[sbu_post_image]
دستگاه ادراری از کلیهها شروع میشود. کلیه ها هم توسط لولههایی که حالب خوانده میشوند به مثانه وصل میشوند. دستگاه ادراری به پیشابراه ختم میشود که لوله کوتاهی است که ادرار را به خارج از بدن میبرد. وقتی باکتریهای موجود در رودهها، از راه رکتوم به پیشابراه برسند و از آنجا بالا رفته وارد مثانه شوند، عفونت به وجود میآید.
باکتریها میتوانند مثانه را آلوده کرده و عفونت ایجاد کنند و یا بدون آنکه علامتی ایجاد کنند، در آنجا تکثیر یابند.
در هر یک از این موارد، باکتریها ممکن است از راه حالب بالا رفته و کلیهها را دچار عفونت سازند. عفونت کلیه خطرناک است و ممکن است باعت زایمان زودرس در خانمهای باردار یا سایر عوارض گردد.
نارسایی کلیه
نارسایی مزمن کلیه(chronic renal failure-CRF) به معنی از بین رفتن پیشرونده کلیه است.* کلیه ها تلاش می کنند تا آسیب دیدگی خود را با افزایش دادن تصفیه خون(هیپر فیلتراسیون) به کم نفرون های باقی مانده جبران نمایند. با گذشت زمان، هیپرفیلتراسیون به از دست رفتن بیشتر عملکرد کلیه ها می انجامد و در نتیجه کلیه ها کوچک و چروکیده می شوند و در تمام قسمت های آنها بافت جوشگاهی(اِسکار) پیشرونده به وجود می اید. تا وقتی بیش از 70 درصد عملکرد طبیعی هردو کلیه از بین نرفته، نشانه های نارسایی کلیه بروز نمی کنند.
درمان نارسایی کلیه
درمان نارسایی مزمن کلیه، به علت ایجادکننده بیماری بستگی دارد. به عنوان مثال در بعضی انواع گلومرولونفریت از استروییدها(کورتون) و داروهای ضد فشارخون و در انسداد مجاری ادراری از عمل جراحی استفاده می شود. چنانچه نارسایی مزمن کلیه علی رغم درمان های به عمل آمده بهبود نیابد و پیشرفت کند به مرحله پایانی نارسایی کلیه منجر می شود که در این صورت به دیالیز یا پیوند کلیه نیاز دارد. علایم مرحله پایانی نارسایی کلیه عبارتند از: کاهش شدید حجم ادرار؛ تورم صورت،دست ها، پاها و شکم؛ خواب آلودگی شدیدف خارش شدید پوست( به دلیل افزایش شدیداوره خون)؛ کاهش وزن، باردارشدن زبان، سردرد و استفراغ، وجود بوی شبیه آمونیاک در دهان و تنفس بیمار.
دارو و نارسايي كليه
مصرف دارو در دو حالت عوارض به همراه دارد؛ نخست آن كه باعث نارسايي حاد كليه ميشود. در اين حالت ايجاد نفرتيك يا التهاب سلولهاي بينابيني باعث نارسايي حاد كليه ميشود. اين عارضه با مصرف دارو و درمانهاي نگهدارنده قابل برگشت است. همچنين مصرف برخي داروها در درازمدت باعث ميشود كليهها كاركرد خود را از دست بدهند و به نارسايي برسند. مشهورترين اين داروها، داروهاي ضددرد است. بنابراين توصيه ميشود از مصرف خودسرانه اين داروها جدا خودداري كنيد.
تشخیص بيماري نارسایی کلیه
كمخوني از علائم اوليه و شايع نارسايي كليه است. معمولا اين بيماران دچار درد نميشوند و پس از مراجعه به آزمايشگاه و انجام آزمايش، متوجه بيماري ميشوند. اگر فردي متوجه بيمارياش نشود و در موارد شديد به پزشك مراجعه كند، دچار علائم نارسايي مزمن كليه مانند كاهش وزن، ورم دست و پا، بياشتهايي، خستگي مفرط و ساطع شدن بوي بددهان خواهد شد. اكثر بيماراني كه مبتلا به نارسايي كليه هستند، احساس خارش آزاردهندهاي را در بعضي مراحل پيشرفت بيماري تجربه ميكنند. خونريزيهاي كوچك روي پوست يا تيره شدن رنگ ناخنها و پوست از ديگر علائم ديررس اين بيماري است و بايد فرد تحت دياليز قرار بگيرد.
علت عفونت ادراري
دستگاه ادراري شامل کليه ها، دو ميزناي( حالب)، مثانه و مجراست و به طور معمول نبايد در اين سيستم باکتري وجود داشته باشد و وقتي باکتري به طريقي وارد سيستم ادراري مي شود، فرصت تکثير پيدا کرده و عفونت ادراري ايجاد مي شود. بسياري از عفونت ها از مثانه شروع مي شوند و راه ورود آنها از طريق مجرا صورت مي گيرد. مهم ترين مکانيسم دفاعي مثانه در مقابله با عفونت ادراري، تخليه منظم و کامل مثانه است و هر عاملي که باعث شود اين مکانيسم دفاعي دستخوش تحول شود، شخص مستعد ابتلا به عفونت ادراري مي شود. طول مجراي ادراري در زنان کوتاه تر است، پس عفونت ادراري در آنها شايع تر خواهد بود، باکتري هايي که باعث ايجاد عفونت مثانه مي شوند، به باکتري هاي روده اي معروفند که از علل ديگر عفونت هاي مثانه مي توان به ويروس ها، قارچ ها باسيل و سل و … اشاره کرد.
همیشه باید به دنبال علت باشیم تا بتوانیم عامل به وجود آورنده عفونت را از بین ببریم.
در بررسیهای به عمل آمده برخی خانمهای متاهل که دچار عفونتهای مکرر ادراری هم هستند، متوجه میشویم نوعی از روش پیشگیری (مانند دافراگم) استفاده میکنند که باعث آلودگی واژن و بر هم زدن فلور طبیعی آن میشود و میکروب را از واژن به پیشابراه انتقال میدهد.
با پیشنهاد نوع دیگری از وسایل ضدبارداری مشکل براحتی برطرف خواهد شد یا کودکان پسری که یک بار دچار عفونت ادراری میشوند و نقص مادرزادی مجاری ادراری دارند، با اصلاح و جراحی مجرا مشکل برطرف خواهد شد. مورد بعدی، خانمهای یائسه هستند. این گروه از زنان هم به علت قطع هورمونهای زنانه و خشکی واژن مرتب دچار عفونت ادراری میشوند. با دادن یک ژل مناسب هورمونی و مرطوب کردن ناحیه واژن احتمال عود از بین میرود و در مردان میانسال و مبتلا به بزرگی پروستات نیز داروهایی داده میشود تا احتمال عود عفونت ادراری کاهش یابد.
شايع ترين دلايل عفونت ادراري
علل ژنتيکي، فعاليت هاي جنسي، دستکاري هاي سيستم ادراري(سوند و جراحي ها) ناهنجاري هاي سيستم ادراري( تنگي مجرا، حالب، سنگ کليه)، مشکلات تخليه مثانه، ديابت و حاملگي از شايع ترين دلايل عفونت ادراري است.
منبع : پزشک عفونت ادراری تهران
