[sbu_post_image]
پیشگیری از عفونت مثانه در مردان
۱. حتیالامكان بهتر است از كاتتر استفاده نشود.
۲. مایعات به مقدار زیاد بنوشید، حداقل 8 لیوان در روز
۳. در صورت بروز عفونت ادراری، سریعاً برای درمان مراجعه كنید.
داروهای عفونت مثانه
آنتیهیستامینها، آنتیکولینرژیکها، داروهای ضدالتهابی غیراستروییدی، و داروهای ضدافسردگی همگی موفقیت محدودی در کاهش علایم دارند.
داروی پنتوزان پلی سولفات سدیم در تخفیف علایم بعضی از خانمها مؤثر بوده است.
دیمتیل سولفوکساید یا سایر داروها را میتوان مستقیماً به درون مثانه وارد کرد. *دیمتیل سولفوکساید به مدت 15 دقیقه در مثانه نگاه داشته و سپس تخلیه میشود. این درمان هر دو هفته تکرار میشود، یا تا زمانی که علایم تخفیف یابند و سپس برحسب نیاز تکرار میشود. مصرف دیمتیل سولفوکساید باعث وجود آمدن یک بوی شبیه سیر در پوست و تنفس میشود که تا 72 ساعت ادامه مییابد.
برای این بیماری راه درمانی قطعاً مؤثر وجود ندارد. انتخابهای درمانی عبارتند از داروهای خوراکی مختلف، داروهایی که به داخل مثانه وارد میشوند، کارهای مخصوص برای اتساع مثانه، تغییر در رژیم غذایی، تمرینات مخصوص مثانه، و تحریک الکتریکی رشتههای عصب از راه پوست انجام مشاوره، بازخورد زیستی (بیوفیدبک)، یا هیپنوتیسم یا آرامسازی توسط خود فرد جهت کمک به کنترل استرس، عصبانیت، اضطراب و گاهی، افسردگی همراه با اختلالات درد مزمن توصیه میشود.
روشهای جراحی به ندرت مورد استفاده قرار میگیرند (تنها به عنوان حربه آخر و هنگامی که سایر روشهای درمانی شکست خورده باشند و برای بهبود کیفیت زندگی پایین فرد انجام اقدامات غیرمحافظهکارانه جایز باشد).
آنتیبیوتیکها برای مبارزه با عفونت
داروهای ضداسپاسم برای تخفیف درد
گاهی استفاده از ضد دردهای ادراری برای تخفیف درد
به هنگام درمان و تا دو هفته پس از رفع علایم از نزدیکی خودداری کنید تا التهاب کاملاً برطرف شود.
تشخیص عفونت دستگاه ادراری
تشخیص عفونت دستگاه ادراری با آزمایش ادرار، کشت ادرارف رادیوگرافی، سونوگرافی، یا سی تی اسکن برای مشاهده مثانه یا کلیه ها و سیستوسکوپی( مشاهده پیشابراه و مثانه به وسیله دستگاهی موسوم به سیستوسکوپ) صورت می گیرد.* درمان عفونت دستگاه ادراری با آنتی بیوتیک مناسب انجام می شود. در عفونت های ساده معمولاً 3 روز درمان و در عفونت های جدی تر 7 تا 10 روز درمان با آنتی بیوتیک ضروری است.* گاهی عفونت های ادراری علی رغم درمان صحیح و کامل عود می کنند. حدود یک پنجم زنان مبتلا به عفونت دستگاه ادراری دوباره دچار عفونت مزبور می شوند. بعضی از خانم ها هرسال 3 بار یا بیشتر مبتلا به عفونت دستگاه ادراری می شوند. آقایان نیز به عفونت های عودکننده ادراری دچار می شوند. در افراد مبتلا به دیابت یا مشکل دفع ادرار نیز عفونت عودکننده ادراری روی میدهد.
نکته: در صورتی که مبتلا به عفونت ادراری عود کننده هستیدف به پزشک مراجعه نماییدتا با استفاده
عفونت مثانه در بین خانمهای 20 تا 50 بیشتر شایع است.
بارداری و عفونت مثانه
بارداری احتمال ابتلا به عفونت هر یک از بخشهای دستگاه ادراری را بالا میبرد. مقدار زیاد هورمون پروژسترون، موجب شل شدن عضلات حالب و در نتیجه گشادتر شدن حالب میشود.
رحم در حال رشد، میتواند به حالب ها فشار وارد آورد و جریان ادرار را در داخل آنها با اختلال مواجه کرده و سرعت آن را کند سازد.
رشد جنین موجب فشار بر روی مثانه میشود و در نتیجه تخلیه آن هنگام دفع کامل نخواهد بود.
در نتیجه این اختلالات باعث میشود که عبور ادرار در مسیر دستگاه ادراری بیشتر طول بکشد و باکتریها قبل از خروج از بدن زمان بیشتری برای تکثیر در اختیار خواهند داشت.
پزشک در همان اولین نوبت معاینات دوران بارداری آزمایش ادرار درخواست میکند، خواه شما علائم عفونت مثانه داشته باشید یا خیر.
پيشگيرى از عفونت مثانه
حداقل ۸ليوان در روز مايعات نوشيده و از كافئين بپرهيزيد – مراقبت از پيشابراه- – استفاده از دوش به جاى وان حمام- عدم مصرف اسپرى ها و دئودورانت- استفاده از لباس زير نخى- رعايت بهداشت فردى
درمان عفونت ادراري با دارو
آسپيرين با ايبوپروفن، مصرف كنيد. اين دو دارو، ضد التهاب هستند و هر چه التهاب كمتر شود، درد نيز كمتر مى شود.
از ويتامين C استفاده كنيد. مصرف روزانه هزار ميلى گرم ويتامين C، براى اسيدى كردن ادرار، كافى است تا باعث اختلال در رشد باكترى شود.
احتياط: بعضى از آنتى بيوتيك هايى كه براى عفونت مثانه تجويز مى شوند، در ادرار اسيدى به خوبى اثر نمى كنند. بنابراين اگر ويتامين C مصرف مى كنيد، پزشك خود را در جريان بگذاريد.
تميز كردن محل خروج ادرار از جلو به عقب، از عفونت مجدد جلوگيرى مى كند. تميز كردن در جهت عكس، شايع ترين علت عفونت و راه مناسبى براى عفونت هاى مكرر مى باشد.
قبل از تماس جنسى به حمام برويد. اين كار به خارج شدن باكترى هايى كه ممكن است در واژن باشند، كمك مى كند؛ در غير اين صورت، ممكن است باكترى ها به علت نزديكى جنسى به داخل مثانه رانده شوند.
بعد از تماس جنسى به حمام برويد. آلت تناسلى مرد، باكترى هاى موجود در واژن را به طرف سوراخ ادرارى و سپس مثانه مى راند. البته تخليه ى مؤثر، مثانه را كاملا مى شويد. هيچ شكى نيست كه UTI در زنانى كه از نظر جنسى فعالند، بيشتر است، اما اين به علت مراقب نبودن، بعد از تماس جنسى است، يعنى ادرار كردن مى تواند به راحتى باكترى ها را بشويد.
منبع : متخصص اورولوژی تهران
