درمان زگیل تناسلی با چه روش هایی انجام می شود؟

زگیل تناسلی یا ویروس پاپیلومای انسانی، از جمله مهم ترین بیماری های جنسی است که این روز ها به آمار مبتلایان به آن افزوده می گردد.

در ادامه می خواهیم که به ارائه توضیحاتی در این زمینه بپردازیم. در صورتی که می خواهید در خصوص روش درمان زگیلی تناسلی اطلاعاتی داشته باشید این مقاله را از دست ندهید، زیرا که در بخش مجزا به آن خواهیم پرداخت.

 

 

زگیل تناسلی چیست؟

بیماری زگیل تناسلی، در اثر تماس با ویروس پاپیلوم انسانی در افراد ایجاد می شود. ویروس اچ پی وی یا پاپیلوم انسانی در اغلب موارد در اثر رابطه جنسی کنترل نشده منتقل می شود و موجب می شود افراد با علائم و عارضه هایی روبرو شوند.

یکی از نکات منفی ای که در خصوص زگیل تناسلی وجود دارد این است که احتمال دارد این ویروس تا سال ها در بدن فرد باقی بماند اما بروز و ظهور نداشته باشد. در این موارد برقراری رابطه جنسی با افراد دیگر می تواند منجر به انتقال این ویروس به آن ها شود بدون این که از آن آگاهی داشته باشند.

 

علائم و نشانه های زگیل تناسلی

مهم ترین علائم و نشانه هایی که در اثر این بیماری ظاهر می شوند:

• ظهور زائده های گوشتی در اطراف آلت تناسلی زنان و مردان؛ این زائده ها کاملاً مشابه به زگیل هستند و در سایز های مختلف بروز پیدا می کنند.
• در مواردی زگیل های تشکیل شده در بخش های مختلف آلت تناسلی با چشم قابل مشاهده نیستند. به همین دلیل باید با استفاده از انواع ابزار های آزمایشگاهی آن ها را تشخیص داد.
• خارش
• سوزن
• خونریزی از ناحیه ضایعات
• ترشحات غیر عادی از دهانه واژن

 

چه افرادی در معرض ابتلا به زگیل تناسلی هستند؟

• یکی از مهم ترین راه های انتقال این بیماری رابطه جنسی است، در نتیجه کسانی که از نظر جنسی فعال هستند نسبت به سایرین در خطر بیشتری می باشند.
• از سوی دیگر کسانی که در سنین پایین تر از 25 سالگی رابطه جنسی را تجربه می کنند نیز آسیب پذیر تر می باشند.
• افرادی که مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند نیز احتمال ابتلایشان افزایش خواهد داشت.

فعاليت‌ و زگیل تناسلی

محدوديتي‌ وجود ندارد و تنها تا محوشدن‌ كامل‌ زگيل‌ تناسلی بايد از روابط‌ جنسي‌ پرهيز كرد.

تشخیص زگیل تناسلی

آزمون‌ها تشخيصي‌ مي‌توانند شامل‌ بيوپسي‌ بافت‌، كولپوسكوپي‌، آندوسكوپي‌، آنوسكوپي‌ و پاپ‌اسمير باشند. درمان‌ با توجه‌ به‌ اندازه‌ و محل‌ زگیل ها مشخص‌ خواهد شد. زگيل‌هاي‌ كوچك‌ را مي‌توان‌ با داروهاي‌ موضعي‌ درمان‌ كرد. براي‌ زگيل‌هاي‌ بزرگتر، نيتروژن‌ مايع‌ به‌ كار مي‌رود (سرمادرماني‌). برخي‌ زگيل‌هاي‌ بزرگتر نيازمند درمان‌ با ليزر، الكتروكوآگولاسيون‌ يا برداشت‌ جراحي‌ هستند.

درمان زگیل تناسلی

متاسفانه زگیل تناسلی از جمله بیماری هایی است که همچنان روش درمانی قطعی و صد درصدی برای آن وجود ندارد. اما به طور کلی راهکار هایی در جهت کاهش علائم این بیماری و نیز کنترل آن از پیشروی وجود دارد که مهم ترین آن ها:

• کرایو تراپی ( سرما درمانی ): در این روش با استفاده از موادی مخصوص می توانند زگیل ها را خشک کنند. خشک شدن زگیل ها در واقع در اثر یخ زدن آن هاست. یکی از انواع ماده هایی که در این روش استفاده می شود نیتروژن مایع می باشد.
• درمان های دارویی: انواع دارو هایی که برای این بیماری تجویز می شود شامل پماد ها و کرم هایی است که باید روی سطح پوست مالیده شود.
• جراحی: در مواردی که سایر روش ها نتواند در بهبود وضعیت زگیل ها مثمر ثمر باشد با روش جراحی می توانند زگیل ها را بردارند. دو تکنیکی که در جراحی مورد استفاده قرار می گیرد الکتروکاتری و نیز لیزر درمانی است.
• در الکترو کاتری با استفاده از انرژی برق زگیل ها سوازنده می شوند.
• در لیزر درمانی نیز با استفاده از انواع لیزر های استاندارد می توانند زگیل ها را از بین ببرند. در لیزر درمانی عارضه های کمتری رخ می دهد. در نتیجه روش درمانی بهتر و ایمن تری است.

باید توجه داشته باشید که هر کدام از روش های درمانی مزایا و محدودیت های مربوط به خود را دارد. در نتیجه نمی توان هر کدام را نسبت به دیگری بهتر یا بدتر دانست.

از سوی دیگر هر کدام از روش های ذکر شده باید بر اساس شرایط شما انتخاب شود. بنابراین در ابتدا باید تحت معاینات و بررسی های مختصصین در این زمینه قرار گیرید تا در نهایت بهترین روش درمانی زگیل تناسلی برای شما انتخاب شده و انجام گردد.

 

 

داروی درمان زگیل تناسلی

ممكن‌ است‌ پودوفيلين‌ كه‌ يك‌ داروي‌ موضعي‌ است‌، تجويز گردد. براي‌ جلوگيري‌ از آسيب‌ بافت‌ سالم‌ اطراف‌، آن‌ را با دقت‌ به‌ كار ببريد. ابتدا از روغن‌ گريس‌ در بافت‌ استفاده‌ كنيد. در يك‌ زمان‌ آن‌ را در نواحي‌ بزرگي‌ به‌ كار نبريد. بعد از 4 ساعت‌ كاملاً آن‌ را بشوييد. اين‌ امر ممكن‌ است‌ باعث‌ تحريك‌ يا جذب‌ دارو گردد. پودوفيلين‌ را در نواحي‌ اطراف‌ چشم‌ به‌كار نبريد.

درمان‌هاي فيزيكي و زگیل تناسلی

سرما درماني (كرايوتراپي)، جراحي و درمان با ليزر 3 روش رايج درمان زگيل‌ ها هستند. كرايو، براي بيماران داراي زگيل‌هاي با تعداد كم تا متوسط توصيه مي‌شود. مهم‌ترين عارضه جانبي آن هم درد يا تاول در محل است و 20 تا 40 درصد هم خطر عود دارد. درمان جراحي هم از آنجا كه مستلزم برداشت عمقي ضايعه است، به مهارت جراح بستگي دارد. اين جراحي كوچك با بي‌حسي موضعي و توسط متخصصان پوست انجام مي‌شود و براي زگيل‌هاي مقعد يا درگيري يك ناحيه وسيع، بهترين راه است. خطر عود آن هم حدود 20 درصد است. براي درمان با ليزر هم بين 5 تا 50 درصد احتمال عود در نظر گرفته مي‌شود. مزيت روش‌هاي فيزيكي، عليرغم هزينه بالاتر و عوارض مثل زخم در محل درمان و… اين است كه بيمار سريع از آنها نتيجه مي‌گيرد و نياز به مراجعات مكرر ندارد. به عبارت ديگر، اين نوع درمان‌ها براي بيماران عجول مناسب‌ترند.

 

خاتمه

اگر شما هم جزء افرادی هستید که علائم این بیماری را دارید، توصیه می کنیم در اسرع وقت به بهترین متخصصین در این زمینه رجوع کنید. آن ها در ابتدا با معاینات دقیقی که در بخش های مختلفی از ناحیه آلت تناسلی تان انجام می دهند و در نهایت با آزمایش های تخصصی ای که در جهت تشخیص این بیماری برای شما انجام می شود می توانند تشخیص بهنگامی را داشته باشند.

در نهایت با استفاده از یکی از روش های فوق الذکر روند درمانی شما آغاز خواهد شد.