[sbu_post_image]
علل و راهحل عفونت ادراري
عفونت دستگاه ادراري، يكي از شايعترين بيماريهاي سنين مختلف است که معمولا در خانمها بيشتر ديده ميشود؛ بهطوري که آمار شيوع آن در خانمها در سنين باروري تا 50 برابر آقايان نيز گزارش شده است. در اين سنين، حداقل 30 درصد خانمها اين عفونت را تجربه ميکنند.
درباره اين عفونت با دکتر محمدرضا نوروزي، استاد بيماريهاي کليه و مجاري ادراري در دانشگاه علوم پزشکي تهران و نايب رييس شوراي عالي نظام پزشکي گفتگويي کردهايم که ميخوانيد.
علت عفونت ادراري در خانمها
البته در کودکان، در سنين زير 3 ماهگي، عفونتهاي ادراري در پسرها بيشتر از دختران است اما پس از آن، شيوع عفونت در زنان 30 تا 50 برابر مردان است و علت آن هم كوتاه و مستقيم بودن مجراي ادرار در زنان است كه در نتيجه آن، ميكروبها به سادگي با عبور از مجرا به مثانه ميرسند و عفونت سطحي ايجاد ميكنند. از طرفي، با توجه به اختلافهاي آناتوميك بدن زنان و مردان، علايم عفونتهاي ادراري در آنها هم تفاوتهايي با يكديگر دارند.
در زنان، دستگاه تناسلي شامل رحم و تخمدانهاست كه سيستمي مستقل و كاملا مجزا از سيستم ادراري است؛ در صورتي كه در مردان، سيستم ادراري و سيستم تناسلي يك مجموعه مرتبط است و به همين دليل، علايم عفونت ادراري در زنان و مردان با هم تفاوت دارد. البته سوزش ادرار، تكرر ادرار، تحمل كم مثانه و ادرار خوني در هر 2 جنس مشترك است؛ در حالي كه عفونت مجاري ادراري در مردان، همراه با خروج ترشح چركي از مجراست. به علاوه، ميكروب از طريق مجرا ممكن است به پروستات و از آنجا نيز به بيضهها برسد و در اين نواحي عفونت حاد ايجاد كند. از طرف ديگر، به علت كوتاه بودن طول مجراي زنان، امكان رسيدن ميكروب از خارج به مثانه بسيار زياد بوده و به همين دليل، عفونتهاي ادراري در زنان شايعتر از مردان است.
عفونت ادراری
عفونت ادراري يكي از بيماريهايي است كه ممكن است شيوع آن در كودكان چندان زياد نباشد اما عواقبي كه ميتواند بهدنبال داشته باشد آنقدر مهم است كه هر پدر يا مادري بايد براي سالم ماندن فرزندش و دور ماندن او از اين آسيبها و عواقب، اين بيماري را بشناسد.
وقتي عفونت ادراري در بچهها رخ ميدهد، ممكن است خودش نشانه وجود يك اختلال مهمتر در دستگاه ادراري كودك باشد. تقريبا شبيه به يك كوه يخ كه ما فقط سر آن را كه از آب بيرون زده ميبينيم. به همين دليل است كه در كودكان نميتوان مانند بزرگسالان فقط عفونت را با آنتيبيوتيك درمان كرد و پرونده بيماري را بست. كودكان بعد از اينكه عفونتشان درمان شد، بايد بررسي شوند تا علت ايجاد اين مشكل روشن شود.
درمان عفونت كلیهها
درمان بیماری با تجویز آنتیبیوتیك صورت میگیرد. پزشكان ترجیح میدهند تستهای حساسیت میكروب به آنتیبیوتیك را نیز انجام دهند و در صورت لزوم دارو را عوض كنند.
دوره درمان 10 تا 14 روز ادامه دارد. بسته به حال عمومی و وضعیت بیمار پزشك تصمیم میگیرد كه بیمار در منزل درمان شود یا بستری گردد. در صورتی كه بیمار بدحال باشد حتما باید در بیمارستان بستری شود و آنتیبیوتیك تزریقی دریافت كند.در صورتیكه بیمار آنتی بیوتیك تزریقی بگیرد معمولا بعد از 5 – 3 روز آنتیبیوتیك خوراكی داده میشود و تا 14 روز ادامه پیدا میكند. اگر كشت خون بیمار مثبت باشد، دوره درمان طولانیتر خواهد بود.
در صورتیكه آنتیبیوتیك مناسبی تجویز شده باشد، علایم و تب بیمار پس از 48 ساعت درمان آنتیبیوتیكی از بین میرود (هر چند باید درمان تا انتها ادامه یابد)، در غیر این صورت شاید تغییر آنتیبیوتیك تجویزی لازم باشد.
گاهی نیز برای كاهش درد یا تب از مسكن استفاده میشود. به بیماران توصیه میشود تا برطرف شدن تب و ناخوشی در بستر استراحت كنند و مایعات به اندازه كافی بنوشند (روزانه حداقل 2 لیتر) گاهی توصیه میشود جهت اسیدی شدن ادرار از آب آلبالوی ترش یا زغالاخته و ویتامین ث استفاده كنند.
پس از درمان عفونت لازماست اگر مشكل زمینهای مانند انسداد مسیر ادراری، سنگ كلیه یا اختلال دستگاه ادراری وجود دارد این عوامل برطرف شوند. عفونت حاد كلیه در بالغین معمولا به خوبی به درمان پاسخ میدهد و اثر جوشخوردگی و ترمیم كلیوی یا آسیب پایدار بر جای نمیگذارد، ولی در كودكان به علت عدم تكامل رشد كلیه، عفونت كلیه میتواند آسیب شدید ایجاد كند و بهطور دائم عملكرد كلیه را مختل كند.
عفونت كلیه یكی از بیماریهای سخت است.این بیماری معمولا در اثر هجوم باكتری به كلیه اتفاق میافتد.علائم بیماری چیست و چه درمانی وجود دارد؟
عفونت كلیه دو نوع حاد و مزمن دارد. عفونت كلیه یكی از اورژانسهای پزشكی تلقی میشود و فرد نیازمند مراقبتهای فوری پزشكی است. این بیماری میتواند هر دو جنس را مبتلا سازد ولی در همه سنین در خانمها شایعتر است.
عفونتهای حاد كلیه در مردان در هر سنی ممكن است حاكی از وجود یك بیماری زمینهای مانند انسداد مجاری ، سنگ كلیه ، اختلالات پروستات یا تومور باشد.
به محض اينکه نوع باکترى توسط کشت ادرار تعيين شد، پزشک درمان آنتىبيوتيکى را شروع خواهد کرد. استراحت در بستر، غذاى ساده، و افزايش مصرف مايعات اقدامات حمايتى مهمى هستند. در کودکان و بالغانى که بهطور مکرر دچار عفونت مىشوند، انجام پرتونگارى و احتمالاً مشاهدهٔ مستقيم مثانه از طريق لولهاى که داخل پيشابراه مىگردد (عملى که سيستوسکوپى خوانده مىشود)، ممکن است توصيه شود.
منبع : متخصص اورولوژی تهران
