میکروسکوپیکی، یک نمرهگلیسون (Gleason score)را به این بیماری اختصاص می‌دهد. سرطان با نمره گلیسون بالاتر تهاجمی‌تر است.

• درجه 1: پروستات سرطانی بسیار شبیه به بافت‌های طبیعی پروستات است. این غدد کوچک بوده، به خوبی شکل گرفته و به دقت فشرده هستند.
• درجه 2: بافت هنوز دارای غده‌های خوب شکل گرفته است، اما آنها بزرگتر هستند و بین آنها بافت بیشتری وجود دارد.
• درجه 3: بافت هنوز دارای غدد قابل تشخیص است، اما سلول‌ها تیره‌تر هستند. در بزرگنمایی زیاد، برخی از سلول‌ها غدد را ترک کرده و شروع به حمله به بافت‌های اطراف می‌کنند.
• درجه 4: بافت دارای غدد قابل تشخیص کمی است. بسیاری از سلول‌ها در حال حمله به بافت اطراف هستند.
• درجه 5: بافت دارای غدد قابل تشخیص نیست. اغلب صفحاتی از سلول در سراسر بافت اطراف وجود دارد.

همراه با سایر آزمایش‌های تشخیصی، نمره گلیسوندر استراتژی تعیین مرحله سرطان پروستات گنجانده شده است، که به درمان سرطان کمک می‌کند.

رهنمودهای غربالگری

هنگامی‌که نوبت به غربالگری سرطان پروستات می‌رسد، نیاز است هر مردی خطر ابتلا به این بیماری را در نظر بگیرد و با پزشک خود مشورت کند. مردان 50 سال به بالا با پزشک خود در مورد اینکه آیا برای سرطان پروستات باید مورد آزمایش قرار گیرند یا خیر، و چه زمانی این کار را انجام دهند، صحبت می‌کنند. مردان دارای یک یا چند عامل خطر باید با پزشک خود در مورد اینکه آیا نیاز است غربالگری زودتر انجام شود یا خیر مشورت کنند. برای مثال، اگر شما پدر یا برادری دارید که پیش از سن 65 سالگی سرطان پروستات داشته، باید گزینه‌های آزمایشی و خطر سرطان پروستات را با یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی در سن پایین‌تر، مورد بحث قرار دهید. غربالگری‌های معمول شامل یک آزمایش خون PSA همراه با یا بدون معاینه رکتوم است. اینکه هر چند وقت یک بار باید آزمایش انجام شود، به سطح PSA شما بستگی دارد.

بهترین راه درمان سرطان پروستات

تشخیص کامل و دقیق سرطان اولین گام در ایجاد یک طرح درمانی برای سرطان پروستات است. تیم متخصصین سرطان پروستات شما از تست‌ها و ابزارهای پیشرفته تشخیصی برای ارزیابی بیماری استفاده می‌کند و برنامه‌های فردی منحصر به شما را برنامه‌ریزی می‌کند. در طول درمان شما، پزشکان از آزمایش‌های تصویربرداری و آزمایشگاهی برای بررسی اندازه تومورها، و ارزیابی میزان پاسخگویی شما استفاده کرده و در صورت لزوم برنامه شما را اصلاح می‌کنند. اگر برنامه درمانی شما نظارت فعال باشد، شما هر سه ماه یک آزمایش PSA و هر 15 ماه یک بیوپسی خواهید داشت. انتخاب گزینه درمان یکی از مهم ترین تصمیماتی است که در زمان سرطان پروستات انجام می‌دهید. در مورد درمان‌های مختلف برای سرطان پروستات، پتانسیل‌های بالقوه مثبت و منفی هر کدام و عوارض کوتاه‌مدت و طولانی‌مدت آنها اطلاعات بیشتری کسب کنید.

نظارت فعال بر سرطان پروستات 

نظارت فعال ممکن است یک گزینه برای بیماران مبتلا به سرطان پروستات بسیار کم یا کم خطر یا امید به زندگی کمتر از 5 سال باشد. در طول نظارت فعال، سرطان پروستات به دقت برای علائم پیشرفت نظارت می‌شود. آزمایش خونPSAو آزمایش رکتال دیجیتال(DRE)معمولا یک یا دو بار در سال و بیوپسی معمولا هر 1-3 سال یک بار انجام می‌شود. اگر شواهدی وجود داشته باشد که سرطان در حال پیشرفت است، ممکن است درمان ضروری باشد.

جراحی سرطان پروستات 

درمان جراحی برای سرطان پروستات ممکن است گزینه‌ای برای مردانی باشد که براساس سلامت عمومی و سایر فاکتورها واجد شرایط هستند. جراحی برای برداشتن سرطان از طریق یک عمل باز (سنتی) یا با تجهیزات رباتیک طراحی شده است. اگر تصور شود که سرطان به خارج از غده پروستات منتشر نشده است، جراحی یک انتخاب رایج به منظور تلاش برای درمان سرطان پروستات است. نوع اصلی جراحی برای سرطان پروستات، پروستاتکتومی رادیکال است. در این عملیات، جراح کل غده پروستات را به همراه بخشی از بافت اطراف آن، از جمله سمینال وزیکول برمی‌دارد. پروستاتکتومی رادیکال می‌تواند به روش‌های مختلفی انجام شود.

شیمی درمانی برای سرطان پروستات 

شیمی درمانی از داروها برای از بین بردن سلول‌های سرطانی یا محدود کردن رشد آنها استفاده می‌کند. این روش در موارد سرطان عود کرده یا پیشرفته پروستات تجویز می‌شود. شیمی درمانی گاهی اوقات اگر سرطان پروستات به خارج از غده پروستات گسترش پیدا کرده باشد و هورمون درمانی اثربخش نباشد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. تحقیقات اخیر نشان داده است که در صورت همراه بودن با هورمون درمانی، شیمی درمانی ممکن است کمک‌کننده باشد. شیمی درمانییک درمان استاندارد برای سرطان ابتدایی پروستات نیست، اما برخی از مطالعات به دنبال یافتن این مطلب هستند که آیا می‌تواند برای مدت کوتاهی پس از جراحی مفید باشد یا خیر.

پرتو درمانی خارجی 

تابش اشعه خارجی (یا پرتوهای خارجی) شایع‌ترین نوع پرتودرمانی است که برای درمان سرطان استفاده می‌شود. یک دستگاه برای هدف قرار دادن پرتوهای پر انرژی از خارج از بدن به سمت تومور استفاده می‌شود. (دستگاهی که معمولا استفاده می‌شود، شتاب دهنده خطی یا “linac” نامیده می‌شود.) فناوری تابش امکان ارائه دقیق پرتودرمانی را فراهم می‌کند. ماشین‌های مدرن تابش را بهتر متمرکز می‌کنند و آسیب کمتری به بافت‌های طبیعی می‌رسانند، بنابراین پزشکان می‌توانند از دوز بالاتری از تابش استفاده کنند. تابش خارجی معمولا در طی مراجعه سرپایی به بیمارستان یا مرکز درمانی انجام می‌شود. بسیاری از افراد در طول چندین جلسه طی چند هفته از پرتودرمانی خارجی استفاده می‌کنند.

ایمونوتراپی  

ایمونوتراپی، که بیولوژیک‌تراپی نیز نامیده می‌شود، نوعی از درمان سرطان است که دفاع طبیعی بدن را برای مبارزه با سرطان افزایش می‌دهد. این شیوه درمانی از موادی برای بهبود یا بازگرداندن عملکرد سیستم ایمنی استفاده می‌کند که توسط بدن یا در یک آزمایشگاه ساخته می‌شوند. ایمونوتراپی ممکن است به شیوه زیر عمل کند:

• متوقف کردن یا کاهش رشد سلول‌های سرطانی
• متوقف کردن گسترش سرطان به سایر قسمت‌های بدن
• کمک به سیستم ایمنی برای بهتر عمل کردن در تخریب سلول‌های سرطانی

براکی‌تراپی برای سرطان پروستات  

براکی‌تراپی، که کاشت دانه نیز نامیده می‌شود، یک نوع پرتودرمانی است که برای درمان سرطان پروستات استفاده می‌شود. دو نوع براکی‌تراپی وجود دارد: براکی‌تراپی با دوز پایین و براکی‌تراپی با دوز بالا. براکی‌تراپی روشی برای تابش مستقیم پرتو به غده پروستات است. این تابش سرطان پروستات را از بین می‌برد. این درمان معمولا به تنهایی مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما اگر احتمال بیشتری برای گسترش سرطان وجود داشته باشد، می‌توان آن را همراه با پرتودرمانی خارجی و هورمون درمانی استفاده کرد. در براکی‌تراپی دائمی، پرتو از دانه‌های رادیواکتیو کوچک به پروستات شما منتقل می‌شود. تابش به آرامی در عرض چند ماه آزاد می‌شود. دانه‌ها برداشته نمی‌شوند اما تابش در طول زمان از بین می‌رود. این یک درمان بی‌خطر است که برای افراد دیگر خطری ندارد. هدف از براکی‌تراپی این است که به‌طور کامل از شر سرطان پروستات خلاص شوید.

هورمون درمانی برای سرطان پروستات  

هورمون درمانی، که به عنوان درمان فقدان آندروژن یا (ADT) (Androgen Deprivation Therapy) نیز شناخته شده است، برای جلوگیری از تحریک رشد سرطان توسط تستوسترون طراحی شده است. هورمون درمانی می‌تواند به دو روش کار کند – یا با متوقف ساختن بدن شما از ساخت هورمون تستوسترون، یا متوقف کردن تستوسترون از رسیدن به سلول‌های سرطانی پروستات. سلول‌های سرطانی پروستات معمولا به تستوسترون برای رشد نیاز دارند. تستوسترون چگونگی توسعه و رشد پروستات را کنترل می‌کند. این هورمون همچنین سایر ویژگی‌های مردانه مانند نعوظ، قدرت عضلانی و رشد آلت تناسلی و بیضه‌ها را کنترل می‌کند. اکثر تستوسترون در بدن شما توسط بیضه‌ها ساخته می‌شود. مقدار کمی نیز از غدد آدرنال، که بالای کلیه شما قرار دارد، می‌آید.تستوسترون معمولا باعث بروز مشکلات نمی‌شود، اما اگر سرطان پروستات داشته باشید، تستوسترون می‌تواند سبب رشد سریع‌تر سلول‌های سرطانی شود. اگر تستوسترون از بین رفته یا مسدود شود، سرطان معمولا در هر کجایی از بدن که باشد، متوقف می‌شود. هورمون درمانی به تنهایی سرطان پروستات را درمان نخواهد کرد. اگر تنها هورمون درمانی داشته باشید، هدف از درمان کنترل سرطان شما و به تاخیر انداختن یا مدیریت علائم آن است. هورمون درمانی همچنین می‌تواند با سایر درمان‌ها، مانند پرتودرمانی، استفاده شود تا آنها را مؤثرتر کند.

رادیوسرجری استریوتاکتیک برای سرطان پروستات  

رادیوسرجری استریوتاکتیک یک روش غیرجراحی و بسیار دقیق پرتودرمانی است که پزشکان برای درمان سرطان مغز، ریه و همچنین انواع دیگر سرطان که نیاز به درجه بالایی از دقت دارند، استفاده می‌کنند.با پرتودرمانی، بافت سالم نیز تابش را دریافت می‌کند. با استفاده از رادیوسرجری استریوتاکتیک، پزشکان سرطان می‌توانند پرتو را بهتر بر روی تومور متمرکز کنند، بنابراین بافت سالم اطراف محافظت می‌شود. این موضوع مخصوصا در مناطقی مثل ریه‌ها و مغز مهم است. با استفاده از این تکنولوژی، پزشکان قادر به رسیدن به تومورهای عمیق داخل بدن بدون خطر جراحی می‌باشند. هیچ برشی وجود ندارد، ناراحتی حداقل بوده و برخی از خطراتی که معمولا با جراحی همراه است، مانند عفونت وجود ندارد.

• مرحله و درجه سرطان شما
• سن شما و طول عمر مورد انتظار
• سایر شرایط جدی سلامتی شما
• احساسات شما (و نظر پزشک شما) در مورد نیاز به درمان فوری سرطان
• احتمال این که روش درمانی، سرطان شما را درمان می‌کند (یا به روش دیگری کمک می‌کند)
• احساسات شما در مورد عوارض جانبی احتمالی هر روش درمانی

سوالات متداول 

آیا جراحی پروستات برداری باعث عقیم شدن بیمار می‌شود؟ 

بله. عقیم شدن به ناتوانی در تولید مثل گفته می‌شود. برداشتن پروستات و کیسه‌های منی مجاور آن موجب عقیم شدن می‌گردند. غده پروستات در خلال مقاربت جنسی نقش مهمی در ترشح مایع منی و انزال دارد. کیسه‌های منی هم قادرند کمی مایع منی از خود ترشح سازند. بیمارانی که جراحی پروستاتکتومی انجام داده‌اند دیگر قادر به تولید منی نیستند، ازاینرو ارگاسم‌های این بیماران خشک است. به عبارتی این افراد قادر نیستند با انجام مقاربت جنسی هیچ زنی را باردار کنند.

بعد از جراحی سرطان پروستات چه روش‌های درمانی برای عدم نعوظ قابل دسترس هستند؟

برخی روش‌های درمانی برای کمک به رفع اختلال نعوظ  بیمارانی که جراحی پروستات انجام داده‌اند، وجود دارد. مصرف قرص، داروهای تزریقی و پمپ وکیومی ممکن است به این افراد کمک کند. اگر این گزینه‌ها کارساز نبودند، ممکن است برای کمک به بازگشت قوای جنسی بیمار به حالت نرمال از جراحی پیوند آلت تناسلی استفاده شود. احتمالا پیش از انجام پیوند، متخصص دستگاه ادراری و تناسلی معمولا به بیمار توصیه می‌کند ۱ ماه تا ۱ سال صبر کند و در صورت بازنگشتن عملکرد جنسی به شرایط نرمال این جراحی را انجام می‌دهد.

آیا سن بیماران بر نوع درمانی پیشنهادی تاثیرگذار است؟

بله، در برخی موارد سن بیماران با درمان سرطان پروستات مرتبط است. معمولا به بیماران مبتلا به سرطان پروستات که جوانتر و سالم هستند، درمان بیماری به آنها توصیه می‌شود در حالی که برای افراد مسن و سرطان آنها روند رو به رشد آهسته‌ای دارد ممکن است درمان توام با مراقبت فعال توصیه گردد. در نتیجه غربالگری بهتر، اکثر سرطان‌های پروستات در مراحل اولیه تشخیص داده می‌شوند و بسیاری از آنها جزء تومورهای کند رشد محسوب می‌شوند. فاکتورهای مهم دیگری مانند میزان پیشرفت سرطان و همچنین سلامت کلی بیمار در تجویز نوع درمان تاثیرگذار خواهند بود.

آیا خودارضایی ریسک ابتلا به سرطان پروستات را افزایش می‌دهد؟

برخی تحقیقات نشان می‌دهد خودارضایی و فعالیت جنسی با افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات هیچ ارتباطی ندارد.

آیا ویتامین E و سلنیم از بدن در برابر سرطان پروستات محافظت می‌کنند؟

•  ویتامین E: بررسی‌های قبلی نشان داد مکمل‌های ویتامین E می‌توانند به پیشگیری از سرطان پروستات کمک کنند و بدن را در برابر سرطان بدخیم محافظت کنند. طبق جدیدترین بررسی‌های انجام گرفته عدم مصرف ویتامین E به اندازه کافی ریسک ابتلا به سرطان پروستات را بالا می‌برد، اما مصرف مکمل‌های ویتامین E ممکن است زیان بار هم باشند. بهترین روش جذب ویتامین E از طریق رژیم غذایی متعادل و عدم مصرف مکمل‌ها صورت می‌پذیرد. روغن‌های گیاهی، مغزها، دانه‌ها و سبزیجات سبز برگدار سرشار از ویتامین E هستند.
•  سلنیم: برخی تحقیقات نشان می‌دهد کمبود سلنیم کافی در بدن ممکن است ریسک ابتلا به سرطان پروستات را افزایش دهد. به نظر نمی‌رسد مصرف مکمل‌های سلنیم از بدن در برابر سرطان پروستات محافظت کنند، اما می‌توانید این ماده را از برخی رژیم‌های غذایی هم بدست آورید. خشکبار، ماهی، غذاهای دریایی، جگر و قلوه گوسفند از منبع‌های خوب سلنیم به شمار می‌آیند.

آیا سرطان پروستات کشنده است؟

سرطان پروستات همیشه خطرناک نیست. تحقیقات ۳۰ ساله پزشکان ثابت کرده است خیلی از افراد به سلول‌های سرطان پروستات مبتلا بوده‌اند اما در اثر بیماری‌های دیگری از دنیا رفته‌اند و احتمال مرگ و میر آنها با افزایش سن بیشتر می‌شود. سلول‌های سرطانی تقریبا در ۳۰ درصد بیماران ۵۰ سال و بیش از ۵۰ درصد افراد ۸۰ ساله تشخیص داده می‌شود و احتمال مرگ و میر بیماران در اثر سرطان پروستات تنها ۳ درصد است.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”