[sbu_post_image]
برگشت ادراری یا ریفلاکس ادراری به معنای آن است که ادرار از مثانه به سمت بالا برگردد. این بیماری بسیار مهم است، زیرا ممکن است باعث تخریب و از کار افتادن کلیهها شود.
به طور طبیعی، موقعی که ادرار از کلیه ها توسط مجاری حالب (میزنای) وارد مثانه می شود، به خاطر خاصیت دریچه بین میزنای و مثانه، دیگر ادرار از مثانه وارد حالب نمی شود و در صورت برگشت غیرطبیعی از مثانه به حالب، آن را ریفلاکس ادراری می نامند.
شیوع این بیماری در کودکان مبتلا به عفونت ادراری تا 70 درصد است و اهمیت آن در این سنین بسیار زیاد می باشد، زیرا که می تواند باعث عفونت مثانه و عفونت کلیه ها شده و عفونت کلیه باعث تخریب قسمتی از بافت کلیه می گردد.
تقریبا 5 درصد نوزادانی که بهعلت تب به پزشک مراجعه میکنند، دچار عفونت ادراری هستند.
قبل از یک سالگی شیوع عفونت ادراری در پسرها بیشتر است و جالب است بدانید قبل از شش ماهگی شیوع عفونت ادراری در پسرهای ختنه نشده 10 برابر پسرهای ختنه شده است. بنابراین ختنه یکی از عواملی است که به جلوگیری از عفونت ادراری کمک میکند.
ریفلاکس یا برگشت ادرار از مثانه به کلیهها باعث بروز عفونت ادراری می شود که معمولا در 30 تا 50 درصد دختر بچهها دیده میشود
عفونت ادراری بیماری است که در اثر وارد شدن میکروب به مجاری ادرار ایجاد میشود. معمولا علت اصلی عفونت ادراری، عامل باکتریایی موجود در دستگاه گوارش است که در کودکان بیشتر دیده میشود و عموما مثانه را درگیر میکند.
ریفلاکس یا برگشت ادرار از مثانه به کلیهها باعث بروز عفونت ادراری می شود که معمولا در 30 تا 50 درصد دختر بچهها دیده میشود.
والدین در صورت وجود رفلاکس در کودکان باید به آن توجه و به پزشک متخصص مراجعه کنند.
ریفلاکس در بچه های با عفونت ادراری و بدون عفونت ادراری دیده می شود، ولی همراهی آن در بچه های با عفونت ادراری بویژه اگر عفونت در سن پایین تر باشد، بیشتر است.
علایم برگشت ادراری
در کودکان زیر دو سال: تب، بوی تند و بد ادرار، بی حالی و بیقراری، بی اشتهایی و وزن نگرفتن.
در کودکان بالای دو سال: علاوه بر نشانههای فوق، درد در ناحیه پهلوها، اسهال و استفراغ، تکرر و سوزش ادرار نیز مشاهده میشود.
عوارض برگشت ادراری
اهمیت تشخیص ریفلاکس در سنین پایین خیلی زیاد است، زیرا که می تواند باعث انتشار عفونت از مثانه به کلیه ها شده و عفونت کلیه در سنین پایین (زیر 10 سال) باعث تخریب قسمتی از بافت کلیه می گردد و فشار خون ،عفونت ادراری مکرر و حتی نارسایی کلیه و دیالیز را ممکن است در آینده به دنبال داشته باشد.
وقتی که کودکی در اثر برگشت ادرار مبتلا به عفونت ادراری می شود، باکتری ها به طرف بالا رفته و سبب آسیب کلیه ها می شوند. هر بار که این تکرار می شود، کلیه ها بیشتر آسیب می بینند و بلاخره مرحله ای می رسد که متاسفانه کلیه ها کار خود را از دست می دهند.
