علت سرطان مثانه ،درمان سرطان مثانه

[sbu_post_image]

مثانه عصبی

مثانه عصبی یکی از اختلالات عملکرد مثانه می‌باشد که بدنبال آسیب سیستم عصبی ایجاد می‌شود. براساس محل درگیری و نوع درگیری عصبی به دو نوع تقسیم می‌گردد:
– مثانه بیش فعال یا انقباضی
– مثانه شل
کسانی که مثانه بیش فعال مبتلا هستند، بسیار کم یا اصلاً کنترلی به عملکرد مثانه ندارند. مثانه بطور خودبه خود و مکرر تخلیه می‌گردد و تخلیه بطور کامل انجام نمی‌گیرد. به همین دلیل خطر ابتلا به عفونتهای ادراری در این افراد افزایش می‌یابد.
مثانه شل خصوصیات متفاوتی دارد. در این افراد قسمتی از سیستم عصبی که وظیفه خبررسانی به مغز هنگام پرشدن مثانه، را دارد، دچار اختلال شده‌است در نتیجه با افزایش اندازه و ظرفیت مثانه روبرو خواهیم شد. زمانی که فشار ادرار در مثانه به اندازه‌ای برسد که ماهیچه‌های دریچه خروجی ادرار توانایی غلبه بر آن را نداشته باشد، ادرار شروع به ریزش می‌کند. در این نوع اختلال مثانه نیز مانند مثانه انقباضی، مثانه بطور کامل تخلیه نمی‌گردد.

علت سرطان مثانه 

سرطان مثانه مانند همه سرطان‌هاي ديگر اغلب يک عامل پيشتاز دارد. يعني تغييراتي در سلول ايجاد مي‌شود که اين تغييرات موجب مي‌شود سلول‌ها به وضعيت رشد دوران جنيني برگردند. در اين ميان، مواد و عواملي در بروز اين تغييرات در داخل مثانه نقش دارند. مشخص شده که بيش از 70 درصد موارد سرطان مثانه ناشي از عوامل محيطي و 30 درصد در اثر فاکتورهاي داخلي خود فرد مانند تغييرات ژنتيکي است که اين تغييرات ابتدا در سلول‌هاي مخاط مثانه اتفاق مي‌افتد. اين سلول‌ها با عنوان پوشش مخاطي از کاليس‌هاي کليه شروع شده و تا قسمتي از داخل مجراي ادراري را مي‌پوشاند که همه اين سلول‌ها به يک نوع سرطان مبتلا مي‌شوند. عوامل سرطان‌زا در اثر تحريک مداوم موجب تغييرات سلولي‌ شده و سلول را به يک وضعيت تهاجمي درمي‌آورد و سبب رشد غيرقابل کنترلي در سلول شده و سرطان مثانه را ايجاد مي‌کند.

علت ایجاد کننده سرطان مثانه در 35- 15درصد از مردان تماس‌های شغلی می‌باشد.

همچنین در 6-1 درصد زنان نیز تماس‌های شغلی باعث بوجود آمدن سرطان مثانه می‌شود.

افرادی که شغلشان به عنوان مثال در ارتباط با صنایع چرم می‌باشد یا کارگرانی که با موادی مثل رنگ، بنزین، مواد چاپ و مواد شیمیایی سر و کار دارند، بیشتر در معرض خطر می‌باشند.

یکی دیگر از علت‌های ایجاد کننده سرطان مثانه استفاده از داروهایی مانند سیکلوفسفامید و شیرین کننده‌های مصنوعی است. عفونت و سنگ مثانه نیز خطر بدخیمی مثانه را افزایش می‌دهند. قابل ذکر است که سیگار عامل 50 درصد تومورهای مثانه می‌باشد.

سردسته عوامل ايجاد کننده سرطان، سيگار است. زماني که دود سيگار استنشاق مي‌شود، نيکوتين موجود در آن جذب بدن شده و ماده‌اي به نام آلفا و بتا نفتيل آمين در مثانه ظهور پيدا مي‌کند. حضور مداوم اين ماده در مثانه موجب تغييراتي در پوشش‌هاي مخاطي مثانه مي‌شود.
سربي که در اثر آلودگي هوا مجبور به استنشاق آن هستيم نيز نقش مهمي در ابتلا به سرطان مثانه دارد.
افرادي که به طور مستمر در کارخانه‌هاي چرم‌سازي، دباغي، رنگ‌سازي، لاستيک‌سازي و چاپخانه‌ها کار مي‌کنند بيشتر در معرض خطر سرطان مثانه قرار دارند. تماس طولاني‌مدت با رنگ‌هاي آنيلين يا گروه بنزيدين، سرب و ديگر مواد محرک موجود در هوا سبب تحريک سلول‌هاي مخاط مثانه مي‌شود.
استفاده‌کنندگان از شيرين‌کننده‌هاي مصنوعي به مدت طولاني‌ و کساني که تحت درمان با سيکلوفسفاميد براي برخي بدخيمي‌ها قرار مي‌گيرند نيز در خطر ابتلا به سرطان مثانه هستند.
همچنين کساني که مدت طولاني سنگ دارند يا کساني که براي طولاني مدت از سوند استفاده مي‌کنند مانند افرادي که به دليل قطع نخاعي و اختلالات عصبي مجبورند براي هميشه سوند داشته باشند و افرادي که داراي عفونت‌هايي هستند که درمان نمي‌شوند و… در معرض ابتلا به سرطان مثانه قرار دارند.

احتباس ادرار و نگه داشتن طولاني ‌مدت آن و سرطان مثانه

احتباس ادراري در بحث سرطان مثانه تاثيري ندارد مگر در کساني که عفونت مستمر ادراري دارند که سبب تحريک دايمي مثانه مي‌شود. اما نگه داشتن طولاني مدت ادرار در هر دو جنس مضر بوده و مي‌تواند به تدريج آستانه حس مثانه را کم کند و از طرفي موجب افزايش ظرفيت مثانه شود. در چنين شرايطي تخليه کامل مثانه صورت نمي‌گيرد و ادرار باقي‌مانده در مثانه سبب ايجاد عفونت يا سنگ مي‌شود.

درمان سرطان مثانه

اگر بيمار به موقع مراجعه کند و اگر بيماري به موقع تشخيص داده شود، سرطان داخل مثانه گسترش پيدا نکرده باشد، منفرد بوده و متعدد نباشد و در پاتولوژي مشخص شود که بيماري از مخاط به جاي ديگري تجاوز نکرده، مي‌شود اميدوار بود که بيشتر به درمان پاسخ دهد. درمان‌هايي مانند تراشيدن جداره مثانه، تزريق دارو به داخل مثانه، تزريق ب.ث.ژ به داخل مثانه و فعال کردن سيستم ايمني بدن، درمان با راديوتراپي و اشعه که البته عوارض خاص خود را دارد.
اما اگر عمق ضايعه زياد شده باشد و از مخاط گذشته باشد و به نيمي از عضلات پيشرفت کرده باشد، در چنين حالتي جراحي‌هاي بزرگ و خارج کردن مثانه و برخي اعضاي مجاور لازم است. در صورت درگيري‌هاي دور دست مثل گرفتاري کبد و ريه بيشتر اقدامات درماني با شکست مواجه مي‌شود.

منبع : متخصص عفونت ادراری تهران