پروتئینوری (به انگلیسی: Proteinuria) یکی از بیماریهای شایع و خطرساز برای کلیه پروتئینوری میباشد. و درصد بالایی از نارسایی کلیهها را به خود اختصاص داده است. پروتئینوری به معنی وجود مقادیر غیرطبیعی پروتئین در ادرار میباشد. همانطوریکه اشاره شد کلیههای سالم مواد زائد حاصله از سوخت و ساز را از بدن خارج میکند. ولی از خروج مواد مورد نیاز همانند پروتئینها و غیره جلوگیری میکند که این امر نیز بستگی به سایز و شارژ مولکولهای پروتئین دارد. بسیاری از پروتئینها بزرگتر بوده و نمیتوانند از فیلترهای گلومرولولی عبور کنند.
مگر اینکه کلیهها آسیب دیده باشند و از طرفی پروتئینهای کوچکتر به راحتی از دیواره گلومرول عبور کرده اما دفع نمیشوند. بلکه به خاطر نیاز بدن مجدداً در توبولهای پروگزیمال جذب میشوند و به خون برمیگردند. بنابراین پروتئینوری نشان دهنده آسیب به کلیهها میباشد. لازم است بدانیم که افراد طبیعی کمتر از ۱۵۰ میلیگرم پروتئین و ۳۰ میلیگرم آلبومین در روز از طریق ادرار دفع میکنند.
پیشگیری و درمان پروتئینوری
با مشاهده اولین علامت مراجعه به پزشک و درمان علت زمینهای ضروری است. برای افراد مبتلا به فشارخون و دیابت و یا هردو اولین اقدام کنترل فشارخون و دیابت میباشد و در این راستا اندازهگیری قندخون، رعایت رژیم غذایی، مصرف داروها، تمرینات ورزشی و محدودیت مصرف نمک و مواد پروتئین توصیه میشود. این بیماری در سنین پایین قابل درمان است.
علائم پروتئینوری
وجود مقدار زیاد پروتئین دفعی در ادرار ممکن است باعث کفآلود شدن ادرار شود و به علت خروج آب از عروق و احتباس آن در بافتها موجب تورم دستها، پاها و شکم میشود و در مواردی ممکن است فرد بدون علامت پروتئینوری باشد.
تشخیص پروتئینوری
آزمایش ادرار تنها راه یافتن پروتئین در ادرار است.
منبع:ویکی پدیا
